داکترعبدالله عبدالله مى گوید:" اگر استخبارات پاکستان،از موجودیت اسامه بن لادن در چند صد متری یک اکادمی نظامی و در چند کیلومتری لابراتوارهاى اتومی اش باخبر نیست، پس این استخبارات باید منحل شود و رئیس آن استعفا بدهد." داکتر عبدالله رهبر ایتلاف تغییر و امید که در مخالفت سیاسى با حکومت افغانستان قرار دارد،به تاریخ 17 ثور در مصاحبه اختصاصى با آژانس خبرى پژواک گفت، برداشت وى این است که اسامه بن لادن، رهبر سازمان القاعده به همکاری وتحت حمایت تعدادى از اشخاص در داخل دستگاه استخبارات پاکستان در شهر ایبت آباد آن کشور زنده گى مى کرد. بن لادن شب 12 ثور در عملیات نیروهاى امریکایى در ایبت آباد به قتل رسید. به باور عبدالله، با کشته شدن بن لادن در پاکستان ، بی اعتمادی بین امریکا و این کشور بیشتر تقویه شد. او مى گوید: " در گذشته بین امریکا و پاکستان اعتماد کامل و جود نداشت؛ اما کار میکردند... همین که طی چندین ماه، ترتیبات عملیات از چشم پاکستان مخفی نگه داشته شد، نشان دهنده ی عدم اعتماد است." عبدالله علاوه کرد : "شما میدانید که سنا و کانگرس امریکا بالای اداره حکومت امریکا، فشار وارد کرده که کمک های خود را ( با پاکستان ) قطع بکنند؛ چطورشده میتواند کمک ها به کشورى صورت بگیرد که بالمقابل دشمن امریکا را تقویه میکند؟" به گفتۀ وى ، در عین زمان با کشته شدن بن لادن، بی اعتمادی بین رهبری طالبان و سازمان استخبارات پاکستان(آی ایس آی) نیز به وجود مى آید. داکترعبدالله در ادامه مى گوید : "چرا که رهبری طالب ها و سایر سازمانهای تروریستی به ساده گی قبول کرده نمیتوانند، در عملیاتى که برای کشته شدن اسامه بن لادن صورت گرفت، استخبارات پاکستان بی خبر بوده یا همکاری نکرده،ازین لحاظ یک تاثیر دراین زمینه هم خواهد داشت." عبدالله در مورد این که اسامه یکی از حمایت کننده گان تنظیم های جهادی در زمان تهاجم شوروی بر افغانستان بود که وى نیز عضویت یکى از این تنظیم ها را داشت ، گفت : "متاسفانه بعضی از گروپ های خارجی در همان زمان بودند که حتی در ایجاد اختلافات در بین گروپهای مجاهدین نقش داشتند و برای ما مورد قبول نبود. " موصوف مى گوید که در همان زمان نیز، از حمایت کشورها و اشخاص استقبال مى کرد،اما طرفدار مداخله هیچ کس وهیچ گروپ در امور مجاهدین افغانستان نبود. وى در خصوص کمک اسامه بن لادن با مجاهدین گفت : "اما بعد از آن اسامه چه کرد؟ عامل کشتار هزارها نفر مسلمان در داخل افغانستان شد، تمام سازمانهای تروریستی را به افغانستان جذب کرد و افغانستان را به حیث مرکز تروریزم بین المللی تبدیل کرد. " رهبرایتلاف تغییر وامید که در هنگام جهاد مردم افغانستان علیه تجاوز شوروى وقت به عنوان سرپرست طبى جبهه پنجشیر و از یاران نزدیک مسعود بود؛ افزود: " در عین زمان دست داشتن اسامه بن لادن در شهادت احمدشاه مسعود که یک مجاهد شناخته شده کشور بود، کاملا مشهود و هویدا است." به گفته عبدالله ، ده ها تن از قوماندانان اسامه بن لادن، تنظیم جبهات طالبان را برعهده داشتند و در برابر مردم افغانستان می جنگیدند. وى علاوه کرد : "بالاخره بعد از حادثه 11 سپتامبر هم با حمایت خود از طالبان، اسامه بن لادن عامل ادامه جنگ درافغانستان شد. عبدالله عبدالله که یکى از رقیبان مهم حامد کرزى رئیس جمهور افغانستان در انتخابات سال 1388ریاست جمهورى بود و قبلا مخالفت خود را در مذاکره با طالبان مسلح اعلام داشته است ، گفت: "پیام باید بسیار واضح باشد. بلی ما صلح میخواهیم اکثریت مطلق مرد افغانستان صلح میخواهند، دروازه برای مذاکره باید باز باشد ، شرایط مذاکره باید واضح باشد، اگر طالب ها حاضر نشود برای مذاکره که تا حال حاضر نشده اند، اگر حاضر میشوند به مذاکره بگویند شرایط شان چیست؟ و این شرایط مطرح شود با مردم افغانستان، که آیا مردم آنرا قبول میکند یا نه؟ در صورتى که مورد قبول مردم افغانستان بوده باشد ، چرا نه." وى گفت که طالبان مسلح ، نباید به حیث یک نیرو با نظام بپیوندند. به باور موصوف، یکى از دلایلى که تا حال در برنامه صلح نتایجى در پى نداشته است ،این است که طالبان علاقمندى به مذاکره ندارند و تنها معتقد به نظام خود هستند. موصوف در مورد عدم علاقمندى طالبان به مذاکره ، افزود : (( طالبان ارتباطات با تروریزم بین المللی دارند، پناهگاها در اختیار شان است و تقویه میشوند در کشور همسایه پاکستان و به این دلیل به جنگ ادامه میدهند.)) موصوف مى افزاید : "ما با هرکاری که سبب تقویه طالب به حیث نیروی جنگی شود و سبب تشدید جنگ شود، ولو که این کار تحت نام مذاکره صورت بگیرد؛ مخالف هستیم. " به گفتۀ عبدالله ، شمارى از زندانیان طالب که به عنوان حسن نیت تحت نام مصالحه ، از زندانها رها شده اند، دوباره به صفوف مخالفین مسلح پیوسته و در جبهه جنگ با دولت قرار گرفته اند. رهبر ایتلاف تغییر و امید به گونه مثال گفت که یکتن از افراد سرشناس طالبان بنام عبدالقیوم ذاکر باشنده هلمند، چند روز قبل رها شد و اکنون دوباره در جبهه جنگ با دولت فعالیت دارد. وى گفت که ده ها همچو مورد دیگر وجود دارد و رهایى همچو زندانیان با برنامه صلح ،کمک کرده نمى تواند. موصوف خاطر نشان کرد : "طالبان ارتباطات خود را با تروریست ها قطع کنند، بعد دروازه باز باشد بیایند برای شان امتیاز داده شود، برای شان زمینه سازی شود و در انتخابات شرکت کنند. " عبدالله گفت که تا به حال، دولت افغانستان در ارتباط با پروسه صلح طرح واضح ندارد و در عمل یک قدمى که افغانستان را به صلح نزدیک کرده باشد، نگذاشته است. منبع علاوه کرد : "اقای کرزی طالب ها را برادر عزیز یاد میکند، امروز عسکر اردوی ملی حتما در چند جبهه در جنگ با طالب ها هست، آنها با برادر های عزیز اقای کرزی می جنگند." موصوف در خصوص خواست طالبان مبنى بر خروج نیروهای خارجی از افغانستان ، گفت:"وقتى که نیروهای خارجی در افغانستان نبود آنها ( طالبان ) جنگ نمی کردند؟ جنگ ادامه داشت و کشتار مردم افغانستان ادامه داشت، پس این یک بهانه است برای طالب ها نه یک اصل. " به باور وى ، طالبان فکر میکنند که با خروج نیروهای خارجی از افغانستان ،میتوانند دوباره به قدرت برسند. موصوف مى گوید که خروج نیروهاى خارجى هم سبب تامین صلح در کشور نمى شود و وى از این لحاظ ضرورت همکارى های دوامدار جامعه بین المللی را با افغانستان احساس میکند. داکتر عبدالله در مورد روابط ستراتیژیک امریکا در افغانستان گفت که در این مورد باید شوراى ملى کشور با در نظرداشت منافع مردم افغانستان تصمیم بگیرد. وى مى گوید که در پست های مختلف دولتی مجاهدین قرار دارند ، اما بسیار مهم بود که به همه مجاهدین در تامین امنیت در افغانستان نقش داده میشد. موصوف مى گوید : " منظورم از کتله های ده ها هزار نفری مجاهدین است، اگر خوب فکر میشد ونیروهای مجاهدین تجزیه نمی شد و تضعیف نمی شد و از این نیروها به صورت تدریجی با شرایط تازه جزء نهاد های ملی میشدند، در آن صورت این خلای امنیتی به میان نمی آمد که از آن طالب ها استفاده بکنند. " داکترعبدالله مى افزاید : "به کسایى که از آزادی افغانستان طی سالها دفاع کردند، در بدل دادن یک میل سلاح که به همت خود آنرا به د ست آورده بودند و از وطن دفاع میکردند، صد دالر امریکایی برای شان پرداخته شد، که این کار خود عامل نا امنی است." اما وى در مورد اینکه چرا اقدام یادشده عامل ناامنى شده است ، توضیحات نداد. عبدالله در مورد برنامه انتقال مسوولیت ها از نیروهاى خارجى به افغان ها مى گوید : (( در حالى که امیداواری ما این است که انتقال صورت بگیرد و در عین زمان ما تشویش داریم که نهاد های افغانستان به جای نرسیده که بتواند مسوولیت را به عهده بگیرد. )) وى برخى از موارد چون حملات اخیر کندهار، فرار زندانیان کندهار، حمله بر وزارت دفاع وغیره را به عنوان ضعف نیروهاى امنیتى و مشکلات موجود در راه انتقال مسوولیت ها یاد کرد . عبدالله مى گوید که مردم افغانستان در سردرگمی قرار دارند و حکومت دیدگاه مشخص برای افغانستان ارایه نکرده است که براى مردم و نهادهاى جامعه مدنى روشن