نوروز خونین در کابل؛ هدیه اولین روز نوروز تکفیری ها به مردم

حمله انتحاری در روز اول عید بار دیگر مردم ما را عزادار ساخت که در این حمله حدود 60 تن از مردم بی دفاع ما کشته و زخمی شدند.

متاسفانه در کشوری که معدود دلخوشی ها و اعیاد و ایام جشن و پایکوبی دارد که آنهم بلااستثنا با انتحاری ها و انفجارها یا بلایای غیر مترقبه ی دیگر آمیخته و خون به دل مردم ملکی می کند؛ چنان موج فرافکنی دینی و تعمیم دادن مذهب به مسایل اجتماعی و فرهنگی زیاد است که منجر به دین زدگی و دین گریزی افکار عمومی شده است.

گرچه همه ساله با پایان ماه حوت و فرارسیدن ماه حمل، جشن باستانی نوروز و عید بزرگ مردم ملکی فارغ از طمطراق های مذهبی و دینی با شکوه خاص خود در جای جای جهان و به ویژه مزارشریف برگزار می شد و اندک التیامی بر دلهای محزون افغانستانی ها بود؛ اما...

اما گویا عده ای از علمای تندرو و ملاهای هرگز مکتب نرفته و با تفکر افراطی و طالبانی بدون سلاح گرم و البته مجهز به سلاح تحریف و تندروی مذهبی، عزم خود را جزم کرده اند تا این اندک دلخوشی و آن دلگرمی ناچیز را از زنان و کودکان این سرزمین بگیرند و به یغما ببرند.

شاید به جرات بتوان گفت تبعات و آثار کفر خواندن و ستیزه جویی این عید باستانی و بزرگ پارسی زبانان در منطقه و جهان که خواستگاه آن به نوعی مزارشریف و همراه با جشن میله گل سرخ و قرابت و نزدیکی بیش از پیش این تبار در ایران و افغانستان و تاجیکستان است؛ کمتر از نابودی بت های بامیان و تخریب مظاهر تمدن کشورمان نیست چرا که...

چرا که جز بعد عمومی و اجتماعی آن که اندک روزهای جشن و سرور فارغ از غصه ی همیشگی نان و امنیت برای مردم ملکی به شمار می رود؛ از بعد فرهنگی و اقتصادی نیز می تواند تا حد زیاد و قابل توجهی به کار توسعه مناسبات غیر دیپلماتیک و گسترش پیشینه های فرهنگی و ترویج چنین جشن های مشترکی باشد و منجر به تبادلات کالاهای فرهنگی و میزبانی از میهمانان نوروزی باشد.

متاسفانه ملاهایی که تفاوت چندانی با طالبان ندارند و صرفا در جایگاه متزلزل مورد قبول عده ای مردم ملکی از همه جا بی خبر قرار دارند؛ پس از آنکه دخترکان این سرزمین را از نعمت تحصیل و سوادآموزی محروم کردند، از اعتماد اولیا برای تجاوز به بچه ها زیر سایه ی تعلیم شعایر دینی سوء استفاده کردند، موجب دین زدگی و دین گریزی جوانان و نسل نو شدند و خرافات را ترویج ساختند؛ اینک دستاویزی جز نوروز نیافته اند تا با کفر خواندن و ستیزه با فرهنگ پارسی زبانان، مستقیم بر قلب تمدن و فرهنگ باستانی افغانستان نشانه روند.