دعا هنگام قربانی کردن در عید قربان

اگر ذابح خود شما هستید، این دعا را بخوانید و اگر کسی دیگر ذابح است،دستتان را روی دست او بگذارید و دعای ذیل را بخوانید.
روز دهم ذی الحجه که روز عید قربان است و سنّت است که دعا بخواند در وقت قربانی. چنان‌که به سند صحیح از حضرت صادق علیه السّلام منقول است که چون قربانى را بخرى، روى آن را به قبله کن و در وقت نحر یا ذبح بگو:

(وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِیفاً) [1] مُسْلِماً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ،
رو گردانیدم به طرف کسى که آفریدۀ آسمان‌ها و زمین است، خداپرست و مسلمان و از دوگانه‌پرستان نیستم.

(إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیایَ وَ مَماتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ لا شَرِیکَ لَهُ وَ بِذلِکَ أُمِرْتُ)[2] وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ،
به راستى نمازم و عبادتم و زندگى‌ام و مرگم براى خداست که پروردگار عالمیان است، شریک نیست براى او و به این دستور داده شده‌ام و من از مسلمانانم.

اللَّهُمَّ مِنکَ وَ لَکَ بِسْمِ اللَّهِ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ.[3]
خدایا! از تو و براى توست، به نام خدا، و خدا بزرگ است.

پس نحر یا ذبح بکند و بگوید:

اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّی.
خدایا از من قبول فرما.

و فرمود که تا نمیرد سرش را جدا مکن و چون پوست بکند سنّت است که یک حصه را خود و اهل خانه‌اش بخورند و بهتر آن است که خود به آن افطار کند و یک حصه را براى همسایگان به هدیه بفرستد و اگر پریشان باشند بهتر است و یک صحه را به فقرا و سؤال‌کنندگان بدهد و اگر اکثر را تصدّق کند بهتر باشد و سنّت است که پوست و کله و جمیع اجزاى حلال آن را تصدّق کند و تصرّف نکند و به قصاب ندهد مگر آن‌که قصاب پریشان باشد و به تصدق به او بدهد.
و در حدیث صحیح وارد شده است که پوستش را مى‌تواند دباغت کند و بر روى آن نماز کند و بنشیند.
و اگر گوسفند یافت نشود سنّت است که قیمت وسطش را تصدّق کند.
و اگر یک حیوان براى خود و عیال خود بکشد کافى است و اگر یکى از براى خود و یکى از براى عیال خود بکشد بهتر است و اگر به عدد عیال بکشد ثوابش بیش‌تر خواهد بود و از براى پدر و مادر و اولاد و خویشان که مرده باشند قربانى کردن خوب است و اگر از براى حضرت رسول صلّى اللّه علیه و آله و ائمّۀ علیهم السّلام قربانى کند ظاهرا خوب است.
و منقول است که حضرت رسول دو گوسفند قربانى کردند و در اوّل فرمودند که خداوندا! این از من و از هرکه قربانى نکرده است از اهل بیت من، و در دویّم فرمودند: خداوندا! این از من و از هرکه قربانى نکرده است از امّت من. حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام هرسال اوّل یک گوسفند قربانى مى‌کرد و مى‌فرمود خداوندا! این از پیغمبر توست، پس یک گوسفند دیگر از براى خود قربانى مى‌فرمود.
و اگر جمعى قادر نباشد که هریک قربانى جدا بکنند جایز است که با یک‌دیگر شریک شوند تا هفت نفر بلکه هفتاد نفر. حق تعالى فرموده است که خدا را یاد کنید در ایّام معدودات یعنى در روزى چند شمرده شده.

پی نوشت ها:
[1] ) سوره انعام، آیه 79.
[2] ) سوره انعام، آیه 162-163.
[3] ) اقبال الاعمال ص 450.