مظلومانه ترین وقت زندگی استاد وقت ریاست اش بود. اولین بار که به سیمای مبارک استاد چشم دوختم در سال 1339بود که من متعلم صنف9 مدرسه علوم شرعی پغمان بودم. در رابطه با شخصیت استاد هر چقدر صحبت کنم بازهم زبان من از گفتن خصوصیات نیک اش کوتاه است که استاد یک شخصیت خوش سیما، خوش سیرت وخوش برخورد بود که دعوتگری بود بر اساس اسلام. من در درس و در دعوت سمت شاگردی استاد را دارم و فضل و منت استاد بر سر من تا آخر دنیا خواهد بود. استاد، مبارزه را از داخل لندکروزر و از داخل قصر ها شروع کرده بود بر خلاف مبارزات امروزی، من روزی را به یاد دارم که شهید نیازی، به استاد ربانی گفته بود اولین حلقه نهضت اسلامی را در بین شاگردان کابل تاسیس کند و من همراه استاد بودم که جایی نداشتیم و حتی یک اتاق که هیات خود را دایر کنیم که اولین قدم برای تحریک اسلامی تحت عنوان نهضت جوانان مسلمان از همانجا شروع شد. استاد در همان زمان، به گرسنگی، پیاده روی، بیچارگی این دعوت را پیش برد. من تا کنون این چنین رییسی را ندیدم که از روز اول ریاست تا روز آخر ریاست اش در رنج و محنت زندگی کند و از روزی که به این قصر وارد شد و تا روزی که شهید شد همیشه نان خود را به خون غوطه می کرد و می خورد. محرومانه دعوت کرد و مظلومانه ریاست کرد و به شهادت رسید. وی افزود: 1.جامعه جهانی، همسایه های ما و امت مسلمه به شمول جمهوریت هایی که تحت تسلط شوروی سابق بود باید همه مدیون احسان افغانستانی ها باشد و من خطابم به کشورهای بزرگ جهان است که در زمان قدرت شوروی چقدر از بودجه خود را در برابر توطئه های شوروی مصرف می کردند که بعد از هر چند وقت در هر گوشه از جهان سوم کودتا برپا میشد بر علیه شوروی، که بعد از جهاد افغانستان دیگر کسی نام کودتا را نشنید و همه نجات یافتند. جزای احسان، احسان است که متاسفانه دنیا این احسان را با احسان مقابله نکرد و همان مجهادی که آزادگر بود بعد از آزادی افغانستان به نام دهشتگر و ناقض حقوق بشر خوانده شد و در این جهاد آرزوی افغانستان برآورده نشد بلکه آرزوی جهان برآورده شد. 2.اکثر مردم تحلیل و تجزیه می کنند که در برابر مجاهدین چرا مشکلات ایجاد شد؟ به نظر من ملت افغانستان صاحب ویتو را زده بود و در دنیا این تعامل است در بازی ها که هر کس قهرمان را بزند قهرمان می شود که شوروی در برابر افغانستانی ها شکست خورد و به زمین افتاد و مخالفین عزت افغانستان، این عزت را بر افغانستانی ها روادار نبود و خواستند تا این عزت را از بین ببرند. همان مجاهدین که دنیتا را نجات داد امروز مردم کشور خود را ناامید کرده و مردم از آنها گله دارند که چرا در برابر ظلم و در برابر مخالف ساکت هستند؟ زنجیر غلامان شکند همت افغان امروز هر آزاده ز افغان گله دارد حق دارند که گله کنند.خداوند در سوره حجرات گفته است اگر در بین دو مسلمان جنگ بود در بین آنها صلح کنید که اگر در مرحله اول از راه صلح و مذاکره مشکل حل شد بهتر و اگر نشد خدواند دو مرحله دیگر را برای حل این مشکل سر راه مردم قرار داده که اگر یکی از این دو طرف، تن در نداد و سر کشی کرد، بجنگید و سرکوبش کنید تا تن دهد در راه صلح. در افغانستان تمام دنیا مانند اینکه به طرف سیلی می روند و می ترسند دوباره پا پس می کشند عمل می کنند برای صلح و یک قدم م گذارند و دوباره برمی گردند عقب، تا کنون به مرحله دوم عمل نکردند که من منظورم طالب نیست چرا که طالب تنها وسیله است و ابزار و گروه های دیگری است که در پس آنهاست که اگر طالبان همه به ما بپیوندند باز یک عنوان دیگر می سازند و به جان افغانستان می اندازند. وظیفه دنیا است که مردانه در برابر این مخالفین بایستند تا به صلح بپیوندند و وقتی پیوستند به صلح در میان آنها به عدالت رفتار کنید و خوب سنجیده حق هر کدام را در نظر بگیرید و به حق رفتار کنید. تا این سه قانون و حکم خدا را اجرا نکنید بخدا قسم هزار سال دیگر تلاش کنید برای صلح، بی فایده است. پیغمبر فرمودند: کسی که می داند کسی دیگر ظالم است و با او همکاری می کند از اسلام بیرون است. پس کسانی که عزت خود را با همکاری با مخالفین از بین می برند متوجه باشند که از اسلام دور شدند. خداوند قسم خورده است که از ظالم انتقام می گیرد یا زود و یا دیر و از کسی هم انتقام می گیرد که مظلوم او را می بیند و به دادش نمی رسد. امید دارم در این مجلس بحث به اینجا خاتمه یابد که برای آوردن صلح در افغانستان حکم خداوند اجرا شود و بر اساس دستور خدا صلح را دنبال کنند تا به فضل او شاهد یک افغانستان آزاد و آباد باشیم .