آیا اشرف غنی در قضیه کوچی ها و هزاره ها بی طرفی می کند؟!

<p style="text-align: justify;">قصه درگیری ها و منازعات میان هزاره ها و کوچی ها، قصه هزار و یک شبی است که برای ماه ها و سال های متمادی، افکار عمومی را مشوش و خواب مسوولان را مغشوش کرده است؛ نزاعی که حق و ناحق آن نامعلوم است!<br /> کمیسیون رسیدگی به منازعات حقوقی اقوام کوچی و هزاره که به تازگی تشکیل شده و شروع به کار کرده است؛ به ظاهر برای کاهش اصطکاک ها و تبعات جنگ داخلی دو قوم افغانستانی روی کار آمده است اما برنامه جامع و مدونی برای ریشه کن سازی این نزاع روی دست ندارد.<br /> برای حل یک مساله نه پاک کردن صورت مساله ای که سالیان متمادی برای فصل های گرم رخ می دهد و در آن درگیری فیزیکی و تلفات انسانی و اختطاف ها و گروگانگیری ها برای هردو سوی نزاع به بار می اورد؛ تاکنون فقط چشم پوشی و پشت گوش اندازی شده است و بس.<br /> مردم ملکی هزاره جات از توابع میدان و بهسود و سروبی و امثالهم که اسناد رسمی مالکیت برای خانه ها و زمین های شان از زمان ظاهرشاه دارند؛ هرساله در فصل نقل و انتقال کوچی ها، مزارع گندم، چمنزارها، چراگاه ها و علفزارها، خانه و کاشانه و ناموس خود را از دست می دهند.<br /> از سوی دیگر کوچی ها که همیشه ایام در گشت و گذار و نقل و انتقال و ییلاق و قشلاق بوده اند، حق رفت و آمد و سکونت آزادانه در هر گوشه ای از خاک کشور را دارا هستند و از قضا همواره میهمان ناخوانده ی هزاره ها در مناطق مرکزی و شمالی و غربی می شوند.<br /> با این تفاسیر باید تاملی چند کرد و دید براستی هزاره ها مقصرند یا کوچی ها؟ هرساله مدافعان از مال و اموال و زن و فرزند خود، با کوچیان کوچی پیشه ای که بدنبال آذوقه و چراگاه دام و طیور خود آمده اند درگیر می شوند و به قتل و گروگانگیری و اعتراضات گسترده می انجامد اما...<br /> اما واکنش ارگ چیست؟ جز اینکه خواب برخی مسوولان جزء ذی ربط برای ساعاتی آشفته می شود و دیگر هیچ؟ جز اینکه روزها پس از تلفات مالی و دامی و انسانی و روانی، هر دو طرف را دعوت به صلح می نمایند و کسی مسوولیت تاوان ها را تقبل نمی کند؟<br /> مهمتر از همه اینکه، مداخله مستقیم رییس جمهور در حادثه چندی قبل نزاع هزاره ها و کوچی ها در بهسود که به کشته شدن 4 تن از دو طرف درگیری و گروگان گرفته شدن 5 تن کوچی نزد هزاره ها انجامید؛ انتقاد و خشم نهادهای مدنی را برانگیخته است بدین معنا که...<br /> بدین معنا که بارها هزاره ها توسط کوچی ها به اسارت گرفته شدند، زن و فرزند و خانه و کاشانه شان مورد تجاوز کوچی ها قرار گرفته است و خون ها ریخته اند ولی هیچ مسوولی اعلام حمایت شفاهی هم نکرد؛ آیا دستور صریح اشرف غنی در رهایی هرچه سریعتر کوچی ها، چیزی جز یک نژاد پرستی و قوم گرایی از ارگ نشین کنونی است؟</p>