11 سپتامبر، دروغ، نیرنگ و رسوایی؛ مردی که مه آلودش بهتر است

اگرچه بعد از 11 سپتامبر، اسامه بن لادن به عنوان عامل اصلی آن اعلام شد، اما شواهد نشان می دهد باوجود آنکه جامعه اطلاعاتی آمریکا از فعالیت های بن لادن اطلاع کامل داشت، از هر اقدامی منع شد، زیرا کاخ سفید دوست داشت بن لادن را به گونه ای مبهم و مه آلود به مردم عرضه کند. اسامه بن محمد بن عوض بن لادن در دهه 1950 میلادی در ریاض پایتخت عربستان سعودی به دنیا آمد. وی در مصاحبه ای در سال 1998 تاریخ تولدش را 10 مارس 1957 عنوان کرد. او فرزند محمد بن عوض بن لادن، میلیاردری در صنعت ساختمان بود که ارتباطاتی محکم با خاندان سلطنتی سعودی داشت. گفته می شود که خانواده بن لادن 5 میلیارد دلار از صنعت ساختمان سازی به دست آوردند که بخشی از آن به اسامه رسید. بن لادن همچون یک معتقد وهابی پرورش یافت. او بین 1968 تا 1976 به مدرسه الثغر که مخصوص طبقه نخبگان بود، پیوست. او در دانشگاه ملک عبدالعزیز نیز در رشته اقتصاد و مدیریت کسب و کار تحصیل کرد. در دانشگاه، بزرگترین علاقه بن لادن مذهب بود و او هم در تفسیر قرآن و جهاد و کارهای عام المنفعه فعال بود. دیگر علایق او سرودن شعر و مطالعه کتاب بود. پدر او در 1967 در یک سانحه هوایی در عربستان وقتی که خلبان آمریکایی هنگام فرود اشتباه کرد کشته شد. بزرگترین برادر بن لادن، سالم بن لادن رییس بعدی خاندان بن لادن در سال 1988 در نزدیکی سن آنتونیوی تگزاس در آمریکا پس از برخورد هواپیمایش به خطوط برق درگذشت. چنانکه روشن است، بررسی زندگینامه بن لادن نکته خاصی را نشان نمی دهد. در مورد عقاید و فعالیت های وی افسانه و حقیقت مخلوط شده است. گفته می شود که اسامه بن لادن دستور اولین عملیات انتحاری را برای ترور رهبر کل جبهه متحد افغانستان بر ضد طالبان یعنی احمد شاه مسعود را صادر کرد. اسامه بن لادن در ارتباط با حملات تروریستی بسیاری در سرتاسر جهان متهم اعلام شد و تحت تعقیب پلیس فدرال آمریکا قرار گرفت. از جمله مهمترین اقدامات وی بمب گذاری های سال 1998 در سفارتخانه های آمریکا در دارالسلام (تانزانیا) و نایروبی (کنیا)، حمله به کشتی جنگی یواس اس کول (USS Cole) -همان کشتی ای که بعدها اعلام شد با یک موشک کروز آمریکایی مورد حمله قرار گرفته است و افسر امنیتی پیگیر ماجرا از سمتش برکنار و یک روز پیش از حمله به برج ها مامور امنیتی آنها شد و در حملات کشته شد- حمله 11 سپتامبر 2001 به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون بود. **بن لادن؛ خیلی دور، خیلی نزدیک --------------------------------------- چند سطر فوق خلاصه ای بود از زندگانی فردی که روزگاری دارای روابط ویژه با آمریکا بود و نورچشمی این ابرقدرت در برابر شوروی محسوب می شد، اما به سرعت جهت گیری های دولت آمریکا تغییر کرد و وی که ابتدا به عنوان دشمن آمریکا ابتدا برای تعداد اندکی از مقامات نظامی و اطلاعاتی آمریکا مطرح بود، بعد از 11 سپتامبر 2001 به دشمن شماره یک غرب، رژیم صهیونیستی و به قول جورج بوش آزادی تبدیل شد. حال آنکه چندسال بعد از این حادثه مشخص شد که بن لادن آن شیطان صفت ضدآمریکایی که دولت ایالات متحده در رسانه ها به مردم آمریکا و جهان نشان داد نبود و بسیاری از اقدامات و نیات وی از نزدیک مورد رصد آمریکا قرار می گرفت و حتی گروه ویژه ای از طرف دستگاه های اطلاعاتی و وزارت دفاع آمریکا با نام عملیاتی DO5 مرکب از مجرب ترین جاسوسان برای این موضوع بنا نهاده شد. **مقامات و اعضای کنگره آمریکا مانع انتشار اطلاعات بن لادن ------------------------------------------------------------------- جفری کای خبرنگار برجسته آمریکایی و روزنامه نگار بدون مرز که نویسنده کتاب