<p style="text-align: justify;">یک دختر 17 ساله، که گفته می‌شود از سوی خانوادۀ نامزدش ربوده شده بود، لت‌وکوب شده‌است و، نظر به این گفته‌ها، بر او تجاوز جنسی صورت گرفته‌است، از حکومت عدالت می‌خواهد.<br /> خانوادۀ این دختر می‌گوید، با آن‌که از این رویداد 3 ماه می‌گذرد، اما تا کنون کسی در پیوند به این جنایت بازداشت یا محاکمه نشده‌است.<br /> این بانوی نوجوانِ 17 ساله در صنف نهم درس می‌خوانَد. در این عمر کوتاه، به گفتۀ خودش، ستم‌هایی دیده‌است که شاید کسی در سراسر عمرش ندیده باشد.<br /> این نوجوان می‌گوید که سه ماه پیش در سمنگان از سوی خانوادۀ نامزدش ربوده شد؛ گلوله خورد؛ لت‌وکوب شد و بر او تجاوز شد.<br /> این دانش‌آموز نوجوان می‌گوید: «می‌خواستم فرار کنم، اما مرا با موترسایکل به قریۀ آهنگران انتقال دادند که آنجا حاکمیت حکومت وجود ندارد. بعداً مرا لت‌وکوب کردند و حالا یک الاشه‌ام کاملاً از بین رفته‌است.»<br /> این بانوی نوجوان از 3 ماه به‌این‌سو بیمار است و برای درمان، از یک شفاخانه به شفاخانه دیگر می‌رود؛ اما هنوز به گونه کامل بهبوده نیافته‌است.<br /> سرنوشت تلخ این دختر، به گفتۀ خودش، هنگامی آغاز شد که او و خانواده‌اش می‌خواستند نامزدی‌اش را فسخ کنند و خانوادۀ نامزدش به خانۀ شان حمله کردند و اعضای خانوادۀ او را زخمی ساختند.<br /> این بانوی 17 ساله می‌گوید: «ساعت 7 شام بود که برادر نامزدم با دو برادر و پدر و شش همکارش به خانۀ ما حملۀ مسلحانه کردند و پدر و مادرم را لت‌وکوب کردند.»<br /> در همین حال، شماری از فعالان حقوق زن، از بی‌پروایی نهادهای امنیتی در قبال پروندۀ این دختر سخت انتقاد می‌کنند.<br /> حمیرا ثاقب، فعال در عرصۀ حقوق زن می‌گوید: «نگاه، نگاه قانونی نیست. نگاه نگاه مردسالارانه است که در درون اجتماع است و از همین‌رو مسایل زنان هیچ‌گاهی به‌گونه جدی دنبال نمی‌شوند.»<br /> پدر و مادر این بانوی نوجوان هنوز در یک شفاخانه در مزار شریف بستری استند. برادر این دختر سرباز ارتش ملی است و هنگامی از این رویداد باخبر شده‌است که در هلمند بود.<br /> برادر این دختر می‌گوید: «در هلمند بودم که برایم زنگ آمد. قومندانم را در جریان گذاشتم و پرواز هم نبود. بالاخره مجبور شدم که از راه لشکرگاه زمینی به مزار شریف بروم.»</p>