جناب والی! جابجایی کوچی ها چرا در بلخ؟

جناب اسحق رهگذر والی بلخ، می گویند به اساس حکم ریاست جمهوری در شمال بلخ برای اسکان 5000 خانواده کوچی های صوبه سرحدی زمین های دولتی تخصیص داده شده و این کوچی ها در حومه بلخ جایگزین خواهند شد.
برای چی منظوری؟
اگر هدف جابجایی کوچی های بیان گرد به منظور شهروند شدن شان باشد ، دشت های بکوا در قندهار و سرزمین های بی سکنه ولایات هلمند ، چخانسور و فراه چی کمبودی و نواقص دارند که باید در بلخ جایگزین شوند؟ چرا این کوچی ها را درین ولایات پشتون نشین جابه جا نمی کنند اگر هدف شومی در اندیشه ندارند؟

اگر هدف اوغانی سازی بلخ است ، کی تضمین می کند که این کوچی ها ، آستان بلخ آرام و نسبتا در امنیت را مانند کهندژ (قندوز) شهرستان بلخ ، دشت کیله گی ، شهرستان آدینه مسجد (چاربولک) ، چمتال و دیگر جا های که ناقلین حضور فعال دارند به نا امنی و بی ثباتی نکشانند؟

شاید جناب والی صاحب اقدامات عملی در زمینه گرفته باشند ، باز هم پیشنهاد می کنم ، با تفاهم و اشتراک وسیع بزرگان و ریش سفیدان بلخی و اگر امکان داشته باشد شمال ، جلسه اضطراری بزرگان بلخی و شمال را دایر نموده در برابر این پلان شوم و خصمانه شوونیسم قبیله ایستاده گی نموده ، احتجاج و غیر عملی بودن این پروژه تداوم سیاست نظامنامه ناقلین را رسمی به ریاست جمهوری غیر قانونی آقای غنی احمدزی گسیل بدارند.

جناب والی صاحب ، شما منحیث زمامدار ولایت بلخ ، صلاحیت و مسوولیت عام و تام دارید تا از فرهنگ ، مدنیت ، امنیت و آبروی بلخی پاسخ گو باشید ، شما اگر امروز در برابر این پلان شوم قبایل کوچی خاموشی گزیند و به نام وحدت ملی این کوچی های بی فرهنگ را در بلخ جایگزین نمایید یا موافقه ، فردا بسیار دیر و نا وقت خواهد بود.

فردا فرزندان ناخلف و نمک ناشناس این توده بیابانگرد مانند آصف مومند همه بلخی را مانند امروز مهاجر کولابی و سمرقندی خطاب خواهند کرد.
تاریخ خاموشی و یا عملکرد فعال شما را در زمینه به داوری خواهد نشست و نشود خدای ناخواسته در صورت بی تفاوتی شما در این مرحله حساس تاریخی ، نسل بعدی بلخی ها استخوان های شما از گور کشیده با... بسوزانند. ببخشید از صراحت سخن!

از همه دوستان و عزیزانم در بلخ آرزو دارم این پیشنهاد مرا یا به نام خود یا به ونه عام به اشتراک گذارند تا به گوش مسوولین امور برسد تا ما رسالت خود را در باربر مردم خود انجام داده باشیم و پیش تاریخ آینده خود شرمسار و خجل نباشیم.