ها و مقالات متعددی در انتقاد از کاپیتالیسم و دولت آمریکاست، به همراه جیسون لئوپولد سردبیر و گزارشگر ارشد وبسایت خبری تحلیلی realnews با اسناد و مدارک در مقالات متعدد مدعی شد که برخی مقامات عالیرتبه و حتی اعضای کنگره آمریکا مانع از آن شدند که تحقیقات در مورد بن لادن به نتیجه برسد. کای می نویسد، گرچه نیروهای اطلاعاتی آمریکا در مورد وقوع حملات احتمالی به ساختمان تجارت جهانی و پنتاگون هشدار داده بودند، اما فرماندهان ارشد نظامی پیش از حملات 11 سپتامبر مانع از آن شدند که در مورد مکان استقرار و فعالیت های بن لادن و ممانعت از وی در انجام این کار تحقیق شود. برای بسیاری از آمریکایی ها واکنش احساساتی باراک اوباما بعد از شنیدن خبر کشته شدن اسامه بن لادن به وسیله نیروی دریایی آمریکا در پاکستان! بسیار شادی آفرین بود، اما برای بسیاری دیگر که در پشت پرده نقش داشتند مرگ بن لادن دردآور بود، زیرا به یاد آن می افتند که چقدر دستگاه اطلاعاتی آمریکا به دستگیری بن لادن قبل از سال 2001 نزدیک بود، اما این کار انجام نشد. گرچه بعد از اینکه در ماه می 2011 اعلام شد که اسامه بن لادن در منطقه ابوت آباد پاکستان به وسیله گروهی از نیروهای ویژه آمریکا کشته شد شایعاتی در مورد دروغین بودن این حمله، زنده بودن بن لادن و حتی اینکه وی به مرگ طبیعی چندسال قبل مرده است بر روی وبسایت ها و حتی برخی رسانه های خبری منعکس شد. **ضعف یا توطئه دستگاه های اطلاعاتی؟ --------------------------------------------- این موضوع که دستگاه های اطلاعاتی آمریکا نتوانستند از حمله به برج های تجارت جهانی و پنتاگون جلوگیری کنند مورد توجه و تعجب افکار عمومی و رسانه ها قرار گرفته است. به همین علت وبسایت Truthout با استناد به اظهارات منابع اطلاعاتی گزارشی را منتشر کرد با این مضمون که پیش از 11 سپتامبر دستوری از طرف مقامات صادر شد که به ردگیری اسامه بن لادن پایان دهند. این اسناد که براساس قانون آزادی اطلاعات(FOIA) منتشر شد، تردیدها در مورد نقش مقامات اطلاعاتی و نظامی در مختومه گذاشتن بحث دستگیری بن لادن بسیار رواج یافت. در سال 2005 فردی نظامی که در گزارش ها از وی با نام مرد آهنین نام برده شد به شرط حفظ نام و اطلاعات شخصی از سند شش صفحه ای پرده برداشت که در آن برخی مقامات در کنار نمایندگان کنگره مانع از به نتیجه رسیدن ردگیری بن لادن شدند. با اینکه وی در سال 2006 خواستار آزاد شدن این سند از طبقه بندی های محرمانه شد، اما در نهایت توانست تنها چند هفته پیش از حمله به محل سکونت بن لادن در پاکستان به این هدف دست یابد. در این سند آمده است که گروهی از نخبگان اطلاعاتی(DO5) در سال 1999 به شدت گرفتن تهدید حملات نامتقارن و تروریستی پی بردند و در گزارشی این موضوع را به مقامات آمریکایی و حتی وزارت دفاع این کشور ارائه کردند. مردن آهنین بین سال های 1998 تا 2000 برای سازمان مقابله با تروریسم و ضد اطلاعات آمریکا فعالیت می کرد و مدتی ریاست آن را نیز برعهده داشت. **بن لادن لقمه ای حاضر و آماده بود ---------------------------------------- وی اعلام کرد، هنگامی که بعد از انجام این عملیات تروریستی از فرماندهی اطلاعات نیروهای مشترک (JFIC) که بخش ضدتروریستی نیز جزیی از آن محسوب می شد، خواسته شد تا هر اطلاعاتی را که در مورد بن لادن قبل از 2001 در اختیار دارند آماده کنند، آنها اعلام کردند که هیچ اطلاعاتی از وی موجود نیست، زیرا سازمان مطبوع وی و حتی وزارت دفاع آمریکا در آن زمان از بن لادن و حتی اهداف احتمالی وی خبر داشتند، زیرا به آنها هشدارهایی داده شده بود. وی از این موضوع بسیار ناراحت شد و برای شفاف سازی تلاش کرد. وی بعدها گفت، دسته ای که با عنوان DO5 شناخته