نامه ای که امام حسین(ع) به پنج نفر از بزرگان بصره نوشت

<div style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; font-family: tahoma, Arial; color: rgb(0, 0, 0); padding: 8pt; margin: 10px 5pt 20px; border-top-width: 1px; border-top-style: solid; border-top-color: rgb(224, 224, 224); border-bottom-width: 1px; border-bottom-style: solid; border-bottom-color: rgb(224, 224, 224); line-height: 18px; text-align: justify; letter-spacing: normal; orphans: auto; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: rgb(248, 248, 248);" class="subtitle">ما خاندان پیامبر صلى الله علیه وآله و اوصیا و وارثان او و شایسته‌ترین مردم به جانشینى وى بودیم، ولى قوم ما، ما را به ناحق کنار زدند و ما نیز به ناچار پذیرفتیم، چرا که تفرقه را ناخوش داشته و عافیت سلامت دین و امّت اسلامى را دوست داشتیم.</div> <div style="font-style: normal; font-variant: normal; font-size: 13px; font-family: Tahoma, Arial; font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0); margin-top: 10px; line-height: 23.399999618530273px; letter-spacing: normal; orphans: auto; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; text-align: justify; padding: 10px; background-color: rgb(255, 255, 255);" class="body"><span style="font-weight: bold;"><span class="Apple-converted-space"> </span>امام حسین</span><span class="Apple-converted-space"> </span>علیه‌السلام نامه‌اى در یک نسخه به پنج تن از شیوخ بصره ـ مالک بن مسمع بکرى، احنف بن قیس، منذر بن جارود، مسعود بن عمرو، قیس بن هیثم و عمرو بن عبیدالله بن معمرـ به این مضمون نوشت و توسّط فرستاده‌اى براى آنان فرستاد.<br /> <br /> امّا بعد: خداوند محمّد صلى الله علیه وآله را بر خلقش برگزید و او را به پیامبرى خود گرامى داشت، و براى انجام رسالتش وى را انتخاب کرد، سپس او را به نزد خویش برد، در حالى که حقّ خیرخواهى بندگان را ادا کرده بود و رسالتش را به درستى ابلاغ نمود.<span class="Apple-converted-space"> </span><br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">ما خاندان پیامبر صلى الله علیه وآله و اوصیا و وارثان او و شایسته‌ترین مردم به جانشینى وى بودیم، ولى قوم ما، ما را (به ناحق) کنار زدند و ما نیز (به ناچار) پذیرفتیم، چرا که تفرقه را ناخوش داشته و عافیت (سلامت دین و امّت اسلامى) را دوست داشتیم.<span class="Apple-converted-space"> </span></span><br /> در حالى که ما به یقین مى دانستیم از کسانى که بر این مسند تکیه زدند، سزاوارتریم... .<br /> اکنون فرستاده خود را با این نامه به سوى شما اعزام کردم و من شما را به کتاب خدا و سنّت پیامبرش فرا مى‌خوانم، چرا که (این گروه) سنّت پیامبر(صلى الله علیه وآله) را از بین برده و بدعت (در دین) را احیا کردند، اگر سخنانم را بشنوید و فرمانم را اطاعت کنید، شما را به راه راست هدایت مى کنم. والسلام علیکم و رحمة الله.<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 205);"><br /> متن حدیث:</span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /> أَمّا بَعْدُ: فَاِنَّ اللّهَ اصْطَفى مُحَمَّداً(صلى الله علیه وآله) عَلى خَلْقِهِ، وَ أَکْرَمَهُ بِنُبُوَّتِهِ، وَ اخْتارَهُ لِرِسالَتِهِ، ثُمَّ قَبَضَهُ اللّهُ إِلَیْهِ وَ قَدْ نَصَحَ لِعِبادِهِ وَ بَلَّغَ ما أُرْسِلَ بِهِ(صلى الله علیه وآله) وَ کُنّا أَهْلَهُ وَ أَوْلِیاءَهُ وَ أَوْصِیاءَهُ وَوَرَثَتَهُ وَ أَحَقَّ النّاسَ بِمَقامِهِ فِی النّاسِ، فَاسْتَأْثَرَ عَلَیْنا قَوْمُنا بِذلِکَ، فَرَضینا وَ کَرِهْنَا الْفُرْقَةَ وَ أَحْبَبْنَا الْعافِیَةَ، وَ نَحْنُ نَعْلَمُ أَنّا أَحَقُّ بِذلِکَ الْحَقِّ الْمُسْتَحَقِّ عَلَیْنا مِمَّنْ تَوَلاّهُ... وَ قَدْ بَعَثْتُ رَسُولی إِلَیْکُمْ بِهذَا الْکِتابِ، وَ أَنَا أَدْعُوکُمْ إِلى کِتابِ اللّهِ وَ سُنَّةِ نَبِیِّهِ(صلى الله علیه وآله)، فَاِنَّ السُنَّةَ قَدْ أُمیتَتْ، وَ إِنَّ الْبِدْعَةَ قَدْ أُحْیِیَتْ، وَ اِنْ تَسْمَعُوا قَوْلی وَ تُطیعُوا أَمْری اَهْدِکُمْ سَبیلَ الرَّشادِ، وَ السَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَةُ اللّه.</span><br /> <br /> <br /> <div align="left">«تاریخ طبری5/357، البدایة والنهایة 8/157»</div> </div>