سایه دشمنی پاکستان و هند بر نشست امنیتی دهلی درباره افغانستان

همزمان با آغاز نشست امنیتی دهلی نو برای افغانستان، آگاهان می گویند که این نشست بیشتر متاثر از روابط تنش آلود میان هند و پاکستان و چین می باشد تا افغانستان.

در ادامه نشست های منطقه ای درباره تحولات اخیر افغانستان، امروز (چهارشنبه 19 عقرب) نشستی با حضور مشاورین امنیت ملی 7 کشور منطقه با محوریت مسایل افغانستان در هند برگزار می شود.

گفته می شود که هیچ نماینده ای از چین و پاکستان در این نشست شرکت نکرده است.

سؤال اما این است که اهداف اصلی این نشست چیست و عدم حضور چین و پاکستان چه تاثیراتی بر معادلات سیاسی افغانستان خواهد داشت.

محمد امین کریم؛ کارشناس امور سیاسی در مصاحبه با آوا می گوید که آمدن طالبان یک جهش بزرگ را در منطقه ایجاد کرده است که در پی آن کشورهای منطقه و جهان با یک سر درگمی در برخورد با قضایای افغانستان دچار شده اند.

به باور او، اهداف عمده نشست های منطقه ای معمولاً تامین منافع خود کشورها است و در ضمن می خواهند یک تصمیم مشترک را برای افغانستان نیز اتخاذ کنند.

او به صوت ویژه به کنفرانس هند اشاره کرد و گفت: این کشور طی نزدیک به 50 سال است که نسبت به افغانستان رویکرد مثبت نداشته و همواره خلاف اراده مردم عمل کرده است.

به گفته او هند در زمان اشغال شوروی از نظام کمونیستی حمایت کرد و در زمان اشغال امریکا نیز عمدتاً همکار و حامی اشغالگران بود.

کریم در عین حال اظهار امیدواری می کند که این نشست ها در مورد افغانستان در هر کشوری که برگزار می شود نتیجه مثبت داشته باشد به ویژه هند با تجربه از گذشته باید نسبت به حقوق مردم افغانستان تمکین کرده و احترام بگذارد.

او اما از نتیجه نشست هند خیلی مطمئن نیست و می گوید که عدم حضور چین و پاکستان که طرف های مهم در قضایای افغانستان هستند اهمیت این اجلاس را کم می کند.

آقای کریم با اینکه موضع گیری کشورهای منطقه نسبت به افغانستان را مهم می داند، اما تاکید می کند که کنفرانس هند بیشتر جنبه امنیتی دارد، آنهم از ناحیه خطراتی که از افغانستان متوجه این کشور می باشد.

او تاکید می کند که در نشست هند بیشتر جنبه امنیتی مطرح است و تاثیر چندانی بالای قضایای سیاسی و اقتصادی افغانستان ندارد.

در همین حال، عبدالشکور سالنگی؛ دیگر آگاه امور سیاسی در مصاحبه با آوا می گوید که هر کشوری تلاش دارد تا در قدم نخست منافع خودش در افغانستان درست تعریف شود.

به گفته او در تحولات جدید افغانستان، هند بیشترین ضرر را دیده است، زیرا دولت قبلی متحد استراتژیک این کشور بود که از هم فروپاشید.

او می گوید که هند در حال حاضر در انزاوی مطلق نسبت به قضایای افغانستان قرار گرفته است، از این جهت تلاش دارد تا در قدم اول خود را از انزوا بیرون بکشد و در ضمن می خواهد همسایه های پیرامون را نیز مجاب کند که در معادلات آینده منطقه سهیم خواهد بود.

به باور او هدف هند از این کنفرانس در حقیقت تلاشی مذبوحانه برای حضور در معادلات منطقه ای است و تاثیر خاصی روی قضایای افغانستان نخواهد داشت.

او همچنین تاکید می کند که عدم حضور چین و پاکستان به معنای عقب زدن و نادیده گرفتن هند در راستای اعاده حضورش در معادلات قضایای افغانستان است.

از دید او اگر از تنش ها میان هند و چین و همچنین هند و پاکستان بگذریم، نگرانی هند بیشتر از لحاظ امنیتی است تا اقتصادی و سیاسی و می خواهد دیگران را نیز در طرح امنیتی آینده خود شریک بسازد.