بهای خونین «دانایی»!

به روایت تاریخ، بشریت سنگین ترین بها را در ازای "دانایی" و "آگاهی" پرداخته است. از شمع آجین ها تا به زولانه کشیده شدن ها، از دارآویختن ها تا کشتارهای جمعی، از آتش زدن کتابخانه ها تا ویرانی مدارس و مراکز علمی، از انزوا و تبعید تا دربندکشیدن در سیاه چال ها. این همه جور و جفاها توسط جهال شب پرست و حافظان جهل و خرافه پرستی اعمال شده است. اما بشریت هرگز از پیمودن راه دانایی و دست یافتن به آگاهی دست بر نداشته و بهای سنگین آن را خردمندانه و مشتاقانه و صبورانه پرداخته است.

اینک در عصر خرد و دانایی، در دوران رشد و توسعه آموزش، در اوج درخشش دانایی بشری، بقایای نسل شب پرست و دنباله های جهال خردستیز، دشمنان روشنایی و آگاهی و رهایی، تبعیض طلبان عدالت ستیز، تمام قد و با تمام توان و نهایت قساوت و در آخرین درجه از وحشت آفرینی در جغرافیایی که مدعی تاریخ پنج هزارساله است، هر روز به ویرانی و کشتار دست زده و حتا از تخریب مراکز علمی و آموزشی و کشتار شیفتگان دانش و جستجوگران آگاهی ابا ندارند. اما، این کور دلان متحجر و سفاکان نقاب پوش و خردستیزان جهل پرست غافل از آنند که مسیر دانایی و آگاهی را نمی توان مسدود ساخت. اینان با فطرت حقیقت جویی و علم آموزی بشر سرستیز دارند.

درپایان دو نکته قابل ذکر است:
1- موضوع دست داشتن داعش یک آدرس غلط و گمراه کننده است. این داستان تلخ تر و پیچیده تر از آنست که به گروهی بنام داعش نسبت داده شود و سطح جنایت را این قدر تنزل داد و به بایگانی سپرد.

2- حکومت و جامعه بین المللی و نهادهای سیاسی و اجتماعی مسئولیت دارند که دایره مسئولیت پذیری، تدابیر و اقدام های جدی خود را در شناسایی و مقابله با این جنایتکاران فراتر از  صدور بیانیه و محکومیت آن و ابراز احساسات قرار دهند.

♦ عبدالشکور اخلاقی