نویسنده و صاحب نظر مسایل سیاسی: افغانستان زیر چکمه های آهنین آمریکا در حال له شدن است

یک صاحب نظر کشور می گوید: پس ازگذشت 8 سال از حضور نیروهای ناتو به فرماندهی آمریکا در افغانستان ، برای مردم این کشور ثابت شده است که آمریکایی ها برنامه های راهبردی و بلند پروازانه ای در سر داشته و برای رسیدن به اهداف خود، افغانستان را قربانی کرده و این کشوررا در زیر چکمه های آهنین خود دارند له می کنند. آمریکا در طول هشت سال تلاش کرد تا با نا امن جلوه دادن فضای سرزمین افغانستان در نگاه مسوولان ارشد این کشور، به نوعی از بازسازی زیرساخت های اقتصادی و اجتماعی در این کشور سر باز زند و با ایجاد یک سناریو از قبل طراحی شده درسطح ملی و بین المللی، کمک های 42 میلیارد دلاری سایر ملل به این ملت مظلوم و فقیر تحت عنوان مبارزه با تروریسم را حیف و میل نماید. " مهرالدین مشید " نویسنده و صاحب نظر مسایل سیاسی کشورمان، با اعلام این مطلب افزود: از برخوردهای توهین آمیز آمریکا نسبت به مردم افغانستان طی هشت سال گذشته، معلوم می شود که این کشور بدنبال برنامه ها و اهداف سلطه گرانه خود در منطقه است و با یک بازی پیچیده و مبهم تحت عنوان " مبارزه با تروریسم " توانسته است حضور خود را در منطقه تثبیت نماید. وی افزود: امروز افغانستان کشوری است جنگ زده با اقتصاد سخت وابسته و ازهم گسیخته که زیرپاشنه های آهنین آمریکا درفضای آشفت امنیتی ایجاد شده، مانند قایقی شکسته در موجی ازخون و آتش بی آنکه به ساحلی برسد، لنگان لنگان به سوی سرنوشت، نامعلومی درحرکت است. مشید با اشاره به اینکه هر روز که می گذرد، زنجیره سیطره ملی، استقلال ملی و تمامیت ارضی این کشور زیر پاشنه های فولادین آمریکا درحـال فروریزی است، افزود: آمریکایی ها با توجه به اهداف بلند مدت خود و به بهانه حادثه 11 سپتامبر و برای سرکوب طالبان و اسامه بن لادن به افغانستان حمله کردند، این درحـالی بود که خود رسانه های غربی به نقل از گزارش سنای آمریکا افشا کردند که آمریکایی ها درهمان زمان، اسامه بن لادن را در کوه های توره بوره در چنگـال خود داشتند. وی تصریح کرد: آسوشتیدپرس در همان زمان نوشت که یک افسر آمریکایی به نام" تامی فرانک " که اسامه بن لادن را دستگیر کرده بود به دلایل نامعلومی از تعقیب او خود داری کرد و "رامسفلد" وزیر دفاع وقت آمریکا نیز از این موضوع آگاه بود. این نویسنده به نقل از خاطرات یک سرباز فرانسوی، نوشت: اشتباه بزرگ تامی فرانک افسرآمریکایی این بود که خودش برای گرفتاری اسامه در توره بوره اقدام نکرد و آنرا برعهد? جنگجویان افغان گذاشت. مشید با طرح این سووال که این برخورد دوگانه آمریکایی ها را چگونه می توان تعبیر کرد؟ افزود: آمریکایی ها برای رسیدن به اهداف راهبردی خود اسامه بن لادن را درکوهستان های افغانستان رها کردند که به وزیرستان پاکستان برود تا آنها بتوانند حضور خود را در افغانستان مشروع جلوه دهند. مشید با اشاره به اینکه؛ گرچه آمریکایی ها از شنیدن حرف های مقامات و کارشناسان افغانستان تا به امروز به نحوی طفره رفته اند؛ اما این صدا ها تا حدودی در رسانه های غرب منعکس شده است . وی گفت: روزنامه " بوستن گلاب " اخیرا در مطلبی، نوشت : آمریکا باید راهبرد خود در افغانستان را تغییر بدهد، زیرا پاکستان به خاطر جلوگیری از نفوذ هند در این کشور، از طالبان حمایت می کند. این صاحب نظر مسایل سیاسی افزود: خود کارشناسان و رسانه های غربی برای رهایی آمریکا از این دامی که در آن افتاده سه تغییر در سیاست آمریکا را پیشنهاد کرده اند ، آنان معتقدند که ابتدا آمریکا باید هند را به عنوان قدرت برجسته جنوب آسیا و به عنوان بازیگر اصلی در کابل به رسمیت بشناسد و سپس دولت اوباما باید در پی جلب کمک پاکستان در مذاکرات صلح با طالبان محلی باشد. مشید گفت: کارشناسان آمریکایی همچنین بر این باورند که باید از طرح های اخیر عربستان سعودی در این زمینه نیز پیروی کنند و برای جلب حمایت و مشارکت طالبان نیز طرح جدول زمانی برای خروج نیروهای خارجی از این کشور را به اجرا گذارند، البته به جز شهرهای اصلی که برای مراکز اصلی آمریکایی هاست و دیگراینکه توافقنامه های صلح محلی با طالبان باید با فرایند بزرگتر صلح که در کنفرانس های منطقه ای مورد مذاکره قرار می گیرد، ربط داده شود. این نویسنده کشورمان با اشاره به اینکه بعید نیست که اینگونه برخورد های به ظاهر انتقادی رسانه های غربی در برابر آمریکا به نحوی احساسات سرکوب شده از سیاست های دو روی آمریکا و غرب سرچشمه گرفته است، ادامه داد : اما هرچه که باشد این افشاگری ها برای مردم و دولت افغانستان به روشنی از سیاست های فریبنده آمریکا پرده برداشته اند. مشید در ادامه با اشاره به نقش منفعل سازمان ملل در افغانستان،گفت: آمریکا در تبهکاری های خود در این کشور دست سازمان ملل را نیز از پشت بسته و این سازمان را به گونه ای درچنبر? سیاست های سلطه گرانه خود گرفته است که این سازمان به نوعی درافغانستان خلع قدرت شده است. وی افزود: این نقش غیرفعـال سازمان ملل را می توان در نشان های سربازان خارجی در افغانستان به خوبی مشاهده کرد که به جای نشان سازمان ملل نشان کشورهای خود را به روی سینه هایشان دارند. این صاحب نظر مسایل سیاسی افغان، تصریح کرد: سازمان ملل طی هشت سال تنها فرمانبر آمریکا یی ها در این کشور بوده و 42 میلیارد کمک های مـالی سایر ملل به افغانستان را به بهانه نبود نظام کارا آمد و متخصص به جیب مافیای بین المللی خود ریخته است. وی با اشاره به اینکه در این رویکرد سازمان ملل، به خوبی نقش سیاست های آمریکا را می توان مشاهده کرد، ادامه داد: عملکردهای این سازمان درافغانستان جاده صاف کن سیاست های تمامیت خواهانه آمریکا بوده است. این نویسنده در پایان یاد آور شد که عدم همکاری جدی و بی تفاوتی این سازمان پیرامون نظام موجود در کشور و به تعبیری نقش تماشا گرانه آن، خود گواه روشنی از به فساد کشاندن اداره و نظام در افغانستان است تا زمینه تاراج کمک های بین المللی را در این کشور فراهم نموده و با ادام? نا امنی و فساد جای پای آمریکا را در این کشور محکم تر کند.