<p style="text-align: justify;">این روزها بلاتکلیفی و سرگردانی در اوضاع سیاسی کشور باعث شده بعضی ها آب را گل آلود دیده و شاه ماهی صید کنند، هرچند در این سالهای گذشته نیز زالوصفتان منتظر ننشسته و به هر راهی شده جیب خود را از مال یتیم ومسکین این مملکت پر کرده اند اما این آشفتگی در حکومت، به جایی رسیده که عده ای بی وجدان بر این باور رسیدند که زنگ چور دوباره در کشور زده شده است.<br /> <br /> <strong>به نام مهاجران به کام رشوت خوران</strong><br /> صدای این زنگ چور گویی به گوش مفت خورانی که سالها در سفارت افغانستان در تهران به چپاول مهاجرین بیچاره مشغول بودند، رسیده است و به نام مهاجر و به کام خودشان پولهای بیت المال را به کیسه زده و حیف و میل می کنند و در یک فقره ی آن دریافت سه صد میلیون رشوت در بدل عقد یک قرارداد میباشد.<br /> فضایی کوچک و ضیق سفارت افغانستان در تهران برای مردم مهاجری که قریب به سه ملیون نفر تخمین زده می شود جوابگو نبوده و نیست. بارها و بارها درخواست مردم هر بار که صدایشان شنیده می شد این بوده که سفارت به جای بزرگتری منتقل شود و به داد این همه سرگردانی و ازدحام رسیده شود.<br /> بالاخره! صدای مردم زجر کشیده در حال انفجار، درها را برای یک راه حل منطقی باز کرد تا با درایت، مردم از این بدختی رها شوند و سفیر بارها در اجتماعات اعلام کرده بود که برای بهبود اوضاع سفارت به دنبال جایی برای قونسلی است اما در نهایت قونسلی در جایش ماند و برای سفارت جایی کرا شد. اما داستان این کرا خواندنی است.<br /> <br /> <strong>امان از فرصت طلبان!</strong><br /> دبیر مالی سفارت با همکاری سرقونسل و اتشه تجارتی که همه در باند مافیایی وزیر خارجه می باشند، فرصت را مغتنم شمرده با پیدا کردن یک منزل رهایشی در یکی از قیمت ترین محل های تهران با امکاناتی که هیچ سفارت و اداره به آن نیازمند نیست مثل استخر آب بازی، سونا، جکوزی و سالن بلیارد و... ملیونها تومان از طریق رشوه و اختلاس به جیب زده و برای خود ویلایی در اروپا خریداری کرده و منتظر فرصت است تا بعد از دوشیدن شیره ملت در سواحل اروپا به ریش سفیر و مردم مهاجر بخندد!<br /> زد و بندی که بین باند وزیر در سفارت به نمایندگی دبیر مالی که خود از دست نشاندگان و نزدیکان صلاح الدین می باشد و تعمیری که حداکثر سه و نیم تا چهار میلیارد تومان معادل یک و نیم میلیون دالر می توان بدست آورد به مبلغ هفت ونیم میلیارد (دو ونیم میلیون دالر) با گرفتن رشوت 300 میلیون و یک پارتمان برای خود، برای سفارت می گیرد، پولی که کمترین کارش راه اندازی چندین و چند فابریکه می باشد برای هیچ به مالک سفارت داده می شود و از رشوت آن جیب رهنمای معاملات و دبیر مالی پر میشود و این در حالیست که مردم در گرما و سرما در صفهای طولانی بدون کمترین امکانات رفاهی روزهای پی در پی در پیش سفارت سرگردان هستند جناب سفیر تعمیری اجاره میکند که سونا و جکوزی دارد و وسایط سپورت و اسنوکر و...! اکنون شما قضاوت کنید یک ویلا با این اوصاف و پنج، شش نفر مامور و آن چند هزار دالری که مصرف شده بدون مراجعین و یک طرف آن ساختمان خرد و کهنه با چند هزار مراجعه کننده و بیست، بیست و پنج مامور که اکثرا بیسواد و کمیشن کار! این همه هزینه از بیت المال برای هیچ! تنها مزیت این کار دور شدن سفیر از مردم و گوش خود را بی غم کرده ولی غم مردم افزود شد.<br /> <br /> <strong>اول دزدی و بعد فرار به اروپا</strong><br /> با وزیر شدن عثمانی اوضاع در سفارت افغانستان از دست سفیر نور خارج و به دست یاران غار وزیر، سر قونسل و دبیر مالی سفارت افتاده و هر چه خواستند با مهاجر و پول بیت المال می کنند، هزینه های زیادی که نه تنها باری از دوش مردم بر نداشته بلکه روز به روز اوضاع و احوال مراجعین بدتر و بدتر می شود. نقطه اینجا است آنقدر این چپاولگران کار بلدند که کار یکی یکی خور را جور کرده به اروپا میگریزند، اول فامیل خود را روان می کنند و بعد از او که از غارت مردم مانده شدند با خیال راحت پناهندگی اروپا را می گیرند. از همه جالبتر که دریور سفیر که از آشنایان وزیر است با همه فامیل خود به درخواست سفیر ویزه اروپا را میگیرد و آنچنان میگریزد که انگار از اول هیچ نبوده است.<br /> <br /> <strong>سفیر بی کفایت در محاصره باند مافیایی وزیر بی کفایت</strong><br /> کارمندان سفارت گفتند که این جابجایی تصمیم سفیر نبوده و زیر فشار وزیر و باندش در سفارت این کار را انجام داده است تا بتوانند هر بلایی بر سر مردم بیچاره بیاورند و از کنار این معامله سود کلانی به کیسه بزنند.<br /> سفیر هم به دلیل سوء مدیریت و هم اشتراک در این دزدی بزرگ متهم است و او نمی تواند اینقدر ساده باشد که نفهمیده از زیر بروتش چه خرسوارها رد شده و از طرفی ضعف مدیریتش مشکلات مردم را روز به روز بیشتر می کند.<br /> شواهد ومدارک این مدعا به آسانی قابل جمع آوری است! درد و رنج مردم بیچاره را در سرک پاکستان هر روز شاهدیم و رنج میبریم از این همه بی عدالتی!<br /> هدف از تحریر این چند خط، بی آبرویی سفارت نیست، شاید بتوان قبل از دزدیهای بیشتر و فرار خلاف کاران آنها را در پنجه ی قانون گرفتار کرد تا هم عدالت برقرار شود و هم مرهمی باشد بر دردهای مردم بیچاره، هرچند با حمایت مافیایی وزیر که در همه جا نفوذ دارند و وضعیت کنونی کشور، بعید است آب از آب تکان بخورد بازهم از نهادهای ذی دخل عاجزانه می خواهیم موضوع را تفتیش نمایند.<br /> <br /> <strong>شاهد عینی</strong></p>