طالبان در رأس قدرت؛ دیدار مخفیانه حامد کرزی با سراج الدین حقانی یکی از رهبران بلندپایه طالبان

مذاکره مخفیانه رئیس جمهور کرزی با سراج الدین حقانی یکی از رهبران بلندپایه طالبان که ارتباط نزدیکی با القاعده دارد، دیدار شتاب زده و ناگهانی باراک اوباما با لئون پانته، رئیس سازمان سیا را رقم زد. در واقع، حامد کرزی به این نتیجه رسیده است که تا دیر نشده باید دست به کار شود و کشورش را از ورطه هولناکی که سالهاست در آن دست و پا می زند، نجات دهد. او راه نجات کشورش را مسیر کابل - اسلام آباد تعیین کرده که بدون تردید راه به ترکستان می برد زیرا آزموده را آزمودن خطاست. اخباری که از نشست محرمانه وی با سراج الدین حقانی، یکی از رهبران تحت نفوذ طالبان که بیشترین ارتباط را با شبکه القاعده دارد، نشانه بسیار روشنی از این ره یافت تازه اوست. مضاف بر اینکه در این دیدار بسیار حساس و جنجال برانگیز رئیس ارتش پاکستان و رئیس سازمان اطلاعات این کشور نیز حضور داشته اند. کسی به درستی نمی داند که در این نشست محرمانه میان حقانی و حامد کرزی که با میانجیگری اسلام آباد برگزار شده چه مسائلی رد و بدل شده است... حدس و گمان، تنها راه برای پی بردن به عمق مذاکرات است خصوصا اینکه طرفین اصل انجام چنین دیداری را تکذیب کرده اند. در جرگه مشورتی که به اصرار حامد کرزی و با انکار واشنگتن نهایتا در کابل برگزار شد، حاضرین و از جمله حامد کرزی به صراحت از ادامه مذاکرات با طالبان حمایت کردند و حتی این جماعت ریش سفید حاضر در دولت افغانستان از غرب و بویژه امریکا خواستند تا نام برخی از اعضای طالبان را از لیست سیاه سازمان ملل خارج کند. عواملی که سبب شده تا حامد کرزی به این مسیر برسد متعدد است اما عمده آنها به ناتوانی ناتو در نابودی و حتی مهار طالبان در افغانستان مربوط است. اخراج جنرال استنلی مک کریستال که از قضا توانسته بود در این مدت چارچوب فکری خوبی با حامد کرزی برقرار کند نشانه دیگری از اختلاف نظر شدید میان کرزی و کاخ سفید است که بار دیگر رئیس جمهور را وامی دارد تا بیشتر به منابع و داشته های داخلی خود فکر کند. از سوی دیگر، حامد کرزی از طریق سازمان اطلاعات پاکستان بشدت و بصورت محرمانه تحت فشار و البته القای یک حقیقت ناگوار است. حامد کرزی از طریق پاکستان مطلع شده و ایمان آورده است که حضور امریکایی ها در افغانستان طولانی نیست و انها دیر یا زود او را به حال خود وا خواهند گذاشت، ترسیم چنین آینده ای، سبب می شود تا اقای رئیس جمهور بیش از پیش خود را نیازمند یک تکیه گاه قوی ببیند و چه تکیه گاهی قوی تر از اسلام آباد، پدر معنوی طالبان ..! رئیس جمهور افغانستان نیز بارها در رفتار و کردار به امریکایی ها یادآور شده است که مردمش از حضور آنها در کشور خسته شده اند و کشتار شهروندان نمی تواند دردی را دوا کند. او بر این باور است که باید هرچه سریعتر با طالبان وارد مذاکره شود و در این راه برخلاف نظر صریح امریکایی ها اعتقاد دارد که باید با سران طالبان باب مذاکره را باز کند. اخبار تازه از امریکا نیز موید این ادعاست که واشنگتن به شدت از نزدیکی کابل به اسلام آباد نگران است چرا که می داند پاکستان این توانایی را دارد که بار دیگر طالبان را در افغانستان اگر نه به قدرت بلکه به سطوح بسیار بالایی از قدرت در این کشور برساند.