مقصر اصلی در سهمیه بندی کانکور کیست؟

1- مقدمه عدالت اجتماعی، ظرفیت سازی، نهادسازی و توانمند سازی است. اگر ظرفیت سازی و نهادسازی می کردیم کار ما به جدال بر سر سهمیه نمی رسید. دولتی که در 18 سال گذشته، کمتر توانست دانشگاه بسازد، استاد پرورش دهد و استخدام کند و همه بار تحصیلات عالی را به بخش خصوصی واگذار کرد مقصر اصلی این وضعیت است. چه در زمان طولانی و 13 ساله کرزی و چه در حکومت کنونی، توجهی به نهادسازی در سطح مرکز و ولایات برای تحصیلات عالی نشد.

2- استادانی که از سرمایه این مردم بورسیه رفتند، تا مقاطع بالای علمی درس خواندند. شماری از آنها به دلیل مشکل بودن درس در کشورهای خارج رشته بورسیه خود را تغییر دادند و با سند ماستری یا دکترا در یک رشته آسان برگشتند. شماری هم پناهنده شدند و برنگشتند. عده ای هم به کرسی های اجرایی دولت چسبیدند و از دانشگاه بیرون شدند و فراموش کردند که آنان برای تربیت و پرورش محصلان، به خارج رفته بودند. این شد که مراکز دانشگاهی دولتی از کادرهای علمی خالی شد و ظرفیت جذب انها پایین آمد.

3- ساختار سخت و سنگی پیرسالاران دانشگاه های دولتی که هیچ تغییری را در کادر علمی اجازه نمی دهند و با نگاه محافظه کارانه بوروکراتیک،بافت مبتنی بر منافع همین قشر کهنه و کم سواد مسلط بر دانشگاه ها را حفظ می کنند.