می شدند از افراد بسیار زبده اطلاعاتی با انواع توانایی های دفاعی، روانی و شخصی حتی با قدرت رمزگشایی بودند که به بررسی اقدامات، محل حضور و تحرکات و اهداف بن لادن و ملا عمر می پرداختند. آنها حتی می دانستند که در کدام خانه برای انجام عملیات 11 سپتامبر برنامه ریزی شد. این گروه در دو سال منتهی به عملیات، تصویری تحلیلی را از جلال آباد و قندهار و دیگر نقاط افغانستان آماده کرده بود که مقرهای القاعده در آن ها مشخص شده بود. این گروه از محل اختفای بن لادن در پاکستان نیز مطلع بود. مکانی که بن لادن در ابوت آباد مورد هدف آمریکا قرار گرفت به نظر بن لادن از امن ترین مکان ها محسوب می شد. مرد آهنین اعتقاد دارد که دسته DO5 روابط نزدیکی با آژانس اطلاعات دفاعی(DIA) داشت و به عنوان ابزاری برای پیدا کردن بن لادن ایجاد شد که حتی به راحتی می توانست مقامات آمریکایی را روبروی بن لادن بنشاند. **دروغگویی مقامات و کتمان اسناد به وسیله مقامات ----------------------------------------------------------- مرد آهنین این روایت، در سال 2002 حتی برخی تصاویر و بررسی هایی که قبل از 11 سپتامبر در مورد حملات تروریستی انجام داده بود را به نمایش گذاشت که از آنها به عنوان منابعی برای آموزش به گروه نخبه اطلاعاتی و تحلیل حملات غیرمتقارن استفاده کرد. وی در برابر اتهامات مبنی بر انتشار اسناد محرمانه، که به وی نسبت داده شد، تاکید کرد که این واقعیت که القاعده در نظر دارد به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون حمله کند آنقدر آشکار بود که حتی در اسناد محرمانه هم نیامد. حتی از تابستان سال 2000 تا ژوئن 2001 مقامات وزارت دفاع آمریکا فعالیت های اطلاعاتی دسته DO5 را بررسی و اهداف احتمالی القاعده در آمریکا را شناسایی کردند. به نظر مرد آهنین، به عبارت دیگر دولت بوش به طور کامل قبل از 11 سپتامبر از ساختار و فعالیت های القاعده اطلاعات کامل داشت، اما مقامات دولتی از انجام اقدام مناسب در برابر این هشدارها شانه خالی کرد. این دسته در سال 2000 به فرماندهان نظامی آمریکا و فرماندهان ارشد اطلاعاتی حتی در مورد خطر حمله با تسلیحات کشتار جمعی نیز هشدار دادند. این منبع اطلاعاتی تاکید کرد که در تابستان سال 2000 آشکارا به مقامات اعلام شد که برج های 1 و 2 تجارت جهانی در نیویورک مهمترین اهداف القاعده برای حمله هستند و بعد از آنها ساختمان پنتاگون دارای اهمیت است. در پیش بینی بدترین حالت از این حملات تروریستی هم اعلام شد که یکی از این دو برج بر روی برج دیگر خراب شود. ژنرال مارتین مه یر از فرماندهان نظامی از جمله افرادی بود که در این جلسه حضور داشت، اما علیرغم این اخطارها، مه یر به لری آرنولد فرمانده منطقه نوراد ایالات متحده (CONR) و دیگر مقامات عالی رتبه نظامی در مورد جلسه دو هفته قبل از حملات 11 سپتامبر 2001 اعلام کرد نگرانی آنها در مورد تهدید اسامه بن لادن برای آمریکا بی پایه و اساس است. اگر همه به سی.ان.ان. توجه نکنند هیچ خطری آمریکا را تهدید نمی کند. جالب اینجاست که ژنرال مه یر در سال 2003 از نیروی دریایی آمریکا بازنشسته شد، اما به وسیله لاکهید مارتین که پیمانکار وزارت دفاع آمریکا است به کار گرفته شد. **تلاش های بیهوده مرد آهنین --------------------------------- بدتر از همه این است که کنگره آمریکا مانع از بررسی های کامل تحولاتی که منتهی به حملات 11 سپتامبر شده بود گردید، زیرا بعد از این حملات سنا و مجلس نمایندگان آمریکا و قوه قضاییه آمریکا خواستار انجام تحقیقات در این زمینه و جمع آوری هرگونه اطلاعات و اسناد شدند، اما با کمال تعجب جانشین مرد آهنین در DO5 به وی اطلاع داد که پاسخ هایی که در نظر گرفته شده است بدون در