<p style="text-align: justify;">شماری از باشنده‌گان ولسوالی‌های مالستان، اجرستان، جاغوری، ناور، مقر و دیگر ولسوالی‌های این ولایت از یک ماه بدین سو در مرکز غزنی مانده‌اند و به علت تهدیدهای امنیتی نمی‌توانند به خانه‌هایشان بروند.<br /> ولسوالی ناوه غزنی از سال‌های قبل زیر تسلط گسترده‌ی مخالفان قرار داشته؛ مسئولان شورای ولایتی غزنی می گویند که مخالفان از این ولسوالی به عنوان پایگاه اصلی هراس‌افگنی؛ آموزش افراد انتحاری و ساخت واسکت‌های انتحاری استفاده می‌کنند و بخش بزرگی از حمله‌ها و عملیات‌های تخریبی‌شان را بر دیگر ولسوالی‌های غزنی و حتی ولایت‌های همجوار غزنی از همین ولسوالی سازماندهی می‌کنند.<br /> این در حالی است که معدن طلای زرکشان مقر نیز به سود طالبان استخراج می‌شود و پول حاصل از آن سالها است که در شعله ور نگه داشتن آتش جنگ در غزنی و دیگر ولایت‌های کشور به کار می‌رود.<br /> این روزها هنگام ورود به مرکز غزنی می‌توان ده‌ها تن از باشنده‌گان ولسوالی‌های مختلف غزنی را در هتل‌ها، شورای ولایتی و کاروان سراهای این شهر پیدا کرد که در بی سرنوشتی به سر می‌برند و از ترس مخالفان در مسیر راه نمی‌توانند دوباره به ولسوالی‌هایشان بازگردند و شب و روزشان را در این بخش‌ها سپری م‌ کنند.<br /> این روزها بازار هتل داران در مرکز شهر گرم تر از پیش شده و اکنون نزدیک به یک ماه است که شمار زیادی از این مسافران در مرکز غزنی پول‌هایشان تمام شده است و برای بدست آوردن غذا ناگذیرند تا غذای شب و روزشان را با دشواری فراوان بگونه قرض از هتل‌ها به دست بیاورند.<br /> انصاری یکی از هتل داران غزنی و نماینده‌ی شرکت حمل و نقل می‌گوید: "برای ما می‌گویند که غذا بدهید وقتی که به ولسوالی رفتیم برایتان پول می‌فرستیم، این مردم مشکلات زیادی دارند."<br /> بسیاری از مسافران حاضر به گفت‌وگو نمی شوند، آنان از این وضعیت به ترس و لرز افتاده‌اند و می‌گویند گروه داعش با پرچم‌های سیاه راه‌های ولسوالی‌هایشان را بسته‌اند و هر که را که بخواهند می‌ربایند و سر می‌برند.<br /> در میان این مسافران، شماری از دانشجویان نیز شامل هستند که با مشکلات فراوان، بی پولی و دوری از خانواده در مرکز غزنی گیر مانده‌اند.<br /> محمدعلی باشندهی ولسوالی جاغوری خاطرنشان کرد: "ما که به اشرف غنی و عبدالله رأی دادیم، منظور این بود که امنیت ما گرفته شود نه اینکه آنها به چوکی قدرت برسند و به عیش و نوش بپردازند."<br /> قادر دانشجو و باشنده‌ی ولسوالی مالستان غزنی می‌گوید: "یک ماه می‌شود که برای حل یک کار به مرکز آمده‌ام و از آن روز تا حال در همین هتل‌ها مانده‌ام".<br /> شورای ولایتی غزنی همه این مشکلات را به فساد در بخش امنیتی غزنی و تسلط کامل طالبان بر ولسوالی ناوه این ولایت پیوند می‌دهند.<br /> خالق داد اکبری رئیس شورای ولایتی غزنی در این باره تصریح کرد: "ولسوالی ناوه در طول حکومت آقای کرزی به دست دولت نبود و حالا هم مخالفان از آن به عنوان مهمترین پایگاه هراس‌افگنی شان استفاده می‌کنند. وقتی که این ولسوالی به دست مخالفان باشد، آنها می‌توانند همه ولسوالی‌های غزنی و حتی تمام ولایت‌های همسایه غزنی را نا امن بسازند."<br /> امان‌الله کامرانی عضو شورای ولایتی غزنی می‌گوید: " وضعیت که به اینجا رسیده است این را من از اثر فساد اداری و تشکیل پولیس در غزنی می‌دانم. در بسیاری از ولسوالی‌های ما که تشکیل مثلآ هفتاد نفر باشد، ما بیست نفر زیاد نداریم."<br /> غلامحسین چنگیز عضو شورای ولایتی زابل نیز افزود: "ما از فرماندهی پولیس غزنی خواستیم که فهرست سربازان خود را به ما بدهند که این سربازان در کجا گم هستند. ما در تشکیل سرباز داریم اما به شکل فیزیکی تنها چند نفر محدود داریم و بس."<br /> ناامنی‌ها در مسیر ولسوالی‌های غزنی، ترس و لرز مسافران را بیشتر ساخته است، در بسیاری از ایستگاه‌ها که موترهای مسیر ولسوالی‌ها در گذشته جنب و جوش زیادی داشتند؛ اکنون این وضعیت دیده نمی‌شود و هستند راننده‌گان و دکاندارانی که روزها در این ایستگاه ها بیکار مانده‌اند؛ مسافری برای انتقال دادن و خرید اجناس نیست.<br /> حبیب الرحمان راننده می‌گوید: "کار و بار هیچ نیست. ما سابق بسیار شغل خوب داشتیم ولی حالا ما در چند هفته بسیار کم مسافر برای انتقال دادن پیدا می‌کنیم. یک روز در مسیر راه تلاشی است. یک روز مردم را از موترها پیاده می کنند و مردم را اختطاف می کنند."<br /> ناصر یکی از دوکانداران ایستگاه موترهای غزنی هم می‌افزاید: "بسیار روزها می‌شود که هیچ فروش نداریم و ما چند وقت است که دوکان را باز می کنیم و بعدظهر دوباره دست خالی به خانه می‌رویم."<br /> در کنار این نگرانی‌ها گذشته از ساعت یک پس از چاشت موترهایی که بیشتر از غزنی می‌گذرند و یا هم به سوی کابل می‌آیند، موترهای باربری و سنگین وزن هستند و خانواده‌ها کمتر جرأت می‌کنند که در این مسیرها رفت و آمد کنند، زیرا برای آنان در کنار آغاز فصل جنگ، گسترش دامنه آدم ربایی‌ها به ویژه در مسیر بزرگراه‌های کشور نگرانی جدی و تازه‌ای به وجود آورده است.</p>