ایتلاف های سیاسی در افغانستان بر محور منافع افراد و بده و بستان های شخصی است

ایتلاف‌های سیاسی یک امر پسندیده و نیکو است البته ایتلاف‌ های با برنامه و ساختار‌مند پایه‌ های دولتداری را نیرومند و‌ روند دموکراسی و پروسه‌ های مردم سالاری را تقویت و اسباب اعتماد ملی مردم را در جامعه فراهم می‌سازد اما ایتلاف‌های سیاسی مقطعی، فاقد برنامه و رهبری سالم خود مزیدی بر مشکلات و از همگسیختگی بیشتر جامعه و کشور می‌شود.

در جوامع دموکراتیک اپوزیسیون ‌های سیاسی بدیل حکومت اند و تمام سازه‌ها و ساختار‌های یک دولت را در درون خود تمثیل می‌کنند اما متاسفانه در افغانستان همیشه ایتلاف‌های سیاسی بر محور منافع افراد و بده و ‌بستان‌های شخصی میان چند فیگور آزموده شده‌ی سیاسی شکل می‌گیرد تا به اساس طرح و ‌برنامه‌ی کلان روی منافع ملی.

ایتلاف‌های سیاسی که تا‌ حالا در کشور ایجاد شده اند همه دارای ترکیب نامتجانس و فاقد دیگاه مشترک و از همه مهمتر شکننده اند مردم افغانستان در طول هفده سال گذشته شاهد ایتلاف‌های مختلف و شکلگیری جبهه‌های سیاسی بی‌برنامه، فرد محور و ناهمگون بوده اند که با یک جرقه‌ی انتخاباتی که منافع شخصی شان را در کمپ‌ها و آرایش‌های مختلف تامین نموده از هم فروپاشیده اند.