نظر گرفتن مدارک ارسال گردید و به هیچ یک از هشدارهایی که داده شده بود در این مدارک توجه نشد. سخنگوی وزارت دفاع نیز در پاسخ به این ابهامات هیچ اظهارنظری نکرد. حتی سخنگویان سنا و مجلس نمایندگان آمریکا نیز حاضر به پاسخگویی نشدند. مرد آهنین که بین سال های 2000 و 2001 مسئولیت مدیریت DO5 را برعهده داشت نسبت به این موضوع بسیار ناراحت شد، زیرا مدیر پیشین وی به دروغ اعلام کرده بود که در مورد بن لادن و القاعده مدرکی در این دسته وجود نداشت. مرد آهنین به بسیاری از افراد در دولت و دیگر بخش های آمریکا نامه هایی را در مورد واقعیت امر نوشت، اما در هیچ یک از گزارش ها و یا بررسی هایی که توسط نهادهای دولتی در مورد 11 سپتامبر انجام شد اشاره ای به فعالیت های این دسته اطلاعاتی در مورد بن لادن نشد. حتی در گزارش نهایی کمیسیون 11 سپتامبر در سال 2004 هم به این موضوع اشاره نشد. بعدها یکی از افسران ارشد ضدتروریسم DIA گزارشی با عنوان جستجو(برای بن لادن) منتشر کرد که در آن به صورت خلاصه به محل احتمالی اختفای بن لادن از اوت 1999 تا آوریل 2000 اشاره شده بود. DO5 حدود 11 گزارش ویژه در مورد بن لادن، رهبر طالبان، تحرکات نظامی طالبان، مقرهای سازمان ملل و وضعیت اقتصادی افغانستان منتشر ساخت که در گزارش های روزانه اطلاعاتی نادیده گرفته شد. حتی در گزارش دیگری سی تن از اعضای ضد تروریستی NCIS به صورت کاملا واضح، خطرات غیرمتقارن تروریستی از طرف بن لادن و افغانستان را در گزارشی تحلیلی اعلام کردند. همه این موضوعات به وسیله مقامات اطلاعاتی در هاله ای از ابهام ماند و هیچ یک از این اطلاعات به کنگره ارائه نشد و حتی اعلام شد که JFIC هیچ ماموریتی مبنی پیگیری فعالیت های القاعده و بن لادن نداشته است. **مرگ مشکوک مسئول گروه ویژه ------------------------------------- مرد آهنین برای موضوعات پیش آمده و نادیده انگاشتن هشدارهای وی و گروهش پیش از این اقدام تروریستی حتی شکایتی را نیز تنظیم و ارائه کرد، اما نتوانست به نتیجه ای برسد. وی در نامه ای که در این شکایت نوشته بود خاطر نشان کرد که اطلاعاتی که در کارهای DO5 به وزارت دفاع ارائه شده بود نقشش را در مورد حوادث پیش رو و همچنین چگونگی پیشگیری از آن نشان می داد و بی جهت به من اتهام فاش ساختن اسناد محرمانه زده شد در حالی که اطمینان دارم که تا 11 سپتامبر 2001 این اطلاعات طبقه بندی شده و محرمانه نبود. من و معاونم در دسته اطلاعاتی اطمینان داریم که به حد بسیار زیادی به بن لادن نزدیک شده بودیم و می توانستیم جان های زیادی را از مرگ نجات دهیم. به نظر می رسد که معاون مرد آهنینی که اسم وی فاش نشد کرک ون اکرمن از خلبانان پیشین و تحلیلگر اطلاعاتی نیروی هوایی آمریکا بود که در سال 2003 به عنوان پیمانکار در عراق مشغول به فعالیت شد. وی در سال 2003 ناپدید گردید و تنها یک کامپیوتر و کیفی حاوی 40 هزار دلار در خودروی وی بعد از مفقودشدنش پیدا شد. سه ماه بعد از تلاش های مرد آهنینی در باز کردن پرونده این موضوع در سال 2006، ارتش اعلام کرد که اکرمن ربوده و کشته شد. جسد وی پیدا نشد و هیچ کس نیز مسئولیت این اقدام را نپذیرفت. کوتاه سخن این که کمیسیون 11 سپتامبر و دیگر بخش های دولتی آمریکا که به بررسی علل حادثه 11 سپتامبر پرداختند هیچگاه از خود نپرسیدند که چرا روز واقعه و یا در دوره پیش از آن اقدام پیشگیرانه ای انجام نشد. در حالی که بسیاری از گروه های اطلاعاتی مدعی هستند اطلاعات دقیق بن لادن و القاعده را به مقامات تحویل دادند، اما هیچگاه اطلاعات و مستنداتاین موضوع در دسترس همه قرار نگرفت. مقام های آمریکایی علاقه ای به شنیدن در مورد بن لادن نداشتند. بن لادن در مه بهتر از بن لادن در فضای آفتابی بود.