با فشار آمریکا و در غیاب 81 نماینده؛ پیمان استراتژیک در ولسی جرگه تصویب شد؟!!!

بلاخره ولسی جرگه تحت فشار شدید لابی آمریکایی و در غیاب 81 نماینده ی مردم از 249 نماینده ، پیمان استراتژیک افغانستان با آمریکا را روز شنبه 6 جوزا 1391 با حضور 168 نفر از نمایندگان و بدون اجازه برای هرگونه بحث و تبادل نظری پیرامون این پیمان و با بی اعتنایی به خروج چندین نماینده معترض ، به رای گذاشته و با 159 رأی موافق ، 3 رأی ممتنع و 6 رأی مخالف ؛ آن را به تصویب رساند؟!!! به زودی نیز این پیمان راهی مجلس سنا(مشرانو جرگه) شده و به همین ترتیب ؛ آرای موافق را کسب و برای توشیح به ریاست جمهوری سپرده خواهد شد؟!!! در روند تصویب این پروسه ؛ آنچه انتظار عموم 25 میلیون نفر از مردم افغانستان بوده است برآورده و محقق نشد و اراده آنان از منظر پارلمان به ظهور نرسید. نمایندگان در این آزمون حساس نتوانستند از اعتقادات اسلامی و باورهای ارزشی مردم خود که بیش از چهار دهه در مبارزه با اشغالگران ؛ هزاران شهید و ایثارگر را تقدیم کرده اند ، در برابر فشارهای دشمنان مقاومت کرده و از دستاوردهای مجاهدان و شهیدانشان صیانت و حراست نمایند و میدان را برای تاخت و تاز دشمنان اسلام برای دهه های آینده در سرزمین اسلامی افغانستان واگذار کردند؟!!! بسیاری از نمایندگان ارزش گرا و مستقل پارلمان به دلایل مختلفی و از ابتدای طرح موضوع انعقاد پیمان استراتژیک فی مابین افغانستان و آمریکا ، با آن مخالفت ورزیده و بارها به نقد و بررسی و ارائه دلایل و تحلیل های گوناگون پیرامون پیامدهای منفی آن در جامعه افغانستان و از جمله تداوم کشمکش ها و تنازعات داخلی ، مغایرت با اعتقادات دینی ، هویت و استقلال آن کشور و اختلال در مناسبات با کشورهای همسایه و منطقه پرداختند. جریان و لابی آمریکایی نیز همزمان با تطمیع مالی برخی عناصر وابسته و نفوذی و تداوم فشارهای مختلف به پارلمان همراه با فرافکنی ها و پخش شایعات مختلف بر علیه نمایندگان ارزشگرا و مستقل ؛ تلاش کردند تا همانگونه که پیش بینی می شد ، در غیاب بخش مهم و تأثیر گذاری از نمایندگان ، تأیید مورد نیاز را از پارلمان برای این پیمان اخذ نمایند. اما نباید تصور کرد که تمام 159 نفر نماینده ای که در پارلمان افغانستان روز شنبه گذشته به پیمان استراتژیک رأی مثبت دادند ؛ آرای آنان به منزله همراهی و همفکری و موافقت تام با خواسته های آمریکایی هاست و شاید هر یک از آنها برای ارائه رأی مثبت خود ؛ دلایل خاصی داشته باشند. اما عدم حضور 81 نماینده که حدود 35 درصد اعضای پارلمان افغانستان را تشکیل می دهند ؛ در هنگام اخذ آرا برای این پیمان بسیار مهمتر از آرای مثبت داده شده به پیمان استراتژیک افغانستان با آمریکا است. نمایندگان غایب به عنوان معترض ، آن روز در پارلمان حاضر نشدند تا عملاً مخالفت ارزشی خود را با این پیمان که می تواند ضربه مهمی بر استقلال و حیات سیاسی افغانستان و مناسبات با کشورهای همسایه و منطقه محسوب شود ؛ اعلام نمایند. این نمایندگان به درستی آگاه بودند که قبلاً آمریکایی ها تمام فرصت ها و مجال را با تهدید و تطمیع برای بحث پیرامون این پیمان گرفته اند و حضور آنها در پارلمان ممکن است زمینه ی ایجاد جنجال جدید و حتی رو در رویی های احتمالی نمایندگان را به دنبال داشته باشد و چنین اتفاق ناخوشایندی به صلاح