داکترعبدالله پختگى سیاسى اش را ثابت مى سازد

امروز اتفاقا از طریق تلویزیون بیننده محفل یاد بود از هفته شهید در شهر مزار شریف بودیم. صحبت های والی بلخ را نشنیدم، اما سخنان احمد ضیا مسعود را به تفصیل شنیدم که متأسفانه سراسر عقده گشانی، کنایه گویی به داکتر عبدالله و در مجموع در تضاد با روحیه محفل بود.
درک می کردم که حرفهای احمد ضیا مسعود در رابطه به ناکامی و ضعف حکومت وحدت ملی و ارایه راه حل ها، داکتر عبدالله را در موقعیت پر حرجی قرار داده است، اگر سکوت کند به معنای تأیید و محکومیت خودش خواهد بود و اگر پاسخ دهد، فضای محفل را برهم خواهد خورد.
آخرین سخنران محفل داکتر عبدالله بود. سخنرانی امروز او چه از لحاظ محتوا و ژست ادا و چه از نگاه گزینش کلمات و تون صدا، خیلی متین و موضوعی بود، می توان گفت کاملا درخور یک سیاستمدار پخته و دقیق. واژه ها به دقت، رسا و مؤدبانه انتخاب شده بود، فکر می کردم علاوه بر اینکه به بسیاری پرسش ها در قالب الفاظ دیپلوماتیک پاسخ داد، پختگی و متانت سخنران را نیز به نمایش گذاشت.
به تحلیل من داکتر عبدالله دارد پختگی سیاسی خود را ثابت می سازد و آرام آرام جایگاه مردمی خود را که در این دو سال اخیر به شدت صدمه دیده بود، باز می یابد.
سخن متواضعانه او در محفل خیمه لوی جرگه که من «بادیگارد احمد شاه مسعود بودم و بدان فخر می کنم و هیچگاه ادعای بالاتر از آنرا نداشته ام» نه تنها به انتقادات مخالفین اش که غیرمنصفانه مدعی بودند که داکتر عبدالله بادیگارد آمرصاحب بود نه چیزی بالاتر از آن، پاسخ قاطع داد، بلکه موقعیت او را در جامعه و نزد یاران و دوستداران آمر صاحب شهید بالا برد. گمان می کنم که داکتر عبدالله دارد راه گم کرده خود را باز یافته و خارجیان و رقبایش آنرا درک کرده اند.

نوشته: داکتر حنانى