<p style=\"text-align: justify;\">جنبش روشنایی با صدور بیانیه‌ای ضمن تبلیغاتی خواندن تفاهمنامه ساخت خطوط انتقال برق دوشی - بامیان اعلام کرد که این توافقنامه از لحاظ حقوق ضمانت اجرایی ندارد.<br /> چند روز قبل تفاهمنامه اجرایی خط انتقال برق از «دوشی» تا «بامیان» بین شرکت «برشنا» و بانک توسعه آسیایی در ارگ ریاست جمهوری با حضور «اشرف‌غنی» رئیس جمهور و «محمد محقق» معاون دوم رئیس اجرایی دولت به امضا رسید.<br /> براساس تفاهمنامه امضا شده، کار ساخت خط انتقال برق 220 مگاواتی دوشی ـ بامیان به طول 125 کیلومتر از اول تیرماه سال جاری آغاز خواهد شد و قرار است تا آذر ماه سال 1398 تکمیل شود.<br /> این در حالی است که ﺷﻮﺭﺍﯼ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﺮﺩﻣﯽ جنبش روشنایی با صدور بیانیه‌ای در فضای مجازی ﺩﺭ خصوص ﺍﻣﻀﺎﯼ این ﺗﻔﺎﻫﻤﻨﺎﻣﻪ بین ﺷﺮکﺖ ﺑﺮﺷﻨﺎ ﻭ ﺑﺎﻧک توسعه ﺁﺳﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺟﻨﺎﯾﺎﺕ کوچی‌ها ﺩﺭ مناطق ﺑﻬﺴﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﯾﻤﯿﺮﺩﺍﺩ ولایت میدان وردک اعلام کرد که ﺣکﻮﻣﺖ به اصطلاح ﻭﺣﺪﺕ ملی ﺗﻔﺎهمنامهﺍﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺭﺍ با ﻋﻨﻮﺍﻥ ایجاد خط برق 220 مگاوات ﺍﺯ ﺩﻭﺷﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻣﯿﺎﻥ ﺩﺭ کاخ ﺭﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﺭﺳﺎﻧﺪ اما ﻭﺍﺿﺢ ﺍﺳﺖ کﻪ دولت ﻗﺼﺪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺭﻓﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮکﺰﯼ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺟﻨﺒﺶ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ انحراف ﺍﻓکﺎﺭ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ ﺷﺪه ﺍﺳﺖ.<br /> ﺍﺯ سوی دیگر ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﺍﺧﺮ، کﻮﭼﯽﻫﺎﯼ مسلح ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭه کاخ ریاست جمهوری ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ به ﻣﻨﻄﻘﻪ کجاب ﻭ ﺩﺍیمیرﺩﺍﺩ هجوم ﺑﺮﺩه ﻭ ﺟﻨﺎﯾﺖﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ جمله به شهادت رساندن ﺩﻭ نفر ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ کجاب مرتکب شدند ﻭ ﻣﺰﺍﺭﻉ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ تجاوز ﻭ ﺗﺎﺭﺍﺝ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﺷﻮﺭﺍﯼ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﺩﺭ این خصوص اعلام می‌کند:<br /> 1. ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺩه ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وجه ﺧﯿﺎﻧﺖﻫﺎﯼ ﺣکﻮﻣﺖ وحدت ملی را ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻐﯿﯿﺮ مسیر پروژه توتاژ تأیید نمی‌کند و حاضر به پذیرش خط انتقال برق 220 مگاوات بجای خط 500 مگاوات نیست.<br /> 2. ﺁﻧﭽﻪ کﻪ روز گذشته ﺩﺭ کاخ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺩﺍﺩه ﺷﺪ، ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﯾک ﺗﻔﺎهمنامه ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ رسانه‌های دولتی این تفاهمنامه را قرارداد اعلام کردند در حالی که ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺗﻔﺎﻫﻤﻨﺎﻣﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﻫﯿﭻ ﺿﻤﺎﻧﺖ ﺍﺟﺮﺍیی ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﺎﻫﻤﻨﺎﻣﻪ تنها کمک مالی ﭘﺮﻭﮊه ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ کلی ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﺪﻭﻥ مشخص کردن میزان کمک وعده داده شده است. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﺍﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ تبلیغاتی ﺩﺍﺭﺩ.