اجرای سیاست های ضد اسلامی در جمهوری آذربایجان

جمهوری آذربایجان شرایط ویژه ای را سپری می کند؛ تظاهرات، اجتماعات و اعتراضات قشرهای گوناگون مردم و احزاب مختلف این کشور علی الخصوص «حزب اسلامی» و اعلام مخالفت های احزاب با سیاست های دولت در جای جای این کشور مشاهده می شود. دولت جمهوری آذربایجان که پس از به قدرت رسیدن «الهام علی اف» ژست دموکراسی خواهی گرفته بود و تحت سناریوی اتحادیه اروپا، بعضی اقدامات صوری مثل آزادی زندانیان سیاسی و آزادی برخی مطبوعات را به اجرا درآورده بود، درحال حاضر از دادن کوچک ترین آزادی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و حتی مذهبی به مردم و احزاب این کشور امتناع می کند. در حال حاضر، دولت باکو اقداماتی را برای حذف اسلام اصیل و آرمان های مذهب شیعه در این کشور به اجرا می گذارد که علاوه بر شعله ور کردن خشم مردم مسلمان آذربایجان، پایه های حکومت علی اف را نیز سست تر می کند. برخی از مهم ترین اقدامات و سیاست های ضداسلامی را می توان به ترتیب ذیل برشمرد: 1- اعلام رسمی ممنوعیت حجاب در مدارس و دانشگاه ها و مقابله پلیسی و امنیتی با کسانی که پوشش اسلامی داشته باشند و حتی جلوگیری از ورود افراد محجبه به مدارس، دانشگاه ها و ادارات دولتی و اعمال محدودیت علیه آنها و حتی جلوگیری از الصاق عکس بانوان محجبه بر روی گذرنامه و کارت های شناسایی. 2- نگاه استراتژیک به رژیم صهیونیستی و همکاری سیاسی، نظامی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی گسترده با این رژیم و حتی همکاری های نظامی و امنیتی بین دو کشور. 3- آزادی کامل یهودیان متمایل به صهیونیسم ساکن در جمهوری آذربایجان جهت فعالیت های دینی، سیاسی و اقتصادی. گفته می شود که ساختمان ها و برج های عظیم ساخته شده در مرکز باکو و برج های تجاری جدیدالاحداث متعلق به یهودیان بوده و همه آنها خالی از سکنه هستند و هیچ کدام نیز فروخته نمی شوند. 4- انتشار کتاب موهن آیات شیطانی به صورت پاورقی در نشریه «یونیکال» چاپ باکو و سکوت کمیته دولتی امور دینی جمهوری آذربایجان و حتی بعضا حمایت های مادی و معنوی از این نشریه توسط دولت. 5- ممنوعیت رسمی پخش اذان از مساجد و منع شدن دانش آموزان و افراد جوان از ورود به مساجد (مشابه اقدام رژیم کمونیستی شوروی سابق) برای شرکت در نمازهای جماعت و ممنوعیت اقامه نماز در مساجد شهرها به ویژه شهر بزرگ مذهبی و تاریخی «گنجه». 6- مسئولیت دادن به افراد ضد دین در سطوح فرمانداری و استانداری شهرها مثل فرماندار گنجه که ضمن محدود کردن دینداران این شهر برای حضور در مساجد، افتخار افتتاح چندین کاباره، قمارخانه و محل فساد را نیز به خود اختصاص داده است. 7- تخریب مساجد به بهانه های مختلف و حتی با توسل به زور و تهدید، به عنوان نمونه تخریب مساجد حضرت محمد(ص) در شهر «یاسامال» و حضرت فاطمه زهرا(س» در منطقه «گونشلی» و یا تعطیلی کامل و قفل و بست کردن مسجد بزرگ حضرت فاطمه زهرا (س) در «نخجوان». 