تاسیس شفاخانه های مجهز و آموزش افغان ها در خارج مشکلات صحی را حل می کند

هرچند رییس جمهور کرزی می گوید، ظرف 10 سال گذشته عرضهء خدمات صحی در افغانستان رشد خوبی داشته است اما به گفتهء وی تا اکنون هم مشکلات زیادی در این راستا موجود است. به گفتهء آقای کرزی تاسیس شفاخانه های دارای تجهیزات پیشرفته و فرستادن محصلان بخش طبی افغان جهت فرا گرفتن تحصیلات پیشرفته به خارج از کشور می تواند به این مشکلات پایان دهد. رییس جمهور کرزی این اظهارات را در بیانیهء نوبتی رادیویی اش که از طریق رادیوی ملی این کشور پخش می گردد، ابراز کرد و گفت که تلاش های جدی برای رفع این مشکل ادامه دارد. آقای کرزی افزود: « برای بهبود خدمات صحی، در کنار شفاخانه های مجهز و وسایل طبی پیشرفته به داکتران، نرس های و متخصصان لابراتور که با علوم عصری آشنایی داشته باشند، نیاز است. زیرا در شفاخانهء که داکتران، نرس ها و خصوصاً لابراتوار و ماهرین لابراتوار مجرب و وسایل عصری موجود باشد، همه یکجا می تواند زمینهء عرضه خدمات بهترصحی را فراهم کنند.» این اظهارات در حالی ابراز می گردد که روزانه صد ها مریض افغان برای تداوی به خارج از کشور رفته و به این هدف پول گزافی را به مصرف می رسانند. اما رییس جمهور کرزی می گوید، تلاش ها به منظور تاسیس شفاخانه های مجهز که قابلیت تداوی مریضان را داشته باشد و از رفتن آنها به خارج از کشور جلوگیری کند، ادامه دارد. به گفتهء آقای کرزی مذاکرات با آغا خان و ترکیه جریان دارد تا شفاخانه های دارای تجهیزات عصری را که قابلیت تداوای بسیاری از امراض را داشته باشند، از سوی آنها در چند ولایت کشور ساخته شود. از سوی دیگر رییس جمهور کرزی می گوید، تلاش بیشتر دولت افغانستان روی فرستادن محصلان افغان به خارج از کشور متمرکز است. وی افزود: « امسال برای تقویت بهتر تحصیلات عالی خصوصاً برای تقویت تحصیلات طبی، انجنیری و سایر بخش ها پنج میلیون دالر را از بودجهء دولت افغانستان برای آموزش بهتر اولاد وطن اختصاص داده ایم. از این پول ما اول نمره های پوهنځی های طب و انجنیری و اول نمره های امتحان کانکور را که به پوهنځی های طب و انجنیری راه یافتند، به کشور های منطقه و آن عده از کشور های که در این عرصه ها بسیار پیشرفت کرده اند، برای ادامه تحصیل می فرستیم.» در حالی که تلاش ها به خاطر تاسیس شفاخانه های مجهز در افغانستان ادامه دارد، هنوز هم بسیاری از افغان ها در نقاط دور دست کشور از نبود دسترسی به خدمات اساسی صحی رنج می برند. گفته می شود که بسیاری از باشنده های این مناطق به خاطر رسیدن به مراکز صحی راه های طولانی را می پیمایند و این امر گاهی سبب می شود که بسیاری از مریضان در راه رسیدن به این مراکز جان خود را از دست بدهند.