باشد. به گفته وى اگر عوامل منفی انکشاف کند ، پروسه انتقال صورت نخواهد گرفت . اما منبع خاطر نشان مى کند که اگر دولت اصلاحات بیاورد و بتواند که حمایت مردم را جلب بکند و از فرصت حضور نیروهای خارجی برای تقویه نهادها درکشور استفاده خوب بکند ؛ در آنصورت ممکن است که پروسه انتقال صورت گیرد. داکترعبدالله که بین سال های 1381تا 1386سمت وزارت خارجه را بر عهده داشت و اکنون ایتلاف مخالف دولت را رهبرى مى کند، مى گوید که مخالفت وى با حکومت براى کسب سمت حکومتى نبوده است . وى ضمن انتقادات دیگرى که بر کارکردهاى حکومت دارد، خواهانتغیر نظام از ریاستی به پارلمانی مى باشد و این طرح را راه حل مشکلات موجود در افغانستان مى داند. عبدالله ، نظام ریاستى را به دلیلى به نفع مردم نمى داند که به گفته وى در همچو نظام قدرت در دست یک شخص مى باشد و رییس جمهور به نماینده های مردم جوابگو نمی باشد. وى گفت که پست هاى مختلف در حکومت به وى پیشنهاد شده اما نپذیرفته است. موصوف مى افزاید : (( وقتى که نظام به بیراهه میرود، وقتى که نظام به گمراهی میرود ، موجودیت یک نفر نمیتواند از آن جلوگیری کند . به همین نسبت من بعد از سال 2006 هیچ نوع علاقمندی برای کار را در حکومت نشان ندادم، در حالى که زیگنال ها در هر زمان وجود داشت. )) وى گفت که حکومت میتواند، پشتیبانی مردم را جلب کند. به شرطى که قانون اساسی افغانستان را احترام کند، با فساد اداری مبارزه واقعى کند ، به تصامیم شوراى ملى احترام نماید ، در داخل سیستم و نظام اصلاحات واقعی به وجود آورد ، قوه قضاییه، مقننه و اجراییه را با هم خلط نکند و از صلاحیت های آنها بحیث ابزار و وسیله استفاده نکند . منبع در جواب سوالى مبنى بر این که مى خواهد ایتلاف تغییر و امید را از اثر برهان الدین ربانى رهبر جمعیت اسلامى افغانستان و رئیس شوراى عالى صلح خارج سازد، بدون توضحیات بیشتر گفت ، ربانى در حالى که با افکار مطرح شده از سوى ایتلاف تغییر و امید مخالفت ندارد؛ اما به عضویت این ایتلاف نیز علاقمندی نشان نداده است . وى در مورد سفر اخیر خود به ایالات متحده امریکا گفت که در این سفر در کنفرانسى بنام ( امریکا و جهان اسلام ) شرکت نموده و با نماینده خاص امریکا برای افغانستان و پاکستان، اعضای کانگرس ، سنا ودیگر مقامات امریکایى ملاقات هاى داشته است . موصوف علاوه کرد: (( من طبعا به حیث یک افغان و به نماینده گی یک بخش عمده مردم افغانستان که علاقمند تامین صلح و یک نظام عادلانه هستند، در آنجا صحبت کردم، مساله شخصی در آنجا مطرح نیست.)) وى مى افزاید :"در مورداهداف مردم افغانستان صحبت کردیم ، شما میداند که حکومت نمیتواند نمایندگی از کل مردم بکند زیرا به بیراهه روان است ، در امریکا من شناخت زیاد دارم و قبلا نیز سفرهاى داشتم. " عبدالله مى گوید که کار محکمه اختصاصی براى بررسى شکایات انتخابات ولسى جرگه ، از ابتدا تا امروز غیر قانونی بوده و هیچ جنبه قانونی ندارد. موصوف در مورد تقلب و تخطى ها در انتخابات ولسى جرگه گفت : (( در جاهای بدون شک مشکلات وجود داشت، اما بالاخره یک چیز را باید قبول بکنیم و در یک جای باید پروسه توقف کند و کار ادامه پیدا کند.)) وى گفت که تقلب در انتخابات ریاست جمهورى نیز صورت گرفت و افزود : (( اگر ما کشمکش را تا اخیر ادامه مى دادیم سر دور اول و دور دوم، امروز هیچ حکومت وجود نمی داشت.)) داکتر عبدالله عبدالله، یکی از رقبای اصلی حامد کرزی در انتخابات گذشته ى ریاست جمهوری بشمار میرفت. در دور اول انتخابات ریاست جمهورى که در 29 اسد سال 1388 برگزار گردید، هیچ یک از نامزدان نتوانستند به 50+1 فیصد آرا دست یابند، که در نتیجه انتخابات به دور دوم کشانیده شد. قرار بود که دور دوم انتخابات بین حامد کرزى و عبدالله عبدالله که بیشترین آرا را از آن خود کرده بودند ، برگزار شود. اما به دلیل عدم اشتراک عبدالله در دوم انتخابات، حامد کرزی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان به حیث رئیس جمهور کشور اعلام گردید.