<br /> 3. ﺣکﻮﻣﺖ وحدت ملی ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﯼ ﻣﻀﺎﻋﻒ ﺟﻨﺒﺶ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺩﭼﺎﺭ ﺩﺭﻭﻍﭘﺮﺍکﻨﯽ ﻭ ﺗﻨﺎﻗﺾﮔﻮﯾﯽ ﺷﺪه ﺍﺳﺖ. ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ دولت کابل ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﺴﯿﺮ ﺳﺎﻟﻨﮓ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ کﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﭘﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ کمک‌کننده‌ها ﻧﯿﺰ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﭘﻮﻝ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺩﻋﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺣکﻮﻣﺖ وحدت ملی ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ کﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎﻣﯿﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻮﺩ، ﺑﺮﺍﯼ کﺎﺭﻫﺎﯼ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ ﺣﺪﺍﻗﻞ 18 ﻣﺎه زمان ﻧﯿﺎﺯ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ کﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺻﻮﻝ ﺗﺪﺍﺭکﺎﺗﯽ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺎﺯ، بین خطوط انتقال برق 220 ﻭ 500 مگاوات ﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺍﮔﺮ خط انتقال برق 220 مگاوات ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﯾک ﺷﺒﻪ کﺎﺭﺵ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﻮﺩ، کﺎﺭ خطوط انتقال برق 500 مگاوات کﻪ مسیر بامیان حداقل ﭼﻬﺎﺭﺳﺎﻝ مورد مطالعه قرار گرفته، ﭼﺮﺍ ﺁﻏﺎﺯ نشود؟ ﭘﺮﺳﺶ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ کﻪ ﺍﮔﺮ بانک توسعه آسیایی ﺑﺮﺍﯼ خطوط انتقال برق 220 مگاوات ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﺣﺪﻭﺩ ﺻﺪ میلیون ﺩلار بپردازد، چرا ﺑﺮﺍﯼ خط 500 مگاوات که کارایی بیشتری دارد، 25 میلیون ﺩلار ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻧﻤﯽکند؟<br /> 4. ﻭﻋﺪه ساخت خطوط انتقال برق 220 مگاوات کﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺤﻘﻖ در نهایت 20 ﻫﺰﺍﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﻣﯿﺎﻥ ﺑﺮﻕرسانی می‌کند، ﺑﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ افغانستان تأثیر چندانی ندارد و این ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺟﻨﺒﺶ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮﺩه ﻭ ﻧﯿﺴﺖ.<br /> 5. ﺟﻨﺒﺶ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﯾک ﺟﻨﺒﺶ ﺿﺪ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﺍﺳﺖ و ﺍﯾﻦ ﺟﻨﺒﺶ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺳﺘﻢ ﻭ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﺳﯿﺴﺘﻤﺎﺗﯿک ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ در افغانستان ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ رو، ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ هجوم کﻮﭼﯽﻫﺎﯼ مسلح ﺩﺭ مناطق هزاره‌نشین ﯾکﯽ ﺍﺯ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻣﻬﻢ ﻭ ﯾکﯽ ﺍﺯ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖﻫﺎﯼ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺟﻨﺒﺶ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ است و وظیفه ﺣکﻮﻣﺖ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ و باید از حملات کﻮﭼﯽﻫﺎﯼ مسلح ﺑﺮ مناطق مرکزی جلوگیری کرده ﻭ قاتلین ﺷﻬﺪﺍی این مناطق ﺭﺍ ﻫﺮﭼﻪ سریعتر ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻭ ﻣﺤﺎکﻤﻪ علنی ﻧﻤﺎﯾﺪ.</p>