<p style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(128, 128, 128);">آنچه در رسانه ها نیامده است فرار این سرباز آمریکایی از پایگاه اش بوده که بعد از فرار به دست طالبان افتاده است و این موضوعی است هیچکسی حاضر نشده در باره این موضوع حرفی به میان آورد </span><br /> درخصوص گزارش خبری، خبر اولیه، خبر تکمیلی و تفسیر خبری آزادی 5 طالب زندانی در ازای تنها 1 سرباز پیاده نظام امریکایی، به تفصیل و تشریح سخن گفته شده است و بجا و بیجا نقدها و نظرات و نگرانی ها به سمع و نظر مردم رسیده است.<br /> بنابراین در این مقاله، قصد هیچ گونه تکرار مکررات و گزافه گویی باطل نداریم؛ اما آنچه در رسانه ها نیامده است فرار این سرباز آمریکایی از پایگاه اش بوده که بعد از فرار به دست طالبان افتاده است و این موضوعی است هیچکسی حاضر نشده در باره این موضوع حرفی به میان آورد.<br /> غرض از پرداختن به چنین موازنه ای نامتعادلی این است که مبادله معیوب 5 بر 1 را با استناد و استدلال نمایانگر جایگاه و ارزش جانی یک سرباز پیاده نظام امریکایی در برابر پنج سرکرده طالب افغانستانی و پاکستانی بخوانیم.<br /> بویی برگدال شاید از روزی که به خدمت ارتش امریکا درآمد گمان نمی کرد که روزی این چنین در بطن تروریسم در سر خط خبرها قرار گیرد و آزادی اش در قبال آزادی خطرناک پنج فرمانده طالبان محافل و مجالس بحث سیاسی را به خود اختصاص دهد اما...<br /> اما در افغانستان، دیر زمانی است که از شنیدن، دیدن و فهمیدن هیچ گونه واقعه، فاجعه، حادثه و حماسه ای نباید متعجب و شگفت زده شد؛ اصلا افغانستان در کجای این تبادل نامتوازن 5 در ازای 1 ایستاده و چرا در هنگام تبادل این اسرا میان طالبان و امریکا نماینده ای از جانب حکومت حضور نداشته است؟<br /> این یگانه سرباز امریکایی که در اسارت طالبان بسر می برد به ازای هر یک سالی که در جمع مزدوران متحجر امریکایی و خدمتگذاران تروریست به غرب مشغول سورچرانی بود؛ به کمک رهایی یک طالب سرکرده و فرمانده از گوانتانامو شتافت تا پس از 5 سال شاهد رهایی 5 انتحاری درحال انفجار باشیم.<br /> صحت حال و مطلوبیت شرایط عمومی بویی برگدال، جای هیچ گونه بحث و بررسی و تامل ندارد چرا که اگر اینگونه نمی بود باید به سرسپردگی طالبان به ابرقدرت غرب شک می کردیم؛ رهایی طالبان در بند افغانستان یا امریکا در هر زمان و مکان و شرایط و به هر بهانه ای انجام شده است و در اکثر موارد نیز اعتراض ظاهری طرفین را در پی داشته است.<br /> این ادعا بدین معنا است که حکومت وقت افغانستان که چیزی بیش از 2 هفته به پایان قانونی زمامداری اش باقی نمانده است و امریکا و متحدانش، هر دو از ابتدا تا انتها همواره در پی مشروع و موجه جلوه دادن گرفتاری و رهایی، اسارت و آزادی زندانیان طالبان در شرایط و مواقع گوناگون استراتژیک بوده اند.<br /> گذشته از تمام این موارد، آنچه ملال آور است و تأسف بسیار بر می انگیزد جان کم ارزش و حتی بی ارزش مردم ملکی افغانستان است که زیر لجام بنیادگرایان افراطی، مخالفان مسلح مزدور غرب و سربازان ناتو روزبروز و لحظه به لحظه تلف می شوند و هرگز هیچ صدایی از هیچ کجا به گوش نمی رسد.</p>