دوازده سال از فصل جدید زندگى مردم افغانستان می گذرد. مجاهدان سرافراز کشور و جناحِ هاى سیاسى در اجلاس بن آلمان با مشارکت جامعه جهانى منشور حرکت به جانب دموکراسى را امضاء و اداره موقت و به تعقیب آن حکومت هاى انتقالى و منتخب به میان آمد. همه جا تا حدى از کمکهاى جهانى بهره گرفتند اماهزاره جات همچنان محروم ماند، همه جا ناامنى و بدامنى رخنه کرد ولى هزاره جات سربلند همچنان امن و باثبات باقى ماند. سلاح هایى را که از دوران جهاد مقدس مردم افغانستان و دوره مقاومت شکوهمند کشور در اختیار داشتند به عناوین دایاک، دى دى آر، و منطقه صلح با اعتماد به حکومت و جامعه جهانى، تسلیم نمودند اما با سازشهایى که اخیراً حکومت ناکام با برادران ناراضى شان انجام داده راه را براى ناامن سازى مناطق مرکزى هموار نمودند. ممنوع شدن استفاده از قواى هوایى ایتلاف بین المللى در افغانستان یکى از معاملات ناکام حکومت با تروریسم بین المللى یا برادران ناراضى حکومت است. در چنین شرایطى که تروریستان از نبود خطر قواى هوایى مطمئن شده اند. حملات وسیع خودشان را بالاى ولسوالى کجران ولایت دایکندى آغاز نموده اند. اگرچه مردم منطقه با تمام قوت از خود دفاع نموده اند اما شکایاتى که از مردم محل به ما رسیده است، حکایت از آن دارد که حکومت در برابر تهاجم تروریستان بى تفاوت است و حتى زخمیهاى مردم را که در درگیرى با مهاجمین واقع شده است، غرض تداوى به کابل انتقال نداده است چه رسد به کمک نظامى و مالى. سؤال اساسى اینجا است که گناه مردم هزاره چیست؟ - آیا 12 سال زندگى با امن و حمایت از حکومت و قانون گناه است؟ - آیا محروم ماندن از کمکهاى جامعه جهانى گناه است؟ - آیا بر زمین گذاشتن سلاح و رفتن به طرف علم و دانش جرم است؟ - آیا انتخاب روش دمکراسى بجاى توسل به خشونت جرم محسوب می شود؟ - آیا سکوت و بی تفاوتى حکومت در برابر تهاجم تروریستان به معناى رضایت حکومت بر پایمال شدن هزاره جات زیر پاى تهاجم تروریستان نمی باشد؟ بناءً از آدرس حزب وحدت اسلامى مردم افغانستان و جامعه هزاره، از حکومت و جامعه جهانى می خواهم که هرچه زودتر به کمک مردم دایکندى شتافته و جلو تهاجم تروریستان را بگیرد و یا اگر مردم هزاره جات را لایق کمک نمیدانند حداقل سلاحهای را که از مردم هزاره گرفته اند، پس به خودشان بدهند تا از خود و منطقه شان دفاع کنند و نیز از مردم عزیز می خواهم که تا پاى جان از سرزمین و جان و مال خودشان دفاع کنند. والسلام حاجی محمد محقق اسلام آباد