همه باهم فروپاشی تارعنکبوت را جشن بگیریم

اینجا سرزمینی است که همیشه عطرهوایش را سرب و باروت پر کرده و مردان و زنانش از صبحگاهان تا شبانگاهان به جای آنکه کار کنند و روزی بدروند، مجبورند بهترین و خوش دست ترین قلوه سنگ ها را برای دفاع از کیان و ناموس خود در جیب و کیف داشته باشند. حقوق بشر، جامعه مدنی، کرامت انسانی و هزاران واژه جذاب دیگر، اینها همه واژگانی است که بسان گلوله هایی مرگبار از خان تفنگ رسانه گردانان و تریبون داران غربی آن هم نه برای ادای حق مطلب و کمک به انسانهای مظلوم کره خاکی که برای پرچین درست کردن در راستای نیل به اهدافشان که همانا غارتگری است، در شبانه روز به دفعات شلیک می شود و دست برقضا در پاره ای موارد به سیبل مورد نظرهم اصابت می کند. امپراطوری رسانه ای غرب که ادعای اشرافیت جهانی را دارد ممکن است همه جا را ببیند اما برخی جاها را در عین اینکه می بیند ولی ترجیح می دهد خود را به کوری و کری بزند تا مبادا با بیداری توده های عظیم جهان و توده های دربند ، خوابشان آشفته و امیالشان دست نیافتنی شود. امروز همه می دانیم که سرزمین مقدس فلسطین این پاره تن اسلام به تعبیر رهبر فقید انقلاب اسلامی، در بند چه هیولاها و کفتاران زبان نفهم و بی رحمی گرفتار آمده است، ولی عجبا که غولهای رسانه های غرب و انجمنها و تشکلهای به اصطلاح مردم نهاد و دولتی حتی یکبار برای اینکه موجبات آزردگی خاطر رژیمی ساختگی و جعلی را فراهم نکنند، حاضر نیستند بر اسارت مردم فلسطین و ضجه های مادران و کودکان بی پناه و گرسنه پلک بگشایند و ببینند جلادان و جانیانی که در سال 1948 از اکناف دنیا توسط روباه پیر گرد آمدند ، امروز بر سر آنچه بشر نام دارد و داعیه دفاع از حقوق بشر را غربیان منحصرا از آن خود می دانند، چه می آورند. امروز سلاح مردمان بی دفاع فلسطین تنها در الله اکبر ولا اله الله و انتفاضه خلاصه شده، همان سلاحی که چهارمین ارتش دنیا (به زعم خودشان) را به زانو در آورده و جنگ 33 روزه نیز نشان داد که کفتار نفسهای آخرش را می کشد و به زودی رفتنی است (نصر من الله و فتح القریب) . عجیب تر از سکوت غرب، سکوت دول عربی است همان دولی که با سیاسی کاری هرچه تمامتر در باد مطامع استکبار می افتند و اگر اقتضا کند نه فلسطین را می شناسند و نه می شنوند که چه بر سر اهالی اولین قبله مسلمین می آید حتی با وقاحت تمام رهبرانشان با جرج بوش رقص شمشیر می کنند و با ایادی صهیونیسم به میگساری می پردازند اما غافل از آنکه کمی آن سوتر از مرزهایشان گلوله و سرب داغ آدمکشان یک رژیم جعلی، سینه کودک و جوان و زن و مرد فلسطینی را می شکافد. کاش سران عرب کمی هم درس غیرت و پایمردی را از کودکان تیرو کمان به دست و زنان و مردان سنگ پران فلسطین که جانانه از ناموس و شرف خود دفاع می کنند، بیاموزند. به روز جهانی قدس نزدیک می شویم، هیچکس نمی تواند اثرگذاری این ابتکار تاریخی امام خمینی (ره) را انکار کند، چرا که اگر بوق و کرنای تبلیغاتی رسانه های غربی و هواخواه استکبار و صهیونیسم تا پیش از نامگذاری جمعه آخر ماه رمضان مانع از افشای ماهیت خونخوار و جنایتکارانه این رژیم غاصب و مظلومیت و بر حق بودن ملتی در بند و آواره می شد اما به یکباره و با تدبیر پیرمردی که جهان را لرزاند، اکنون حقایق برای ملتهای آزاده دنیا برملا و روسیاهی به غاصبان و حامیان آنها مانده است. همه ما یاد گرفته ایم که نه از روی عادت بلکه از روی وظیفه اسلامی و حس نوعدوستی و کمک به همنوع در این روز با حضور پررنگ خود بار دیگر به قهرمانان عرصه انتفاضه و دفاع مقدس فلسطین قوت قلب دهیم و نزدیک بودن نصرت و وعده الهی را به آنان یادآور شویم و از طرفی به تارعنکبوت نشینان جعلی این پیام را برسانیم که امروز دیگر فلسطین تنها نیست. امروز فلسطین یعنی یک جهان و یک امت واحده و آنهایند که به زودی باید به سوراخ هایی که روزی از آنجا بیرون کشیده شده و به این سرزمین مقدس کوچانده شدند تا جعلیاتی به نام به اصطلاح اسرائیل را تشکیل دهند، بازگردند. روز قدس را فراموش نکنیم و بیاییم بار دیگر غلبه حقیقت بر کفر و بطلانیت را جشن بگیریم.