آنچه در پارلمان می گذرد انعکاسی از جامعه تبعیض زده افغانستان است!

جنجال در پارلمان تبلور از فضای سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است که از درون ارگ برای دو دهه آخر کاشته شده است و اکنون به شکلی از اشکال به نتیجه رسیده است، ارگ تبعیض سیستماتیک و تک قومی شدن قدرت و ثروت را در افغانستان بدون پرداخت هزینه و به شکل بسیار نابخردانه دنبال می کنند که تطبیق آن در دورنما محال به نظر می رسد، شاید در افغانستان کسی نباشد که این نیت ارگ را درک کرده نباشند، درست است که ارگ قدرت و ثروت را در دست یک حلقه فاسد زیر نام تک قومی قرار داده است اما این امر موجب آگاهی و خشم اکثریت مردم افغانستان نیز گردیده است.

گرچه ارگ با ترویج فساد و تجارت سکس می خواهد پلان تک قومی شدن قدرت و ثروت را در افغانستان از انظار جامعه ملی و بین‌المللی به دور نگهدارد، اما جنجال های پارلمان نشان می دهد که پروژه ارگ مطابق دلخواه نتیجه نداده است و حتی آنهایی که در بدل سکس در مقابل نمایندگی و یا در بدل پول به پارلمان از جانب تیم ارگ تعیین گردیده‌اند امروز در پارلمان در اقلیت مطلق قرار گرفته‌اند، کمال ناصر اصولی صدای ارگ است و به زور ارگ 55 را مساوی 123 می‌داند اگر پشتیبانی ارگ نباشد این جنجال دو ماه دوام نمی‌کرد، این ارگ است‌ که‌ بقای قدرت را در تشدید اختلافات قومی، ترویج فرهنگ فساد و فحشا می بینند.

افغانستان کشوری متشکل از اقوام است تا اینکه جایگاه متوازن اقوام مطابق شعاع وجودی شان در جایگاه قدرت و ثروت تثبیت نگردد وضعیت همین گونه خواهد بود که همین اکنون در پارلمان جریان دارد.

در گزینش این افراد در پارلمان، ارگ هفت ماه تلاش و مهندسی کرده است که نتیجه اش چنین است پس نتیجه انتخابات ریاست جمهوری اگر صورت گیرد چگونه خواهد بود؟
ارگ چنان آتش تفرقه، نفاق و شقاق قومی را در افغانستان دامن زده است که آدم را به یاد یوگوسلاوی قبل از تجزیه می اندازد، اگر چنین نیست این کمال ناصر اصولی چه کسی است که بیش از نصف مردم بومی افغانستان را مهاجر می‌خواند و هنوز هم می خواهد که بر کرسی ریاست پارلمان با 55 رأی در مقابل 123 رأی تکیه زند.