چرا غنی احمدزی، شتابزده به دیدار عبدالله رفت؟

اشرف غنی احمدزی، در هفتاد دومین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با ایراد سخنان عوام فریبانه و میان خالی، برای حصول دو هدف، باجدیت و شدت تلاش کرد.
هدف اول، حصول قناعت حاکمان آمریکایی از روند حکومتداری و شرایط موجوده افغانستان، از طریق کتمان حقایق و جلوه دادن قضایای آنکشور به شکل نادرست آن. غنی احمدزی، عملکرد حکومت را برای تأمین وحدت ملی، تقویت ارزشهای دیموکراتیک و تأمین حاکمیت قانون را خیلی برازنده توصیف نمود و حتی برای تبلیغات بیرونی اش، از فرید ذکریا ژورنالیست شبکه سی ان ان نیز کار گرفتند.
اما حقیقت امر این است که حکومت موجوده تحت رهبری خود ایشان، افغانستان را به تجزیه قومی روبرو ساخته حرکات دیموکراتیک را با گلوله و خشونت نابود و از طریق تقرری های غیرقانونی وغیر مسلکی، تفویض رتبه های نظامی، انعقاد قراردادهای ملی به کمپنی های خانوادگی و فروش ملکیت های عمومی به نرخ کچالو، حاکمیت قانون را به شکل فجیع و قبیح، نابود کرده است.
هدف دوم، غنی احمدزی ازطریق خوش زبانی و خوش خبری، در پی حصول حمایت دونالد ترامپ شتافت. آقای احمدزی از طروق مختلف، برای ماندن درکرسی ریاست جمهوری، نیازمند وشایق حمایت آقای ترامپ شده است درحالیکه ترامپ، طبق ستراتیژی جدید اش، ملت سازی را به عهده دولت افغانستان گذاشته بود. آنچه که به آسانی قابل درک است اینست که غنی احمدزی بخاطرعملکردهای قوم محور و سمت محور اش، مورد انتقاد شدید ترامپ قرار گرفته است.
از همین رو، او بعد از برگشت اش به کابل، بسیار عجولانه دست به دامان عبدالله شده و درپی کاهش تنش های موجوده شده است. غنی احمدزی دقیقأ به حمایت شرکای حکومتی ضرورت دارد تا قناعت ترامپ حصول و حمایت ترامپ را برای ماندن در کرسی ریاست جمهوری برای بار دوم بدست آورد فلهذا دید وباز دیدهایش نه تنها باعبدالله بلکه با سایر رهبران ومنتقدان ادامه و افزایش خواهدیافت.
نتیجتأ، عبدالله همچنان عوامل شتابزدگی و حضور احمدزی به دفتر اش را درک نموده آنگونه که احمدزی انتظار داشت، عبدالله درجریان این دیدار، خرسندی و رضایت چندانی به نمایش نگذاشته است.
در این برحه تاریخی، عبدالله برای حیات سیاسی اش، دو گزینه دارد.
اول، بهبود روابط با احمدزی، تداوم شرایط فعلی و نگهداشتن احمدزی در کرسی ریاست جمهوری برای بار دوم، و نهایتأ کاهش محبوبیت اش در سطوح ملی وبین المللی.
گزینه دوم، اتخاذ یک موقف جدی مبنی برعملی ساختن مواد توافق نامه حکومت وحدت ملی، افزایش اختلافات با احمدزی، اخذ حمایت حزب جمعیت و ایتلاف نجات برای افغانستان، و نهایتأ ایجاد تغیرات اساسی در ساختار سیاسی افغانستان.
درخاتمه باید گفت، عبدالله شدیدأ نیاز دارد تا درعملکرد و موضع گیری هایش، حاکمیت عقلانیت را ترجیح داده برای بیرون رفت ازچالشهای موجوده، در مشوره و تفاهم باحامیان دیروزی اش، عادلانه و قاطعانه دست بکار شود.

به امید تأمین صلح وثبات دایمی،
محمدجواد رحیمی
شهر نیویارک