آغاز برگزاری جرگه صلح

مسئولین جرگه ابراز نموده اند که این نشست مشورتی است و فیصله هایش نیز الزام آور نیست. واضح است وقتی که خود برگزار کنندگان پیشاپیش اعلام کنند که نتایج نشست عملی شدنی نیست، مطمئنا این فیصله ها برای گروه های مخالف هم اعتبار و ارزش چندانی ندارد در حالی روز چهارشنبه 12 جوزای سال 1389 هجری خورشیدی، 1600 تن از سران سیاسی، اجتماعی، نظامی و مذهبی، نمایندگان و ریش سفیدان اقوام در کابل تحت جرگه مشورتی صلح کنار هم گرد می آیند، که حرف و حدیث های فراوانی در این رابطه وجود دارد. اولین مطلب اینکه هنوز بسیاری به نحوه انتخاب دعوت شدگان به این جرگه اعتراض دارند و مدعی اند که وابستگان و همفکران و همپیمانان دولت به جرگه مشورتی صلح فرا خوانده شده اند به حدی که اکثر اشتراک کنندگان در این نشست اعضای ستادهای انتخاباتی رئیس جمهور در ولایات و ولسوالی های کشور می باشند. مطلب دیگر اینکه مدعوین در این نشست سه روزه، بسیاری از وقتشان به بطالت خواهد گذشت. زیرا بیشتر وقت روز اول به مسائل تشریفاتی می گذرد و دو روز بعد نیز به دلیل نبود فرصت کافی و فقدان دانش مناسب درباره نحوه برنامه های جرگه، موثریت لازمی برای اشتراک کنندگان احساس نمی شود. از سویی عدم حضور نمایندگان رسمی مخالفین دولت از جمله طالبان، حزب اسلامی و شبکه حقانی سبب گردیده، تا علاوه بر حضور همفکران این مخالفین در جرگه مشورتی صلح، بسیاری از آگاهان مسائل سیاسی برگزاری این نشست را بی فایده بدانند. زیرا طالبان با صدور بیانیه اینترنتی اعلام داشته اند که : این کانفرانس به نمایندگی از مردم افغانستان برگزار نمی شود و هدف آن حفظ منافع خارجی هاست. لذا می توان اینگونه گفت که گروه های مخالف دولت به فیصله های این جرگه اهمیتی نخواهند داد و برگزار کنندگان جرگه نیز به این موضوع واقف هستند. پیش از مسئولین جرگه ابراز نموده اند که این نشست مشورتی است و فیصله هایش نیز الزام آور نیست. واضح است وقتی که خود برگزار کنندگان پیشاپیش اعلام کنند که نتایج نشست عملی شدنی نیست، مطمئنا این فیصله ها برای گروه های مخالف هم اعتبار و ارزش چندانی ندارد که تهدیدها و حملاتی را که طالبان و حزب اسلامی تاکنون انجام داده اند، نشان از واقعیت این ادعا دارد. بخش دیگری از حاشیه های این جرگه، تحریم این نشست از سوی برخی نمایندگان پارلمان می باشد. با آن که مجلس سنا آمادگی خود را برای شرکت در جرگه مشورتی صلح روز یکشنبه اعلام کرده است اما مجلس نمایندگان تا هنوز دراین مورد فیصله نکرده است. ولی آمادگی های مقدماتی تعدادی نمایندگان مجلس نشان می دهد که شماری از نمایندگان مجلس بر خلاف تعهد گذشته شان، در جرگه مشورتی صلح شرکت خواهند کرد. براساس قانون و برای مشروع بودن نظام دموکراتیک کشور هرگونه فیصله ای که در این جرگه صورت می گیرد، باید برای تصویب به پارلمان افغانستان فرستاده شود. زیرا اگر قرار باشد در مسائل کلان ملی مشوره ای صورت گیرد، چه نهادی بالاتر از پارلمان کشور می تواند باشد؟ چون مجلس نمایندگان با تمام ضعف هایی که دارد یک ترکیب جامع از سراسر افغانستان و نمایندگان منتخب مردم می باشد. لذا اگر رئیس جمهور کرزی بخواهد به نتیجه مطلوبی از این جرگه برسد، باید در جلب حمایت مجلس نمایندگان هرچه بیشتر تلاش نماید. در این میان جبهه گیری سران اپوزیسیون دولت نیز قابل توجه است که اظهار داشته اند: بهتر بود دولت افغانستان اعتماد گروه ها و افرادی که از نظام موجود حمایت و قانون اساسی را می پذیرند، اما از دولت فاصله گرفته اند، را به خود جلب نماید تا نظر مخالفین مسلح را. رهبران ائتلاف ملی تغییر امید بر این باورند که اگر دولت افغانستان می توانست در گام نخست یک محور وفاق در درون کشور بر حول محور نیروهایی که نظام و پروسه سیاسی موجود را قبول دارند و زیر بیرق ملی افغانستان زندگی می کنند، ایجاد کند بسیار به نفع ملت افغانستان بود کاری که متاسفانه تاکنون صورت نگرفته است. این افراد همیچنین افزوده اند این طور که معلوم می شود به جای این که حکومت آقای کرزی به صورت واضح بگوید که مشکل با مردم افغانستان دارد و این مشکل را باید حل بسازد، این طور جلوه می دهد که هیچ مشکلی با مردم افغانستان در کار نیست؛ خلایی در حکومت وجود ندارد و یگانه مشکل، موجودیت مخالفان مسلح هست که باید هرچه زودتر حل گردد!! به هر صورت و با وجود تمام این تفاسیر روز چهارشنبه جرگه مشورتی صلح در دانشگاه پلی تکنیک کابل برگزار می شود که حدود 15 هزار سرباز برای تامین امنیت این نشست توظیف شده اند.