معاون دوم ریاست اجرائیه  در رابطه با نسل کشی مسلمانان میانمار گفت که این نسل‌کشی بخاطر عقیده یک ملت، شنیع‌ترین جنایات ضد بشری است.
محمد محقق معاون دوم ریاست اجرائیه با انتشار بیانیه ای اظهار داشت که به نظر من این بدترین جنایت است که یک ملتی را به جرم داشتن یک عقیده قتل‌عام کنند. شبیه آنچه که داعش در برابر مردم عراق، سوریه، افغانستان و سایر کشورها انجام می‌دهند.

بسم الله الرحمن الرحیم
وَ أَطیعُوا اللَّهَ وَ رَسولَهُ وَ لاتَنازَعوا فَتَفشَلوا وَ تَذهَبَ ریحُکُم ۖ وَاصبِروا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصّابِرینَ
و فرمان خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید و نزاع نکنید، تا سست نشوید، و قدرت و شوکت شما ازبین نرود و صبر و پایمردی کنید که خدا با صابران است.
حوادث تلخ وغیر قابل تصور قتل‌عام اقلیت مسلمان (روهینگیایی) در کشور میانمار که با حمایت و مشارکت دولت بودایی مذهب آن صورت می‌پذیرد؛ به اندازه ای فجیع و حیرت‌آور است که هرکسی که وجدان انسانی دارد از آن نهایت درجه متأثر می‌گردد.
برای من صحنه‌های غم‌انگیز قتل‌عام مسلمانان آن کشور که از برخی رسانه‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی پخش و نشر گردید دردناکترین خاطره زندگی ام به حساب می‌آید.
تأثر عمیق و اندوه بی پایان من نسبت به اجرای قتل‌عام دربارهٔ اقلیت مسلمان (روهینگیایی) در کشور میانمار بخاطر چند امر زیر است:
اول: به دلیل آنکه اقلیت قومی (روهینگیایی) مسلمان و همدین من اند و با آنان عقاید و احساس مشترک دارم و آنها به لحاظ عقیده و باورشان به اسلام کشتار و کوچک و بزرگ شان قتل‌عام و سوزانده می‌شوند و با مشارکت نیروهای حکومتی در خندق‌های دسته جمعی زنده زنده دفن می‌شوند؛ که تحمل آن برایم فوق العاده دشوار است. به نظر من این بدترین جنایت است که یک ملتی را به جرم داشتن یک عقیده قتل‌عام کنند. شبیه آنچه که داعش در برابر مردم عراق، سوریه، افغانستان و سایر کشورها انجام می‌دهند. داعش مردمان مسیحی و ایزدی را بخاطر عقایدشان که مسلمان نیستند می‌کشند و مسلمانان شیعه و سنی را به جرم اینکه وهابی نیستند قتل‌عام می‌کنند.
اینکه داعشیان و گروه‌های تروریستی شرکای جرمی شان در افغانستان مردم مسلمان را در هنگام نماز در مسجد جامع هرات، مسجد جوادیه هرات، مسجد جامع امام زمان (ع) کابل قتل‌عام کردند و به شهادت رسانیدند و حرمت مسجد «خانه خدا» و حرمت خون مسلمان را شکستند. این نسل‌کشی بخاطر عقیده یک ملت، شنیع‌ترین جنایات ضد بشری است و لازم است ذکر شود که: سنخیت عمل افراطیون در جنایات ضد بشری در کشورهای مختلف جهان و در بین مذاهب مختلف نشان دهنده این امر است که تروریزم و افراطیت دین و مذهب نمی‌شناسد؛ افراطیون، چه بودایی، چه مسیحی، چه یهودی و چه مسلمان باهم یکی هستند و مذهب و مسلک شان تروریزم و جنایت‌های ضد بشری است.
دوم: به لحاظ اینکه (روهنگیایی‌ها) یک اقلیت قومی اند و علیه آنها عنصر تبعیض نژادی نیز اعمال می‌شود که خود نیز یکی از مصادیق جنایات ضد بشری است که در تاریخ اعمال شده و انسانیت رنجی را که از تبعیض و نسل‌کشی نژادی تحمل کرده کمتر از تبعض و نسل‌کشی مذهبی نبوده، بلکه شدیدتر و گسترده‌تر بوده‌است.
