در این گزارش آمده است که نبود ساختمانهای مدرسهای مناسب، عدم دسترسی به آب آشامیدنی سالم و وضعیت نامناسب خدمات بهداشتی از مهمترین موانع تحصیل کودکان در افغانستان است. علاوه بر این، شرایط اقتصادی خانوادهها باعث شده تا بسیاری از کودکان مجبور شوند تحصیل را رها کنند و به کار بپردازند.
یونیسف همچنین اعلام کرد که در راستای کاهش این بحران، تمرکز ویژهای بر استخدام و آموزش معلمان زن دارد؛ زیرا بسیاری از خانوادهها از لحاظ فرهنگی، تمایل دارند دخترانشان توسط معلمان زن آموزش دیده شوند.
این در حالی است که طالبان منع تحصیل دختران در مقاطع بالاتر از پایه ششم را ادامه میدهد. بر اساس دادههای یونیسف، این سیاست منجر شده است که بیش از دو میلیون دختر در سال 2025 از دسترسی به آموزش منظم محروم شوند.
بحران آموزش در افغانستان دیگر تنها محدود به کمبود بودجه یا زیرساخت نیست، بلکه به ترکیبی از مشکلات ساختاری، فرهنگی و سیاسی تبدیل شده است.
عدم دسترسی دختران به آموزش عالی، نه تنها حقوق بنیادین کودکان را نقض میکند، بلکه آینده کشور را نیز در معرض خطر قرار میدهد.