مجلس و مردم افغانستان در این شرایط نبوده و سبب خوشحالی بیشتر دشمنان را فراهم خواهد کرد. عاقلانه برخورد کردن نمایندگان ارزشی و مستقل با این موضوع نیز سبب احیای مجدد حیات سیاسی پارلمان افغانستان گردید ، زیرا بسیاری از دشمنان اسلام مترصد آن بودند تا به بهانه کمترین جنجالی ؛ زمینه انحلال پارلمان را فراهم و همین اندک صدای مردم را در آستانه انتخابات آینده ریاست جمهوری آن کشور ؛ از این تریبون خاموش کرده و دست دشمنان را بیش از این برای اجرای طرح های استعماری و استکباریشان در خلاء وجود پارلمان ؛ باز نگه دارند. علیرغم تصویب این پیمان ؛ قاطبه مردم افغانستان و بسیاری از نمایندگان ، همچنان برای لغو پیمان استراتژیک با آمریکا به عنوان یک مطالبه دینی و ملی پافشاری خواهند کرد و تلاش ها برای لغو این پیمان برای طرح در جلسات آینده پارلمان ادامه پیدا خواهد کرد. اما با تصویب این پیمان ، آمریکا اکنون پایگاه های نظامی و جاسوسیش را برای افزایش دخالت هایش در کشورهای همسایه افغانستان و منطقه ، توسعه و تقویت خواهد کرد. متأسفانه کشورهای همسایه افغانستان که مخالف جدی حضور آمریکایی ها در منطقه می باشند و برخی از آنها مانند چین ، روسیه ، ازبکستان ، ترکمنستان و تاجیکستان و پاکستان به انحای مختلف در تیر رس مستقیم اهداف توسعه طلبانه و تهدیدات آمریکایی ها قرار دارند ، آنگونه که شایسته است ، برای ممانعت از حضور دائمی آمریکایی ها در افغانستان تلاش آشکاری را بروز ندادند. اکنون با اجرایی شدن این پیمان ، افغانستان زمینه ی حضور آمریکای بحران آفرین را در منطقه فراهم کرده است و با بهانه این پیمان ؛ دست درازی های آمریکا برای حضور و دخالت در کشورهای همسایه بزودی آغاز خواهد شد و برنامه های خود را برای کنار زدن حاکمان فعلی و روی کار آوردن دولت های دست نشانده و مورد نظر علی الخصوص در تاجیکستان ، ازبکستان و ترکمنستان دنبال کرده و در همین روزها کم کم باید شاهد کلید خوردن پروسه های انقلاب های رنگین در این کشورها باشیم. استقرار انواع سیستم های جاسوسی پیشرفته و سامانه های دفاعی هوشمندانه استراتژیک و سایر تجهیزات و امکانات نظامی و ... نیز از دیگر برنامه های راهبردی آمریکا در خاک افغانستان برای اهداف مورد نظر در کشورهایی همانند هند ، چین و روسیه خواهد بود. افزایش دخالت های نظامی و سیاسی و احتمال اجرای برنامه ای از پیش طراحی شده برای ایجاد تغییرات اساسی در حاکمیت فعلی پاکستان و طرح تجزیه آن کشور نیز از دیگر برنامه های آمریکا در منطقه خواهد بود. افغانستان با تصویب این پیمان ، عملاً از وضعیت استقلال خارج و سطح مناسباتش با همسایگان و کشورها در تعامل با آمریکایی ها باز تعریف خواهد شد. در همین راستا و با تثبیت حضور آمریکایی ها در افغانستان ، همکاری های امنیتی نیز بین آن دو کشور رو به افزایش خواهد گذاشت و فعالیت ها در این روند از حالت عادی ، در حال تبدیل شدن به یک تهدید جدی بالفعل و بالقوه برای کشورهای منطقه و از جمله جمهوری اسلامی ایران است. بنابراین در همین زمینه لازم است ، جمهوری اسلامی ایران نسبت به امور دفاعی و امنیتی شرق کشور توجه بیشتری داشته و وضعیت هشدار را در برنامه های خود پیش بینی و بیش از گذشته اقدامات کنترلی مرزهای زمینی و هوایی را در مقابله با انواع فعالیت ها و تهدیدات جاسوسی آمریکا افزایش دهد.