هفتم ثور سرآغاز جنگ های داخلی بود؟

هفتم ثور مصادف است با چهلمین سال کودتای حزب دموکراتیک خلق به سرنگونی دولت جمهوری سردار محمد داوود نخستین رییس جمهوری افغانستان.

در این روز اعضای حزب دموکراتیک خلق با یورش به کاخ ریاست جمهوری، نبردی ده ساعته دولت محمد داوود و دولت حاکم را سرنگون کردند و حزب دموکراتیک خلق به رهبری نور محمد تره کی را بر کرسی ریاست کشور نشاندند و فصل جدیدی در تاریخ افغانستان رقم خورد. سردار محمد داوود با شانزده عضو خانواده اش به شمول کودکی دو ساله در ارگ ریاست جمهوری تیر باران شد.

می شود افغانستان را سرزمین کودتاها و توطیه های سیاسی نامید. داستان جابجایی قدرت در این کشور همیشه خونین و غم انگیز بوده است. سردار محمد داوود که وابسته به حزب کمونیست بود با همکاری شماری از سرداران بر ضد سلطنت مشروطه پسر کاکایش محمد ظاهر شاه کودتا کرد اما پنج سال بعد خودش قربانی کودتای دوستان سابق اش شد.

در پی درگیری روابط دوستانه داوود خان با اتحاد جماهیر شوروی و تیرگی روابط او با حزب دموکراتیک خلق افغانستان کشور را به سوی کودتای نظامی دیگری برد. بعد از مرگ میر احمد خیبر نمایش قدرت از طرف حزب دموکراتیک خلق افغانستان داوود را واداشت تا سران این حزب را به زندان بیاندازد اما آن هایی که بیرون از حزب مانده بودند برنامه کودتا را اجرا کردند.

حکومت جدید به زودی از سوی اتحاد جماهیر شوروی به رسمیت شناخته شد و مورد حمایت قرار گرفت.

شعار معروف کودتاچیان 7 ثور خانه، نان و لباس بود اما گورهای دسته جمعی روایت دیگری از این کودتا دارد. بر مبنای این گورهای دسته جمعی و حافظه افغانستانی ها مرگ بجای نان و خون و کفن لباس و گور بجای خانه سوغات کودتا چی ها و دوستان روسی شان به مردم افغانستان بود.

کودتای 7 ثور پیامدهای دردناکی برای مردم افغانستان داشت. این پیامدها شامل کشته شدن 1.5 میلیون شهروند افغانستان و مهاجرت 5 میلیون تن به خارج از کشور و معلولیت صدها هزار تن از هموطنانمان و یتیم و بیوه شدن هزاران تن و نابودی زیر ساخت های افغانستان بود.

سرانجام با جهاد و مقاومت مردم افغانستان بعد از چهارده سال مبارزه مسلحانه بر ضد نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سابق به حکومت کابل ریاست جمهوری داکتر نجیب الله به سقوط مواجه کرد و به تاریخ هشت ثور 1371 به رهبری حضرت صبغت الله مجددی حکومت اسلامی روی کار آمد اما جنگ های داخلی از افغانستان رخت بر نبست.

پس از سی و یک سال بقایای محمد داوود و خانواده اش در پل گون پلچرخی پیدا شدند و در مراسمی با حضور مقامات و مردم دفن گردیدند.