سوم: بعلت اینکه مسلمانان (روهنگیایی) هم مثل بقیه انسان‌های این کره خاکی انسان اند و باید حقوق و کرامت انسانی داشته باشند؛ که متأسفانه ندارند! و بودائیان افراطی این حق را از آنان سلب کرده‌اند، و با آنان کاری می‌کنند که امروزه مردم جهان با حیوانات درنده و وحشی هم آن برخورد را نمی‌کند! زن و مرد، پیر و جوان و کودکشان را بیرحمانه قتل‌عام می‌کنند! خانه‌ها و دارایی‌های ناچیزشان را هم به آتش می‌کشند. کاری که در منطق ما و در فرهنگ هیچ انسانی روا نیست، انسان باید کرامت انسانی دیگران را حفظ کند. بقول سعدی بزرگ:
بنی آدم اعضای یکدیگر اند
که درآفرینش زیک گوهر اند
چوعضوی به درد آورد روزگار
دیگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی
چهارم: به دلیل اینکه روند جنایت علیه (اقلیت مسلمان) میانمار بگونه ای خشونت بار است که علاوه بر قتل‌عام آنان، از سرزمین شان جبراً کوج داده می‌شوند؛ و خطر جدی وجود دارد که یک جمعیت یک میلیون و چند صد هزار نفری برای همیشه از سرزمین شان محروم و آواره کشورهای مختلف جهان شوند؛ و این مصیبت بی پایان که یک نمونه دیگر از جنایت علیه بشریت است همیشه دامنگیر مردم مسلمان (روهینگیایی) خواهد ماند.
پنجم: به لحاظ اینکه مسلمانان جهان به آموزه‌های دین مبین اسلام عمل نمی‌کنند که به آنان هدایت داده شده (نزاع و نفاق نکنید که عزت تان از بین می‌رود). امروز مسلمانان از بس بین خودشان اختلاف کردند و به جان همدیگر افتادند که عزت و شوکت شان ازبین رفته‌است و در برابر چشمان حیرت‌زده یک و نیم میلیارد مسلمان و سران کشورهای اسلامی، یک ملت مسلمان قتل‌عام می‌شود ولی آنان هیچ کاری برای نجات این ملت مظلوم از بدبختی انجام داده نمی‌توانند.
 امروز حلقات تکفیری و شجره خبیثه آن که نتیجه عملی این تفکر ضد انسانی وضد اسلامی درچهره جریان تروریست وجنایتکار داعش تجسم یافته، به دستور محافل بیگانه آنقدر بین مسلمانان تخم نفاق پاشیده و با تکفیر پیروان مذاهب اسلامی بحدی نفرت و جدایی ایجاد کرده‌است که اکنون مسلمان دشمن تر از مسلمان دشمنی ندارد و کشورهای اسلامی برای نابودی یکدیگر برنامه می‌ریزند و دشمنان برای نمایش مسخره شان کف می‌زنند.
ششم: بخاطر اینکه چرا امروزه جهانیان، سازمان ملل متحد و شورای حقوق بشر این سازمان و سازمان کنفرانس اسلامی و دیگر نهادهای بین‌المللی که برای حقوق بشر و یا دیموکراسی کار می‌کنند و رسانه‌های خبری جهانی در برابر جنایاتی که علیه مسلمانان (روهینگیایی) انجام می‌شود با نوعی سکوت و بی‌توجهی برخورد می‌کنند؟ و نیز، چرا دولتهای بزرگ و قدرتمند جهان که مدعی دفاع از حقوق بشر، حقوق زن و حقوق اطفال اند و در دیگر مناطق جهان خصوصاً کشورهای اسلامی در برابر کوچکترین تخلف بشری فریادشان گوش جهانیان را کر می‌کند؛ ولی متأسفانه حواث فاجعه بار میانمار را با سکوت نظاره می‌کنند؟ گویا که مردم (اقلیت روهینگیا) نه انسانند و نه حقوق و کرامت انسانی دارند!
هفتم: بلحاظ اینکه ادعا می‌شود که اکنون در کشور میانمار دیموکراسی برقرار است و حاکم فعلی، هم انتخاب شده و هم یک زن است؛ که با تأسف، نه این نظام شبیه دیموکراسی و نه این خانم حاکم (آنگ سان سوچی) شبیه یک زن است. زیرا نظام دیموکراسی که تا هنوز تعریف شده، شاخصه مهم آن، تحمل عناصر مخالف و رعایت حقوق اقلیتهای قومی و مذهبی است، که در این نظام نیست؛ و مشخصه اساسی زن بودن عدم خشونت و داشتن عاطفه انسانی است که بدبختانه در این خانم حاکم دیده نمی‌شود.
بناءً ایجاب می‌کند که: شورای امنیت سازمان ملل متحد حکومت میانمار را تحت فشار قرار دهد تا به وظایف و وجایب یک دولت مسؤل که در راس آن وظایف، تأمین امنیت شهروندان آن کشور است عمل کند. و نیز (خانم آنگ سان سوچی) این هیولای جنایت را که در سیمای یک زن ظاهر شده نه تنها از جائزه صلح نوبل محروم کند که به جرم جنایت علیه بشریت در دادگاه بین‌المللی لاهه تحت پیگرد قانونی بین‌المللی قرار دهد.
در پایان از همه جهانیان می‌خواهم که به وجایب انسانی و بین‌المللی خویش عمل نموده، تلاش کنند که هرچه سریع تر بر مصیبت‌های مسلمانان مظلوم روهینگیایی نقطه پایان گذاشته شود و امنیت زندگی وحقوق انسانی ومدنی شان تضمین واز هرطریق ممکن آن مردم به سرزمین شان برگردانده شوند.

والسلام علی جمیع عبادالله الصالحین
حاجی محمد محقق ـ کابل
16/6/1396