آغاز دور جدید مذاکرات آمریکا و طالبان!

<p style="text-align: justify;">توافق شده که اگر آمریکایی‌ها زندانیان طالبان را آزاد کنند؛ طالبان امنیت آن‌ها را هنگام ترک افغانستان تضمین می‌کنند. این آزادی سرباز آمریکایی نیز نتیجه ی همین مذاکرات مخفی آمریکا و طالبان بوده است که به زودی منجر به آزادی 131 زندانی دیگر از طالبان خواهد شد.<br />  روزنامه اردو زبان پاکستانی امت در گزارشی فاش کرد که آزادی سرباز آمریکایی نتیجه مذاکرات مخفی آمریکا و طالبان بوده است، در عین حال نشان دهنده آغاز دور جدید از مذاکراتی است که منجر به آزادی 131 زندانی دیگر از طالبان خواهد شد.<br /> این روزنامه پاکستانی در گزارشی فاش کرد که مبادله پنج زندانی طالبان با یک سرباز آمریکایی نتیجه مذاکرات مخفیانه رهبران این گروه با آمریکا است که دولت قطر نیز نقش مهمی در انجام این مذاکرات داشته است.<br /> بر اساس این گزارش، سید طیب آغا به نمایندگی از طالبان با یک پرواز ویژه از دبی به قطر انتقال یافته تا به عنوان سرپرست تیم مذاکره کننده طالبان دور جدیدی از مذاکرات با آمریکا را انجام دهد. این در حالی است که نعیم سخنگوی تیم مذاکره کننده طالبان گفته که آزادی پنج زندانی طالبان آغازی است تا بتوانیم با آمریکایی‌ها به توافق برسیم که 131 زندانی دیگر طالبان را نیز آزاد کند.<br /> امت نوشته که طبق توافقات اولیه بین طالبان و آمریکا شبه‌نظامیان این گروه در حال پیشروی در قسمت‌های شرقی افغانستان هستند و نیروهای آمریکایی نیز به قندهار، کابل و پایگاه بگرام انتقال یافته‌اند تا در موقعیت مناسبی افغانستان را ترک کنند.<br /> ملا‌عبدالقیوم حقانی، ملاعثمانی، داکتر نعیم، داکتر سهیل و مولوی شهاب‌الدین از اعضای تیم مذاکره کننده طالبان هستند که آزادی زندانیان این گروه را محور مذاکره با آمریکا قرار داده‌اند.<br /> از سوی دیگر، قاری یوسف احمدی، سخنگوی سابق طالبان افغانستان نیز در گفتگو با روزنامه امت اظهار داشته که اگر آمریکایی‌ها زندانیان طالبان را آزاد کنند و خروج بی قید و شرط از افغانستان را بپذیرند؛ طالبان امنیت آن‌ها را هنگام ترک افغانستان تضمین می‌کنند. بر اساس این گزارش، بیش از 100 نفر از نیروهای دریایی آمریکا و تعداد زیادی چرخبال های آمریکایی محل استقرار تیم مذاکره کننده طالبان و محل مذاکرات در قطر را تحت نظر دارند.<br /> ویکی‌لیکس تصاویر این پنج نفر را با اسامی و توضیحاتی منتشر کرد، ولی با این حال وزارت دفاع آمریکا موضعی در رد یا تایید این تصاویر و اطلاعات اتخاذ نکرد.<br /> 1- خیرالله سعید والی از نخستین اعضای طالبان در سال 1994 بود که در دوران حکومت طالبان وزیر داخله بود. وی در سال 2002 در پاکستان دستگیر شد و به زندان گوانتانامو انتقال یافت. وی در جریان بازجویی‌ها از فعالیتهای افراطی طالبان اظهار بی اطلاعی کرد.<br /> 2- ملا محمد فضل از فرماندهان طالبان در جریان درگیری‌ها با نیروهای ناتو به فرماندهی آمریکا در سال 2001 بود. وی در رژیم طالبان فرمانده ارتش بود. وی در نوامبر سال 2001 پس از تسلیم شدن به جنرال دوستم، دستگیر شد، و پس از آن در دسامبر همان سال به آمریکایی ها تحویل داده شد. وی که به عنوان یکی از مهره های مهم اطلاعاتی طالبان برشمرده می‌شد، از نخستین زندانیانی بود که به گوانتانامو انتقال یافت.<br /> 3- ملا نورالله نوری والی بلخ بود و در جنگ طالبان با ناتو در شمال کشور مشارکت داشت. وی هم مانند فضل خودش را در سال 2001 به جنرال دوستم تسلیم کرد و پس از آن به گوانتانامو منتقل شد.<br /> 4- عبدالحق واسق معاون رییس اطلاعات طالبان بود. البته برخی گزارشهای اداری حاکی است که واسق گفته است هنگام کمک به آمریکا در شناسایی مسوولان طالبان دستگیر شد. وی هرگونه ارتباط با باندهای مسلح را تکذیب کرده است.<br /> 5- محمد نبی عمری مسوول دوم طالبان در بلخ و رییس ارتباطات طالبان بود. وی به انتقال مخفیانه اعضای القاعده از افغانستان به پاکستان کمک کرد. عمری همچنین گفته است که با یکی از جاسوسان آمریکایی به نام “مارک” برای ردیابی ملاعمر همکاری کرده است.<br /> گفه می شود این پنج عنصر طالبان که در قبال آزادی یک نظامی آمریکایی از زندان گوانتانامو آزاد شدند، یک سال را در قطر سپری خواهند کرد.<br /> توافق پنهانی اخیر میان آمریکا و طالبان، این امیدواری ها را در برخی ها ایجاد کرده که روند صلح شاهد پیشرفت جدیدی خواهد شد؛ اما حامد کرزی می گوید از توافق پنهانی آمریکا و طالبان بی خبر بوده است و از این بابت بسیار خشمگین می باشد، چرا که این امر نشان می دهد که احتمال دارد مذاکراتی برای برخی توافق های دیگر بدون آگاهی کرزی انجام شود و سرش بی کلاه بماند.<br /> به هر حال شکی در این نیست که دست همه اینها از کرزی و مقامات پاکستانی گرفته تا طالبان و آمریکاییها، همه در یک کاسه است و این جملات فقط برای منحرف کردن اذهان عمومی مردم است. اگر نگاهی به تاریخچه ی پیدایش گروه های افراطی و نحوه تداوم حضور آنها بیندازیم این مطلب به روشنی قابل اثبات است.</p>