اسناد فوق محرمانه ای که به تازگی افشا شده است نشان می دهند که امریکا زمانی طرحی را ایجاد کرد که بر اساس آن اگر هر یک از کشورهای چین یا روسیه حتی بر حسب تصادف یا با سلاح های متعارف به آن کشور حمله کنند، «حمله هسته ای تمام عیاری» را علیه آن ها آغاز کند. سند مذکور که آرشیو ملی امریکا آن را روز چهارشنبه (22 آذر، 12 دسامبر) منتشر کرد گویای آن است که تا سال 1968، امریکا تفاهم نامه مقدماتی در اختیار داشت که به این کشور اجازه می داد بدون توجه به این که چه کسی حمله را آغاز کرده است و بدون در نظر گرفتن که این حمله تنها با سلاح های متعارف یا تنها به صورت اتفاقی انجام شده باشد، حمله اتمی تمام عیاری را علیه هر یک از دو قدرت آغاز کند. این سیاست بی پروا موسوم به «پیشبرد» تا پایان دهه 1960 قابل اجرا بود، اما دولت لیندون جانسون، رئیس جمهور وقت امریکا، برای جلوگیری از وقوع تقابل ویران گر اتمی در دوران جنگ سرد، دستور بررسی دوباره آن را صادر کرد. این اطلاعات که به تازگی از رده بندی اطلاعات محرمانه خارج شده است، در نشست مشترک بین جانسون و تیم امنیت ملی او در اکتبر سال 1968 مستند شد که در آن جلسه مشاوران نظامی و غیرنظامی رئیس جمهور وقت امریکا به اتفاق آرا با هدف کاستن از امکان تقابل اتمی، اصلاح تفاهم نامه «پیشبرد» را پیشنهاد کردند. همچنین، در آن نشست مشاوران جانسون تجدید نظر درباره دو مورد بسیار مهم را به او پیشنهاد کردند. نخست آن که خواستند تنها علیه کشوری پاسخ هسته ای داده شود که امریکا را هدف قرار داده است و دوم آن که، اجرای سیاست «نخست استفاده نکردن» را در پیش گیرد که بر اساس آن فرماندهان نظامی با نیروی متعارف به حمله متعارف پاسخ دهند.