سالها قبل فیلمی دیده بودم، اسم فیلم یادم نیست؛ اما تکه کلام بازیگر نقش اول که تاکیدی زیادی بر ادای آن داشت را فراموش نمی کنم.\"هیچ چیز تصادفی نیست.\"
این روزها نتایج کنکور و نفر اول شدن رضا که اتفاقن متعلق به یکی از ولایتهای محروم افغانستان است؛ سوژه خوبی برای اهالی فیس بوق شده است.
عده زیادی با شادمانی از این موفقیتِ رضا، ناخواسته بحث قومیت را پر رنگ کرده اند.
در اینکه تبعیض، تعصب و استبداد نظامهای حاکم یک اصل انکار ناپذیر است، اما نباید ما نیز ناخواسته گرفتار همان تعصب و بزرگنمایی قومیتی شویم.
بامیان و موضوعات اخیر مربوط به آن که سبب شکل گیری جنبش عدالت خواهانه روشنایی شد، بامیان را در کانون خبرها قرار داد.
ناعدالتهای موجود در پروژه کذایی برق، بار دیگر از فساد موجود و در کل زخم های گذشته پرده برداشت؛ اعتراضات افزایش یافت و به تبع آن فشارها برای اصلاح بر دولت شدت پیدا کرد.
حجم این فشارها به حدی بود که برای بقای حکومت، از لزوم تغییر رویه در حذف تبعیض، فساد و ... صحبت شد.
از جمله مصادیق فساد و تبعیض در کنکور افغانستان همین بس، که زمانی از سهمیه بندی ولایات برای ورود به دانشگاه سخن به میان رفت و نه نمره کنکور. حال بماند که همواره دغدغه بسیاری از آگاهان، دخالت بی مورد برخی از نهادهای غیرمسئول در نحوه برگزاری و همچنین دستکاری در نتایج کنکور ولایات حتی با استفاده از اسامی خاص بود.
به نظر می رسد دولت بدلیل فشارهای موجود داخلی و خارجی، کوشیده تا با کمک شبکه های مجازی و جوگیری کاربران آن، زادگاه نمرات اول کنکور را که معمولن طبق سنوات گذشته از ولایات محروم افغانستان هستند را پررنگ کند و مانع از توجه جدی به نتایج اصلی کنکور شود. لذا خواهشن ابزار و بوق رسانه ای برای سواستفاده کنندگان نشویم.
رضاها و امثال رضاها کار و وظیفه خود را انجام می دهند، تشویق خوب است اما در حد متعارف خودش.
نمره اول شدن رضا براساس زحمت و لیاقت خودش بود، اما پر رنگ شدن قومیت وی در شبکه های اجتماعی تصادفی نیست.

نویسنده: رضا جاویدی