<p style="text-align: justify;">وقتی برای یک اقدام عمومی و پروسه ی ملی تمامی مراحل دولتی اعم از پیشنهاد اولیه دولت، تایید مجلس نمایندگان، تایید مجلس سنا، توشیح رییس جمهور و تنظیم نهادهای اجرایی برای ثبت نام و توزیع به ترتیب و موالات طی می شود؛ پس مانع داخلی وجود ندارد!<br /> به عبارت دیگر، برای شکل گیری تا پی ریزی و انجام یک طرح یا پروژه در افغانستان فقط 49 درصد عوامل و افراد داخلی مسوول و ذی دخل هستند و 51 درصد باقی مانده را حامیان و باداران و مداخله گران خارجی شامل می شوند که تاثیر بسزایی بر قطع یا تکمیل امور مملکتی دارند.<br /> با این مقدمه چینی ها می رویم به سراغ اصل مطلب که همانا توزیع تذکره های الکترونیک برای برگزاری انتخابات هرچه شفاف تر و نیز عدم اختلاط غیر افغانستانی ها با مردم ملکی است. این قصه ای که همچنان سر دراز دارد...<br /> در این میان، برخی عوامل خارجی که زیاده خواه و منفعت طلب از قلب مجروح آسیا هستند و گماشته هایشان بدون تقلب یا تداخل مردم ملکی با عوامل غیر افغانستانی جایی در چوکی های حکومتی ندارند؛ با تمام توان تلاش می کنند تا چرخ های این چرخه نچرخد.<br /> از این رو، در پغمان و پکتیا و سایر ولایات پشتون تبار بودجه ای برای اعلام نارضایتی از عدم درج کلمه ی "افغان" در تذکره های الکترونیک و به تیع آن خودداری از دریافت این تذکره ها پخش می شود تا مردم ملکی بی خبر از همه جا به خیابان ها بیایند و اعتراض کنند.<br /> در برخی ولایات غیر پشتون دیگر نیز بودجه ای توزیع می گردد در راستای بلندشدن صدای اعتراض و اعتصاب و تظاهرات فعلا مسالمت آمیز مردم ملکی برای مخالفت با قومیتی کردن تذکره ها و بسنده کردن به عنوان"جمهوری اسلامی افغانستان".<br /> با این همه می توان مدعی شد فتنه ای در راه است که در قالب به جان هم انداختن نیروهای داخلی و افراد ملکی، دست های پشت پرده خارجی را به میوه ممنوعه نزدیک تر می کند وگرنه ذکر کلمه افغان و اسلام در حالی که عبارت جمهوری اسلامی افغانستان درج می شود چه توجیهی دارد؟<br /> آیا می توان بسیار ساده لوحانه و خوش بینانه گمان برد که ما 90 درصد راه را رفته ایم و این مورد اختلافی جزیی بزودی حل و فصل می گردد؟ مگر نه اینکه همواره همین مسایل پیش پا افتاده وقت کشی به نفع قدرت های منطقه و غرب کرده است و ما را غافل از زمان؟</p>