نقش امرالله صالح، سمبلیک و غیر اجرایی است

امرالله صالح در میان سران مقاومت یکی از کسانی است که کتاب می خواند و سیاست را منظم دنبال می کند و در معرکه سیاست آگاهانه بازی می کند.
او پس از کنار رفتن از مقام ریاست عمومی امنیت ملی مثل خیلی ها بی تفاوت در خانه ننشست، بر عکس به کار سازمانی روی آورد و توانست جریانی را راه اندازد و در حوزه خارج از نظام پیکار نماید که تا حدی موفق بوده است اما او تازه دوباره به نظام برگشت و ماموریت گزید. هنوز زود است قضاوت کنیم واقعا امرالله صالح دچار اشتباه شده یا خیر.
شمار زیادی او را نقد کردند و اقدامش را «معامله» خواندند اما تعدادی هم تصمیم او را ستایش کردند. من اما در حالیکه زرنگی، ذکاوت و استعداد صالح را تقدیر می کنم، ولی برگشت او را به عنوان (وزیر دولت در امور اصلاحات در سکتور امنیتی و رییس بورد عالی نظارت بر تعیینات افسران ارشد قوای دفاعی و امنیتی کشور) و از فهوای صلاحیت های وظایفش دانستم که نقشش سمبلیک و غیر اجرایی است و نمی تواند تعیین کننده باشد.
در حالی که امرالله صالح همواره مسوولین امنیتی را به بیکارگی به خصوص در رویداد تروریستی 400 بستر متهم و خواستار کنار رفتن آنها شده بود، اما حالا خود او همکار ناکاره های امنیتی شد. صالح با مسولیت جدیدش در معرض آزمون جدی قرار گرفته یا او اصلاحات را از مسولیین نهادهای امنیتی که خودش متهم شان کرده بود، شروع می کند یا با آن ها کوتاه می آید.
امرالله صالح قبلا عضو گروه حقیقت یاب سقوط قندوز بود که هرگز سرنخ و حقایق پشت پرده آن فاش نشد. صالح چهره ای ضد سیاست های پاکستانى است. دیده شود پاکستان و هندوستان با صالح پس از این چگونه بازی خواهند کرد!؟

هارون معترف