در حالیکه امروز جمعه دهم قوس مصادف است با روز جهانی ایدز، آمارها حاکی از افزایش تعداد مبتلایان به این بیماری در کشور به بیش از ده هزار نفر می باشد. در مورد شیوع ایدز در ولایات مختلف تاکنون آمار دقیقی در دسترس نیست و عمده علت هم تکمیل نبودن نظام صحی کشور است. براساس آمار رسمی وزارت صحت عامه تا کنون 1250 مورد ابتلا به اچ آی وی در کشور ثبت شده که خوشبختانه افغانستان را در سطح پایینی از نمودار شیوع ایدز در جهان نشان می دهد. اما سازمان بهداشت جهانی و برنامه ایدز سازمان ملل شمار مبتلایان به ایدز در افغانستان را چند برابر میزان بیماران ثبت شده تخمین زده است. به گزارش اداره جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد، در حال حاضر بیش از یک میلیون نفر معتاد به مواد مخدر در کشور وجود دارد که البته این رقم به سرعت در حال افزایش است. از بین این تعداد، بیش از 21 درصد معتادان از سرنگ برای تزریق مواد مخدر استفاده می کنند. یعنی قریب به 210 هزار معتاد تزریقی در افغانستان وجود دارد که آمارها نشان می دهد حدود 85 درصد آنها از سوزنها و سرنگهای مشترک کار می گیرند. براساس آمار سازمان ملل متحد، پنج سال پیش تنها 3 درصد معتادان تزریقی مواد مخدر در افغانستان به اچ آی وی مبتلا بودند؛ در حالیکه اکنون این رقم به حدود 7 درصد افزایش یافته است. با یک حساب سرانگشتی می توان محاسبه کرد که تعداد مبتلایان به ایدز تنها در بین معتادان تزریقی قریب به 12 یا 13 هزار نفر است. گزارشات همچنان نشان می دهد که تنها 20 درصد از معتادان کشور تا کنون آزمایش اچ آی وی انجام داده اند و حدود 30 درصد آنها در مورد راه های جلوگیری از ابتلا به این بیماری آگاهی دارند. این نشان دهنده یک سونامی پنهان در کشوری است که نه مسوولان دلسوزی دارد و نه مردم آگاهی. متاسفانه به علت نبود امکانات تاکنون هیچ پژوهش رسمی در مورد میزان گسترش ایدز در کشور انجام نشده و مهمترین عامل این مطلب، نبود امکانات و اطلاعات کافی مردم از شناخت این بیماری است . در افغانستان کمتر کسی را می توان یافت که در مورد ویروس اچ آی وی، بیماری ایدز و خطرات آن اطلاعات کافی داشته باشد. این خطر وقتی بیشتر احساس می شود که در مناطق روستایی، هیچگونه آشنایی با بیماری ایدز و راههای انتقال آن وجود ندارد بنابر این ممکن است افرادی در اثر ابتلا به بیماری ایدز جان خود را از دست بدهند، بدون اینکه از بیماری خود آگاهی داشته باشند. هرچند وزارت صحت عامه تاکنون در اجرای برنامه ملی کنترل بیماری ایدز با همکاری نهادهای ذی ربط ، ‪ 25‬مرکز آزمایش، خدمات اولیه و مشاوره داوطلبانه برای بیماران ایدزی در ولایات کابل، هرات، ننگرهار، بلخ، بدخشان، قندهار، قندوز ، غزنی و زندان مرکزی کابل ایجاد کرده اما فقط دو مرکزی در هرات و کابل برای معالجه بیماران موجود است که برای جلوگیری از پیشرفت بیماری ایدز داروی رایگان توزیع می کنند. متاسفانه با وجود برنامه ها و خدمات ارایه شده ، احساس بدبینی، حقارت، عدم دسترسی به مناطق ناآرام ، افزایش معتادین تزریقی، درک نادرست جامعه در مورد بیماری ایدز، مجرم پنداشتن معتادان از نظر قانون، کمبود امکانات مالی، هماهنگی کمرنگ برای مهار بیماری، کمبود تجربه و تخصص در مبارزه با ایدز در سطح ملی، از جمله چالش ها در مبارزه با این بیماری می باشند. براساس تحقیقات برنامه ایدز سازمان ملل متحد، گروه هایی که بیشتر از همه در افغانستان در معرض ابتلا به ایدز قرار دارند عبارتند از معتادان تزریقی مواد مخدر و روسپی ها. در توضیح فوق ما میزان احتمالی مبتلایان به ایدز در بین معتادان مواد مخدر را شرح دادیم. اما مبتلایانی را که از طریق جنسی طعمه این بیماری مهلک می شوند، باقی می مانند. شاید این مطلب به مزاج برخی ها خوش نیاید، اما دختران و پسرانی که از خانواده های سنتی به بهانه های مختلف از قبیل شرکت در کورس های آموزشی و یا مسابقات خوانندگی به کابل می آیند و پس از سرخوردگی روی بازگشت به خانواده خود را ندارند، بیش از هرکسی در معرض ابتلا به بیماریهای جنسی قرار دارند. باعرض هزار بار تاسف باید گفت که جامعه سنتی و اسلامی افغانستان به راحتی در دام فرهنگ برهنگی غرب، گرفتار آمده است و غربیها توانسته اند با تهاجمات گسترده فرهنگی فکر و ذهن جوانان ما را به سمت مسایل جنسی و غیر شرعی سوق دهند. تا یک دهه قبل افغانستان معروف به کشوری بود که معتاد ندارد چه رسد به کانسرتهای مختلط زن و مرد، و حتی رقص و خوانندگی زنان و دختران در رسانه های ملی. آنچه مسلم است دختر و پسری که یک شبه مشهور می شوند و میل ثروت و شهرت اندوزی هم دارند به راحتی در دام هوس بازان و فرصت طلبان گرفتار می آیند. این می شود که روز به روز بر تعداد معتادان کشور، بر تعداد مبتلایان به ایدز و تعداد دختران بی خانواده شده و حتی به میزان طلاق افزوده می شود و این است هدیه پنهان غربیها به کشوری که دلسوز فرهنگی و اسلامی ندارد.