دستور امرالله صالح به پولیس مبنی بر استفاده از صلاحیت شلیک، خشم حکمتیار را برانگیخت

دستور امرالله صالح به پولیس مبنی بر استفاده از صلاحیت شلیک، خشم گلبدین حکمتیار رهبر  حزب اسلامی را برانگیخت. آقای حکمتیار در نشست با علما از صالح به عنوان یک «سکولار» یاد کرده است.

امرالله صالح، معاون اول تکت انتخاباتی محمد اشرف غنی پس از درگیری یک وکیل زن با یک سرباز پولیس، در صفحه فیسبوکش نوشت که پولیس در چنین مواردی، به جای فرستادن فرد به خانه اش، جسدش را به سردخانه بفرستد.

او گفته که پولیس صلاحیت شلیک را دارد و باید از این صلاحیت خود، استفاده کند.

این صحبت‌های صالح در پی واکنش های گسترده در شبکه های اجتماعی این بار، واکنش تند رهبر حزب اسلامی را به همراه داشت.

آقای حکمتیار امروز در نشست خبری در کابل گفت که در حال حاضر اختیار به دست کسانی افتاده است که او نمی‌داند به کدام مذهب، دین، قانون و اصل باور دارند.

او با اشاره به درگیری پروین درانی عضو پارلمان با یک سرباز پولیس، گفت: این به کدام مذهب و قانون مطابقت دارد که در مقابل یک سیلی به فرد شلیک شود و کشته شود. دین اسلام می‌گوید سیلی در مقابل سیلی، نفس در مقابل نفس.

حکمتیار با بیان اینکه در صورت وقوع جرمی، محاکم صلاحیت صدور حکم را دارد، بدون نام گرفتن از صالح، خطاب به وی گفت: تو چه کاره هستی که چنین حکم صادر می‌کنی، این صلاحیت را به تو کی داده است؟
به گفته او، سکولار که دعوای حقوق زن را دارد، دستور می‌دهد که بالای یک زن شلیک شود، در حالی که در دین اسلام کشتن زن و کودک جواز ندارد.

او از حملات شبانه بر خانه ها انتقاد کرد و در ادامه گفت: همین سکولارها هستند که دستور حمله به خانه ها را می‌دهند، اگر غیرت دارید در میدان جنگ با داعش و طالب مقابله کنید.

امرالله صالح تاکنون به این گفته‌های حکمتیار واکنش نشان نداده است.

رهبر حزب اسلامی همچنان می‌گوید که ترور علمای دینی در کشور در سال های گذشته به گونه مسلسل ادامه دارد و این ترورها و انفجارها در مساجد داخل و خارج کشور توسط سکولارها انجام می‌شود و به گردن داعش و طالب انداخته می شود.

او با تاکید براینکه ترور علمای دینی در کشور به گونه سازمان یافته صورت می گیرد، می‌پرسد: چرا کمونیست‌ها و سکولارها ترور نمی شوند؟

رهبر حزب اسلامی همچنان مدعی است که حلقات مشخص در داخل حکومت عامل دوام جنگ و سد راه صلح هستند و با هر اقدام و ابتکار در خصوص صلح، مخالفت می‌کنند.

او از علمای دینی به عنوان وراثان و رهبران واقعی کشور یاد کرد و از آنان خواست تا در منابر صدای واحد را بلند کرده و ابتکار صلح را به دست گیرند.