نمیدانم ما افغان ها چه وقت هوشیار میشویم و حقایق را میفهمیم!

بزرگترین افتخار ما داشتن تاریخ پنج هزار ساله بود، همیشه میگفتیم که گر ندانی غیرت افغانی ام- چون به میدان آمدی میدانی ام. از خورد تا بزرگ ما پاکستان را دال خور میگفتیم.

حالا شما قضاوت کنید همین پاکستانی را که ما دال خور میگفتیم با عقده ها و کینه ورزی های که بخاطر خط دیورند و مسایل دیگر داشته و دارد چندین بار حکومت های ما را بوسیله خودمان سقوط داد و از هم پاشید. حکومت خلقی و پرچمی را توسط مجاهدین سقوط داد، حکومت مجاهدین را توسط طالبان سقوط داد، حکومت اول طالبان را توسط امریکایی ها سقوط داد و در اخیر هم جمهوریت دروغی اشرف غنی- امریکایی را توسط طالبان سقوط داد.

در زمان مجاهدین در پشاور در گاورنر حوز توسط نواز شریف به ما حکومت ساخت، در این روزها در کابل توسط رئیس آی اس آی به ما کابینه ساخت. همین پاکستان بیشرمانه ملا عبدالسلام ضعیف که سفیر طالبان در پاکستان بود را دست بسته به امریکایی ها تسلیم کرد، پنج و شش تن از سران طالبان که حالا عضو کابینه اند را به امریکایی ها تسلیم کرد و به گونتانامو برد. همین ملا برادر را بدستور امریکایی ها هشت سال در پشت میله های زندان نگه کرد.
هنوز هم ما عبرت نگرفتیم و حی تکرار میکنیم که گر ندانی غیرت افغانی ام- چون به میدان آمدی میدانی ام. نه بخود میاییم، نه اتحاد میکنیم و نه اتفاق.

خاطر جمع باشید تا همین پاکستان و همین غرور بیجای ما باشد ده ها حکومت به ما خواهد ساخت و تا بلآخره افغانستان صوبه پنجم پاکستان خواهد شد. ما باید بدانیم که ما غرور بیجا داشتیم، ما نه سیاستمدار عاقل داشتیم و نه فهمی از حکومتداری داشتیم. ما مردم مستحق همچون سرنوشتی بودیم. چون ما تا هنوز دوست و دشمن خود را نشناختیم و اگر اینگونه روان باشیم در آینده هم نخواهیم شناخت.
پاکستان همانگونه که بخاطر منافع اش با طالبان رفتار ناشایست کرد باز هم اگر بحث منافع اش در میان باشد به طالبان رحم و وفاداری نخواهد کرد.

احمد سعیدی