به زودی پروسهء انتقال مسوولیت های امنیتی به قوای افغانستان شروع خواهد شد

جامعهء جهانی به زودی پروسهء انتقال مسوولیت های امنیتی را به قوای افغانستان شروع می کند. بحث ها در این مورد در حلقه های غربی بیشتر به جنبه های نظامی و امنیتی این پروسه تمرکز کرده است. اما متخصصین نگرانی دارند که این نوع طرز فکر می تواند توجه را به جنبه های سیاسی و ملکی پروسه انتقال مسوولیت، کمتر بسازد. به اساس توافق لزبن که در ماه نوامبر سال 2010 ترتیب گردید، جامعه بین المللی باید تمام مسوولیت های امنیتی افغانستان را به حکومت خود این کشور محول کند و این پروسه باید از سال نو هجری شمسی شروع شود. اگر تمام کار ها طبق پلان پیش برود قوای افغانستان تا پایان سال 2014 تمام مسوولیت های امنیتی افغانستان را خودشان به عهده خواهند داشت. اما الواردو دی واس کان سیلوس ( Alvardo de Vasconcelos ) مدیر انستیتوت تحقیقات امنیتی اتحادیهء اروپا که مرکز آن در پاریس می باشد به سیاستمداران هشدار می دهد که توجه بیش از حد به انتقال مسوولیت های امنیتی، خطری را ایجاد کرده است که جنبه های کلیدی ستراتیژی عمومی افغانستان نادیده گرفته شود. به گفتهء او فعلاً بحث ها طوریست که آن ها از یک ستراتیژی که قرار است جنبه های مختلف داشته باشد، صرف به یک مرحله آن اتکا می کنند. به گفتهء او آن ها اکنون در مورد انتقال مسوولیت در افغانستان صحبت می کنند، اما انتقال از چه به چه ؟ آیا آن ها می دانند که بعد از سال 2014 خواهان چگونه یک حکومت و جامعه در افغانستان می باشند: «مردم این را می دانند که چه را نمی خواهند. آن ها نمی خواهند که طالبان دوباره تمام قدرت را در کابل بدست گیرند و یا تمام کشور را تحت کنترول داشته باشند. آن ها نمی خواهند که افغانستان یک میدان برای فعالیت القاعده شود. اما چه نوع یک حکومت و چه نوع رژیم؟ آیا ما به افغانستان رفته ایم که از قوه های دموکراتیک در این کشور حمایت کنیم و یا از ایجاد ثبات؟ آیا هدف ما در افغانستان امنیت است و یا یک افغانستان که در آن قوای سیاسی طرفدار دموکراسی و حقوق بشر نقش بیشتر در آینده آن داشته باشند ؟ این سوال ها هیچ یک واضح نیستند.» به گفتهء واس کان سیلوس آیا ایالات متحده و سیاست گذاران دیگر غربی می خواهند رشد سیاسی افغانستان را از عینک جنگ ببینند؟ کمی بیشتر از سه سال برای انتقال مسوولیت ها به حکومت افغانستان مانده اما وضیعت موسسات افغانستان بسیار آسیب پذیر می باشد. در این رابطه می توان به انتخابات جنجال برانگیز ریاست جمهوری و پارلمانی افغانستان اشاره کرد. تحلیل گر سیاسی در مزار شریف محمد صالح می گوید، اگر برگذاری انتخابات علامه دموکراسی باشد، این درست است که بعد از سقوط رژیم طالبان دو انتخابات ریاست جمهوری و دو انتخابات پارلمانی در افغانستان برگزار شده است. ولی به عقیده محمد صالح این هم واضح است که هریک از این انتخابات نسبت به دور قبلی آن جنجال برانگیز تر بوده است و نمی توان گفت که آیا این انتخابات یک قدم به پیش بوده و یا به عقب ؟ تحقیق کننده و فعال سیاسی زهره بهمن که در کابل سکونت دارد می گوید، کشورهای غربی در حال عجله قرار دارند و شاید افغانستان را در یک حالت مجهول رها کنند. وی می گوید: «به نظر من در بدترین حالت جامعهء بین المللی قوای نظامی ما را تا یک حدی تقویه می کنند، اما پروژه های را که برای رشد مکانیزم حکومت داری و یا ترقی صنعتی لازم می باشد نا تمام می مانند. در آن صورت در سال 2014 ما توانایی برگذاری انتخابات را نخواهیم داشت و به هرج و مرج بر خواهیم گشت که در دهه 1990 آنرا تجربه کردیم.» به گفته زهره بهمن سه سال آینده اهمیت حیاتی دارد . او امیدوار است که در این مدت افغان ها بتوانند به کمک جامعهء جهانی موسسات واقعی کثرت گرایی دموکراتیک را در افغانستان ایجاد کنند. اما او نگرانی دارد که وقت برای رسیدن به این هدف ضیق است.