سخنان خانم مژده عزتیار تاجیک تبار پیرامون اظهارات آقای سعادتی درباره علیپور شنیدنی است واقعا!

خواهر افغان، تاجیک تبار ما خانم مژده عزتیار می گوید: {من منحیث خواهرتان اگر چه از قوم تاجیک هستم ولی امروز من درک کردم هزاره بودن واقعا افتخار است! سعادتی واقعا شایسته حمایت و یک دُرّی نایاب نه تنها دربین هزاره ها بلکه در سطح افغانستان است. من منحیث یک دخت افغانی به وجود این شیر مرد وطنم می‌نازم}.

اما؛ واقعا جناب سعادتی چه گفت؟!
در میان سکوت سنگین و غم انگیز داعیه داران هزاره! ضمن اینکه دل میلیون ها هزاره مظلوم چماق خورده فاشیست را شاد کرد جرقه امید را در دل نا امیدانه هزاره ها مشتعل تر نمود، برش تیغ صیقل خورده یک دانش آموخته هزاره را نیز به نمایش گذاشت چنان که مجری تلویزیون طلوع در برابر جواب های منطقی و مستدل جناب سعادتی به حمایت از جبهه مقاومت مات و مبهوت شد، درباره  بروز و ظهور اجباری جبهه مردمی از سر ناچاری و نا امیدی مردم از حمایتهای دولت فاشیستی در برابر حملات قبیلوی کوچی، چنان فصیح و شایسته سخن گفت که مجری تلویزیون طلوع علیرغم تمایل تخریب چهره علیپور و منتسب نمودن جبهه مقاومت به فاطمیون و قصد شانتاژ خبری بر علیه علیپور! نتوانست این مصاحبه را به نفع دشمنان هزاره مصادره کند بلکه جناب سعادتی با بیان صریح و روشن واقعیتهای پشت پرده حرکتهای فاشیستی دولت غنی و محرومیت سیستماتیک هزاره ها را در سیاستهای دولت افغانستان تلویحا به اثبات رساند، لذا ضرورت خیزشها و تشکیل نیروی رزمی مردمی را معلول رفتار های دوگانه دولت تمامیت خواه فاشیست قلمداد نموده با فصاحت و بلاغت واقعیتهای تلخ مظلومی، بیچارگی، درماندگی هزاره ها و سهم حداقلی آن ها را از وضعیت امنیتی چنان ناچیز توصیف کرد که هزاره ها را در هیچ نقطه افغانستان از قتل و ترور و کشتار از طرف گروه های تروریستی محفوظ و مصون ندانسته بلکه بی مهری و عدم حمایتهای امنیتی دولت را هم از این مردم مظلوم مزید برعلت دانست؛ از محله ها و ولایتهای هزاره نشین گرفته تا شاهراه ها، سرگها، کوچه ها وحتی در خانه هایشان.

بیانات دلسوزانه و بی پرده آقای سعادتی نسبت به جبهه مقاومت و تنها مدافع مردم «علیپور» در میان سکوت سنگین داعیه داران هزاره ها از او یک چهره قابل اعتماد، دلسوز و بادرد و درک و شجاع به نمایش گذاشت که قطعا محبوبیت و شهرت نه چندان او را چند برابر کرده از او یک مدافع واقعی و یک سیاستمدار کاریزمای هزاره به یادگار ماند.

جواد امیری