26 دلو نجات ملی از ارتش سرخ شوروی

فردا 26 دلو مصادف است با بیست سومین سالروز خروج نیروهای قشون سرخ شوروی سابق از کشور، این نیروها در26 دلو سال ‪1367‬خورشیدی افغانستان را ترک و به کشور شان برګشتند. خروج ارتش سرخ از این کشور نشان داد که اگر مردمی بخواهند، تسلط بیگانگان را نپذیرند و در برابر یورش آنان به دفاع برخیزند،حتما به پیروزی دست می یابند،چنانچه افغان ها به چنین پیروزی دست یافتند و متجاوزین به کشورشان را بیرون راندند و شکست سختی را بر دشمن تحمیل کرد. جنرال عبدالواحد طاقت کارشناس مسایل نظامی در مورد خروج نیروهای ارتش سرخ گفت که خروج نیروهای شوروی در 26 دلو 1367 برای افغانها یک روز نجات به حساب میاید. وی افزود که قشون سرخ شوروی به تاریخ 6 جدی 1358 از راه پل حیرتان وارد خاک افغانستان شد و این خاک را اشغال کردند. آقای طاقت گفت زمانیکه نیروهای قشون سرخ ازافغانستان بیرون شدند یک دولت نیرومند را به جا گذا شت. به گفته وی افغان ها همه ساله از این روز به عنوان روز نجات ملی یاد می کنند و از مصایبی که ‪ 10‬سال بر آنان گذشت، خاطرات تلخی دارند که از تجاوز ارتش سرخ به کشورشان به میراث مانده است سیدحسین عالمی بلخی نماینده مردم کابل در ولسی جرگه ګفت که نیروهای ارتش سرخ شوروی از 10 سال حضور تجاوزگرانه در افغانستان در اثر مقاومت و پای مردی مردم افغانستان ناچار به خروج از کشور شدند که این حادثه نقطه عطفی در جهاد مردم افغانستان به شمار می رفت که توانستند با دست های خالی و پای برهنه، نیروهای ارتش سرخ شوروی را که از مدرن ترین سلاح های آن زمان سود می بردند، مجبور به عقب نشینی و خروج از خاک افغانستان گردانند. وی افزود که در نهایت مقاومت مردم افغانستان که حدود یک دهه در برابر اتحاد جماهیر شوروی مقاومت کردند، تلفات بسیار زیادی را متحمل شدند و مهاجرین زیادی به سایر کشورها پناه بردند، ولی با همه این مسائل، تسلیم خواست و اراده روس ها نشده و توپ و تانک و طیاره های پیش رفته اتحاد جماهیر شوروی، اراده مردم افغانستان را نتوانست تسخیر کند، بلکه حضور مستقیم و بعد هم برخوردهای خشن روس ها، مردم را مصمم تر کرد و در این مسیر مردم جدی تر ایستادند. وی خاطر نشان ساخت که شوروی با تصمیم یک کشور یا یک دولت یا در واقع با تصمیم کمیته مرکزی حزب کمونیست، در افغانستان حضور پیدا کرد و بعد از حضور در این جا، مورد تقبیح و محکومیت همه دنیا قرار گرفت، اما حضور فعلی جامعه جهانی بر اساس یک اجماع بین المللی به وجود آمده است، یعنی شورای امینیت سازمان ملل متحد حضور جامعه جهانی را در افغانستان تصویب کرده که نیروهای در افغانستان برای مبارزه با تروریزم از کشورهای مختلف دنیا گردهم بیایند. وی افزود که در واقع می توان گفت که اجماع بین المللی آن زمان در مخالفت با حضور اتحاد جماهیر شوروی بود و اجماع بین المللی کنونی، با حضور نیروهای بین المللی در افغانستان موافق اند. وی گفت که حضور فعلی نیروهای خارجی مشروعیت بین المللی دارد، اما حضور ارتش شوروی در آن زمان، مشروعیت بین المللی نداشت، بل محکومیت بین المللی را به دنبال داشت. احمدالله یکتن از مجاهدین که با قشون سرخ شوروی جنگیده در مورد خروج این نیروهای گفت: « مردم افغانستان باید افتخار این جهاد را به عنوان یک امانت به نسل هاى بعدى جامعه انتقال دهند تا آنها نیز بالای آن ببالند.» وی افزودکه مردم افغانستان باید تلاش نمایند تا وحدت و یکپارچگى شان را در تمام سنگرها حفظ نمایند. تاج محمد مجاهد یکی از قوماندان جهادی در مورد عوامل شکست ارتش سرخ شوروی گفت که قیام مردم افغانستان علیه رژیم و نیروهای اشغال گر شوروی، قیام خود جوش بود. که بر اساس باور های دینی و روحیه وطن دوستی شکل گرفت. وی افزود زمانیکه جهاد عینیت پیدا کرد، احزاب و گروه ها بوجود آمد، برخی از کشور ها شروع به حمایت سیاسی و تبلیغاتی و مالی مجاهدین نمودند، و این حمایت ها به حساب مقاصد و اهداف خود شان بود. بنا بر این عامل اصلی شکست شوروی و رژیم کمونیستی جهاد و مقاومت مردم افغانستان می باشد. وی افزود که مردم افغانستان بر اساس رسالت دینی و وظیفه ملی، به منظور دفاع از دین و وطن قیام کردند، با همین انگیزه ها به جهاد و مقاومت ادامه دادند تا این جهاد منجر به شکست ارتش سرخ شوروی گردید. رحمت الله یکتن از باشنده ګان کابل در مورد خروج نیروهای قشون سرخ شوروی ګفت که واقعاً کارنامه های مجاهدین اصیل که با پاهای برهنه و شکم گرسنه در مقابل قوای سرخ جنگیدند قابل ستایش و افتخار است. اما وی در قسمت اینکه پس از خروج این نیروهای چه صورت ګرفت افزود، افسوس به حال رهبران جهاد که به مجرد رسیدن به قدرت بر سر دارائی های عامه و است و بود این کشور با هم درگیر شدند. در مکه رفتند و در خانۀ خدا با هم نشستند و سوگند یاد کردند که دیگر جنگ نمی کنند اما پس از ان خاک کشور را چنان مورد تاخت و تاز قدرت طلبی و زور آزمائی قرار دادند که روی هلاکو و چنگیز را شکستند. خروج قشون سرخ شوروی سابق از کشور نشان دهنده ان است اگر مردم بخواهند، تسلط بیگانگان را نپذیرند و در برابر یورش آنان به دفاع برخیزند،حتما به پیروزی دست می یابند، اما تجاوز قشون سرخ به کشور هر چند برای مردم حادثه ای دردناک و ناخوشایند بود و بیش از یک میلیون افغان کشته، هزاران تن معیوب و میلیونها تن مجبور به مهاجرت شدند؛ اما توانست اتحاد و برادری را در میان تمامی اقوام و گروه های مردمی رقم بزند. این عوامل همه دست به دست هم داد و منجر به اخراج قشون سرخ از کشور شد که همه ساله از این روز تاریخی تجلیل به عمل می آید.