8- اعلام رسمی دولت باکو به طلاب مشغول تحصیل در ایران و تهدید کسانی که تحصیلات دینی دارند و یا در ایران تحصیل کرده اند، به آنها هیچ گونه شغل و منصب دولتی اعطاء نخواهد شد. 9- تعطیلی تمام مدارس دینی و اسلامی در کشور و محروم کردن همه طلبه های مدارس دینی از امتیازات اجتماعی. 10- ممنوعیت برگزاری مراسم مذهبی و عزاداری ماه های محرم و صفر و تعیین زمانی یک یا دو ساعته در داخل مساجد، آن هم با حضور حداکثری نیروهای امنیتی. 11-دستگیری تمام فعالان سیاسی و مذهبی به ویژه اعضای «حزب اسلامی» این کشور به بهانه های واهی مثل نگهداری سلاح غیرمجاز و یا داشتن موادمخدر و یا اخلال در نظام امنیتی کشور. 12- محدودیت برای انتخاب شوندگان و انتخاب کنندگان دارای گرایش های مذهبی و اسلامی در انتخابات خصوصا اعضای حزب اسلامی و رد صلاحیت نامزدهای مستقل و اسلام گرا در انتخابات پارلمانی. 13- مبارزه شدید با اسلام و مذهب شیعه؛ دولت حتی در ارائه آمار رسمی در مورد میزان جمعیت مسلمان و جمعیت شیعیان این کشور امتناع می کند. با تمام این اقدامات، جالب است به نتایج تحقیقی که در سال 1994 در شهر گنجه صورت گرفته بود، نظری داشته باشیم؛ در این تحقیق مشخص شد که 77 درصد مردم از اقدامات ضداسلامی دولت جمهوری آذربایجان رضایت ندارند. 87درصد مردم نیز خواستار پیاده شدن اسلام حقیقی در جمهوری آذربایجان هستند و درصد بیشتری نیز خواستار تربیت اسلامی فرزندان خود هستند. به هر حال، به نظر می رسد که سرنوشت همه حاکمان فعلی باکو مثل دیکتاتورهای عرب تحقیرآمیز باشد و این تقدیر خداوند است، به مضمون آیه شریفه قرآن کریم که «ما کافران را مهلت می دهیم تا خود اسباب نابودی و سقوط خود را فراهم آورند» توجه کنید. گویا زمان همان زمانی است که به فرمایش مقام معظم رهبری در اجلاس بیداری اسلامی: «ملت های منطقه بر این اعتقادند که برخورداری از امنیت روانی، عدالت، پیشرفت و شکوفایی جز در سایه شریعت اسلامی به دست نخواهد آمد.» اگر بسیاری از حکومت ها به دلیل جمود فکری، بی کفایتی و مغرور شدن به قدرت دولتمردان خود به پایان کار رسیده اند و اگر بسیاری دیگر به علت انواع و اقسام فسادهای مالی، اقتصادی و اخلاقی و جدا شدن از ملت خود سرنگون شده اند، باید گفت که حکومت «الهام علی اف» به علت برخورداری از هر دو اینها و اضافه بر آن، مبارزه با نمادهای دینی، اسلامی و مذهبی به سرعت به روزهای پایانی خود نزدیک می شود و بی گمان با توجه به شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جمهوری آذربایجان، این کشور را می توان در ردیف کشورهای در آستانه تحول بزرگ قرار داد. اگر در کشور تونس انقلاب و شعله های خشم مردم با خودسوزی «محمد بوعزیزی» سبزی فروش دوره گرد آغاز گردید و اگر در مصر انقلاب مردم با شکنجه شدن و شهادت «خالد سعید» و شعار «کلنا خالد سعید» (همه ما خالد سعید هستیم) آغاز شد؛ در جمهوری آذربایجان می تواند «حجاب» اسم رمز انقلاب شود و تومار حکومت ظلم و جور باکو را درهم پیچد و حکومتی جدید در چارچوب اسلامی ایجاد کند که هم به الگویی برای کشورهای قفقاز و آسیای مرکزی تبدیل می گردد و هم رژیم صهیونیستی را در کل منطقه و جهان محبوس تر خواهد کرد. سیامک اصلانی