به همه مبرهن است که تندور فساد در کشور طوری آتشین است که هرکس می خواهد در آن بخود نانی بپزد، ولی مسوولیت رسانه ها است که جلو این مفسدین را از طریق نشر گزارش های دقیق بگیرند و منحیث ارگان چهارم ذی صلاح در کشور نقش خود را ایفا نمایند.
در این آواخر دیده می شود که در شهر کابل سرقت های مسلحانه و نا امنی به اوج خود رسیده و علت آنهم برمی گردد به رهایی جانیان که باسوء استفاده از کارت حزب اسلامی در سراسر کشور از محابس رها می شوند.
از این رهایی مفسدین به نفع خود استفاده نموده، از یکسو به اوتوریته حزب اسلامی هرچه بیشتر صدمه می زنند و از طرفی هم برای خود لقمه نانی حرامی تدارک می نمایند.
رسانه ها و نهاد هایی چون (نی) نمی دانم چرا در این مورد ساکت اند؟
رسانه های محترم چون روزنامه ی ویسا – سایت انترنیتی (ِژمن)– آژانس خبری پژواک و نهاد جمعیت اصلاح و غیره که کارمندان شان اکثریت اعضای سابقه دار حزب اسلامی اند با درک مسوولیت چون از اعضای سابقه حزب شان شناختی دارند در همکاری با کمیسیون رهایی نگذارند که مفسدین در این میدان شغالی اسب خود را جولان دهند و باعث تشویش مردم و ناامنی شوند.
روایت است که در این آواخر دزدان مسلح در نیمه شب جهت سرقت بالای دیواری منزلی بالا شده، از قضا صاحب خانه بیدار بوده، واویلا سر می دهد که (دزد است!) با شیون او همسایه ها نیز بیدار شده، قال مقال ایجاد می شود و دزدان فرار می نمایند، ولی این سارقین آنقدر چشم سفید و با جرآت اند که فردای همان شب نوجوانی درب خانه را دق الباب نموده و اظهار می دارد که دیشب در حویلی شما از سر دیوار یک شاجور پر از مرمی غلطیده، لطفاٌ آنرا باز گردانید!
ضمناٌ کمیسیون محترم رهایی محبوسین حزب اسلامی از احتیاط کار گرفته و بطور دقیق متوجه باشند تا کسی از صلاحیت شان سوء استفاده ننماید.
این درحالی است که عنقریب حدود سیصد تن گارد خاص مسلح تربیه شده جدید برای حراست رهبری حزب اسلامی وارد کابل خواهد شد و در پهلوی گارد هزار نفری آقای دوستم به تناول قروانه ها در شهر کابل خواهند پرداخت.
عبدالرووف لیوال