سازمان های اطلاعاتی آمریکا به طور متفق بر این گمانند که دولت روسیه در پشت پرده کارزار انتخاباتی اخیر آمریکا نقش داشته و مهم تر از آن در پیروزی رییس جمهور منتخب آمریکا نقش اساسی بازی کرده است.
حتی تصور چنین وضعیتی نیز در مقایسه با آنچه در دهه های گذشته جهان شاهدش بوده است، یک تحول و تغییر شگرف در نوع رابطه و موازنه دو ابرقدرت سابق جهان یعنی اتحاد جماهیر شوروی سابق و ایالات متحده آمریکاست. اتهام دخالت پوتین در پیروزی ترامپ به معنای این است که کاخ سفید پس از دهه ها زورآزمایی بین مسکو و واشنگتن به تسخیر روسیه درآمده است.
این امتیازی است که در موازنه میان کرملین و کاخ سفید، روس ها موفق به کسب آن شده اند؛ روس ها خود به دلیل ساختار بسته قدرت به هیچ کشور خارجی اجازه نفوذ در هسته اصلی قدرت کشورشان را نمی دهند در مقابل اما " دموکراسی آمریکایی" خلل ها و راه های نفوذ گسترده ای دارد تا بتوان حتی به درونی ترین لایه قدرت سیاسی این کشور نفوذ کرد و این کاری است که ظاهرا رییس جمهور قدرتمند روسیه موفق به انجام آن شده است.
وقتی سخن از روسیه به میان می آید باید توجه داشت یک فرد در کانون همه تصمیم گیری های اساسی و مهم در مسکو قرار دارد و آن کسی نیست جز: "ولادیمیر پوتین"
پوتین سال هاست که نهادهای غربی را به دخالت و نفوذ در ساختارهای روسیه متهم می کند. پوتین معتقد است غرب از طریق نهادهای مدنی و سازمان هایی غیر دولتی در صدد نفوذ در روسیه است. دولت مسکو سالهاست که این اتهام را به کشورهای غربی به ویژه ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپای غربی وارد می کند.
در آخرین نمونه این رویارویی ، دولت مسکو کشورهای غربی را به ایجاد ناآرامی و انقلاب مردمی در کشور اوکراین و خلع "ویکتور یانوکویچ" – رییس جمهور متمایل به روسیه- از قدرت متهم کرده است.
همچنین دولت روسیه ، ایالات متحده آمریکا را به نقش آفرینی در پشت پرده "انقلاب های رنگین" در کشورهای حیاط خلوت روسیه در دهه گذشته متهم کرده است. دولت روسیه هیچ گاه اصالتی برای این انقلاب ها قایل نبوده و کماکان معتقد است این قبیل حرکت های به ظاهر مردمی با تحریک نهادهای مدنی مرتبط با غرب و احزاب غربگرا آغاز شده و این قبیل حرکت ها تلاش دارند نفوذ و اقتدار مسکو را در محدوده کشورهای جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی سابق (CIS) به چالش بکشند.
اما اتهامات اخیر سازمان های اطلاعاتی آمریکا علیه نقش آفرینی دولت روسیه در پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا، حدیث تازه و بی سابقه ای است و حالا روس ها خود متهم شده اند که در آمریکا نفوذ کرده اند و با انجام حملات سایبری به رایانه های دو حزب اصلی آمریکا ، اطلاعاتی را به صورت حساب شده به رسانه ها- از طریق سایت افشاگر ویکی لیکس - درز داده اند تا موقعیت یک نامزد انتخاباتی را (هیلاری کلینتون) متزلزل و در مقابل موقعیت نامزد مطلوب خود را (دونالد ترامپ) تحکیم بخشند.
روسیه و تیم رییس جمهور منتخب آمریکا چنین اتهاماتی را بارها رد کرده اند، اما اصل وجود چنین اتهامی بسیار قابل توجه است.
ولادیمیر پوتین که سالهاست به غرب و کشورهای غربی مشکوک است و آنها را به نفوذ در حیاط خلوت روسیه و به چالش کشیدن اقتدار کشورش در حوزه خارج نزدیک خود (آسیای مرکزی و قفقاز و اروپای شرقی و مرکزی) متهم می کند، حالا خود متهم شده است که به منظور ایجاد تغییر دلخواه در نتایج انتخابات در قدرتمندترین کشور دنیا با صدور دستور حملات سایبری به آمریکا، در مهندسی نتیجه انتخابات این کشور نقش بسزایی بازی کرده است و حالا با پیروزی نامزد دلخواهش در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ، به احتمال زیاد منتظر است تا میوه این سرمایه گذاری خود را بچیند.
پوتین حالا می تواند تبدیل به شخصیتی بی رقیب در دنیا شود؛ او با وجودی که رهبر یک کشور نفتی است که از منظر اقتصادی حرفی برای گفتن در دنیا ندارد و حتی تحت تحریم های آزاردهنده اروپا و آمریکا قرار گرفته است، اما بدون تردید در عرصه سیاست بین الملل امروز حرف های زیادی برای گفتن دارد؛ او در ماجرای حمله به کشور گرجستان و جدا کردن اوستیای جنوبی و آبخازیا از این کشور – در سال 2008 – و پس از آن در ماجرای جدا کردن شبه جزیره کریمه از اوکراین و الحاق آن به روسیه با هیچ چالش جدی بین المللی جز تحریم های – نه چندان سخت - کشورهای غربی مواجه نشد.
* مازیار آقازاده