تعریف اسلامیت، انسانیت و افغانیت در افغانستان چیست؟

بعد از لطف جان کری، عدالت و حاکمیت رئیس حکومت، بر مبنای علایق و سلایق شخصی استوار می گردد و سرانجام، ارگ را به مرکز فحشا و فساد مالی و اداری مبدل می کند. بخاطر نافهمی های دینی، قانونی و سیاسی حاکم کشور، امام حسین ع نواسه خدا خطاب می شود، صلاحیت های قانونی یک وزیر سلب می گردد اما به وزیر دیگر صلاحیت های فراقانونی تفویض و اجازه تاراج دارایی ملی داده می شود و بطور بی سابقه، وحدت ملی از میان ملت و اجماع سیاسی از میان سیاسیون کشور برچیده می شود.

با استفاده ابزاری از دین، استادان دانشگاه داعش پروری می کنند اما طرف دیگر، مکاتب، مساجد و دانشجویان را انتحاری می کنند. رهبرنماهای بی خاصیت و بیرون حکومتی، تا زمانیکه مهمان دسترخوان ارگ باشند، برای حاکم دلبری می کنند اما بعد از رانده شدن از حکومت، دوباره به سوی ملت متواری می شوند. بخاطر وجوه مشترک فکری و سیاسی، داکتر سیاست مدار می شود و فعال مدنی رهبر نیروهای نظامی مقرر می گردد.

در یک طرف، زن را سنگسار می کند اما طرف دیگر، مجرمین را رها می کند. مسؤلین شایسته و دانسته به زندان فرستاده می شوند اما چپاولگران اراده ملت و بدنام کنندگان نهادها و پروسه های ملی و عمومی، به عنوان هرکاره های حکومت توظیف می شوند. خلاصه کلام اینکه نظامیان، جوانان، زنان، کودکان و کهن سالان کشور همه روزه به خاک و خون کشانیده می شوند اما حاکمان در تلاش حفظ چوکی و منافع شخصی اند. با این حال، برداشت اینها از اسلامیت، انسانیت و افغانیت چی خواهد بود؟ تاریخ همه چیز را خواهد نوشت !