<div style="direction: rtl; text-align: justify;"> اگرچه این روزها اخبار مربوط به جهاد نکاح در سوریه اذهان بسیاری را به خود مشغول داشته است، امادر طول جنگ جهانی دوم هم زنان بسیاری قربانی تجاوز جنسی شدند که به آنان عنوان "زنان مایه‌ تسلی" اطلاق می شد و پس از تجاوز به قتل می‌رسیدند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">گزارش ها حاکی از آن است که تروریست های سوری هر روز عده ای از زنان را به عنوان جهاد نکاح به اجبار مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند، اما تاریخ نشان می دهد که زنان در ادوار گذشته نیز قربانی سوء استفاده بوده اند. </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">به گزارش سرویس وبگردی پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، دویچه وله نوشت: در طول جنگ جهانی دوم بیش از 200 هزار زن که عمدتا کره‌ای و چینی بودند، مورد تجاوز سربازان ژاپنی قرار گرفتند. آنان برخی از این قربانیان را که "زنان مایه‌ تسلی" خوانده می‌شدند، پس از تجاوز به قتل می‌رساندند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">بنابر این گزارش، بسیاری از تاریخ‌نگاران، سرنوشت تلخ کیم سون دوک، دختر 16 ساله‌ کره‌ای را که با وجود صغر سن، در واحدی از ارتش اشغالگر ژاپن مجبور به "فاحشگی" شد، نمونه‌ بارز جنایات ارتش ژاپن در جنگ جهانی دوم می‌دانند. او در روز دست‌کم، 40 بار مورد تجاوز سربازان ژاپنی قرار می‌گرفت.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"><strong>شاهد زنده</strong></div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">لی اک سون، به عنوان یکی از نادر شاهدان زنده‌ جنایات ارتش ژاپن در این جنگ، در باره‌ زندگی روزانه در "روسپی‌خانه‌ ارتش" می‌گوید: «ما را هر روز می‌زدند، با چاقو تهدید می‌کردند و اگر از خدمت به آنان سرباز می‌زدیم، بی‌مهابا زخمی‌مان می‌کردند.»</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اک سون که اکنون 86 سال دارد، اضافه می‌کند: «ما یازده تا چهارده ساله بودیم و نمی‌توانستیم تصور کنیم که روزی از آن شکنجه‌‌ها جان سالم به‌درمی‌بریم.»</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اک سون، هنگامی که به چنگ شکارچیان ارتش ژاپن افتاد و در "روسپی‌خانه‌" آن که به "ایستگاه تسلی" معروف بود، زندانی شد، چهارده سال بیشتر نداشت. او نیز مانند کیم سون دوک، ناگزیر بود به تجاوزات متعدد و روزانه‌ سربازان ژاپنی تن در دهد: «خیلی از دخترها سعی کردند که خودکشی کنند. خودشان را دار زدند یا بدون این که شنا بلد باشند، به دریا رفتند و غرق شدند. من هم چند بار به فکر خودکشی افتادم.»</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">لی اک سون، سه سال در این "ایستگاه تسلی" در "خدمت" سربازان ارتش ژاپن بود.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">این زن زجرکشیده در سال 1945، یعنی پس از پایان جنگ جهانی که به شکست آلمان و تسلیم ژاپن‌ انجامید، از "روسپی‌خانه‌ ارتش" آزاد ‌شد: «اول نمی‌دانستم چه کار باید بکنم، کجا بروم. بالاخره تصمیم گرفتم در چین بمانم و همان‌جا بمیرم. چطور می‌توانستم به خانه برگردم؟ از چهره‌ام پیدا بود که من هم از گروه "زنان مایه‌ تسلی" هستم. نمی‌‌توانستم به صورت مادرم نگاه کنم.»</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"><strong>اعتراض جمعی قربانیان جنایت ژاپن در جنگ جهانی دوم</strong></div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> پوزش و پرداخت خسارت</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">نخستین قربانی این جنایت، خاطرات تلخ خود را ابتدا در سال 1991 منتشر کرد و در اختیار رسانه‌های جهانی گذاشت. پس از او، 250 زن دیگر نیز از فجایعی که تحمل کرده بودند، سخن گفتند و از دولت ژاپن خواستند، به‌طور رسمی پوزش بطلبد. وکلای این قربانیان، با مراجعه به دادگاه‌های محلی نیز، تقاضای پرداخت خسارت ارائه دادند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">دولت ژاپن، در سال 1993 از پذیرش مسئولیت این جنایت سر باز زد. در این سال، پژوهشی معتبر در توکیو منتشر شد که گفته‌های "زنان مایه‌ تسلی" و نقش فعال ارتش این کشور را در این ماجرا تایید می‌کرد. دولت ژاپن بر این مبنا، چند بار به‌طور لفظی از قربانیان یا بازماندگان آنان عذرخواهی کرد. ولی خواست پرداخت خسارت آنان را نپذیرفت.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"><strong>سندی دیگر</strong></div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> کیم مون گیل، رییس موسسه‌ فرهنگ‌پژوهی کره - ژاپن در شهر بوسان، در ماه مه امسال نیز اعلام کرد که سندی محرمانه از اسناد ارتش ژاپن یافته است که نشان می‌دهد، این ارتش در طول جنگ جهانی دوم برای تامین نیازهای جنسی سربازان خود در آسیای جنوب شرقی، زنانی را به خط مقدم جبهه گسیل کرده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">بنا به گفته‌ کیم مون گیل، این سند که با شماره‌ 935 آرشیو شده، در بایگانی سوابق تاریخی وزارت دفاع ژاپن پیدا شده و رییس ستاد ارتش ژاپن در تایوان، در تاریخ 13 ژوئن 1942 برای آجودانی ارتش ژاپن ارسال کرده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">در پی اعلام یافته شدن این سند، برخی از سیاستمداران ژاپن به دفاع از "شیوه‌ عمل ضروری ارتش" برخاستند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">تورو هاشیموتو، شهردار اوزاکا در این باره گفت که تجاوز به "زنان مایه‌ تسلی" در زمان جنگ برای "حفظ انضباط" ارتش ژاپن، لازم بوده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">لی اک سون، موضع‌گیری شهردار اوزاکا را "بی‌شرمانه" ارزیابی می‌کند و می‌گوید: «من نمی‌توانم بفهمم، چطور می‌شود چنین ادعایی کرد؟ کسی که نمی‌خواهد ببیند در گذشته چه اتفاقی افتاده، که ژاپنی‌ها به چه کارهایی دست زدند، به نظر من آدم نیست.»</div>