رجوع
ساکنین بندامیر از بازارگرم فروش محصولات شان رضایت دارند
تاريخ النشر: 1390/04/30 0:0رمز الخبر: 6095المصدر: آژانس خبری ایرکا
صدها خانوادۀ ساکن در اطراف بندامیر ولایت بامیان، محصولات حیوانى خود را براى سیاحان داخلى و خارجى میفروشند و بازار آنها نسبت به گذشته بهتر شده است.
بندامیر یکى از ساحات باستانى بامیان است که داراى هفت بند طبیعى و مناظر زیبا و دلکش بوده و دو سال پیش از سوى دولت، به حیث اولین پارک ملى کشور مسمى گردیده است.
در این بند؛ هوتل، دکان و خیمه ها براى بودوباش مسافرین وجود دارد و با گرم شدن هوا، رفتن مردم از ساحات مختلف کشور و سیاحان خارجى آغاز میشود؛ مردم دسته دسته از این بند طبیعى دیدن میکنند و حتى شب ها را درآنجا سپرى مى نمایند.
رفتن سیاحان، زمینه را براى فروش محصولات حیوانى حدود 600 خانوادۀ اطراف بندامیر فراهم کرده است.
مردان، زنان و اطفال 17 قریه، لبنیات از قبیل شیر، ماست، دوغ، چکه، مسکه، قروت و قیماق را به این پارک ملى آورده و عاید خوبى به دست مى آورند.
آنها بزغاله و گوسفندان را نیز براى توریستان و یا از طریق هوتلداران به فروش میرسانند.
نزدیکترین خانه ای که در بندامیر موقعیت دارد، منزل مادر مهدى است.
مادرمهدى که دو راس گاو و چند راس گوسفند دارد، میگوید که بازار فروش لبنیات او در مقایسه به سال گذشته گرم است.
این زن 43 ساله به آژانس خبرى پژواک گفت: "وقتى که مهمانان مى آیند و نزدیک خانۀ ما خیمه میزنن، مه شیر و دوغ و قروته میبرم و آنرا به زودى میخرن."
مادرمهدى علاوه کرد که سال گذشته، محصولات حیوانى او چندان بازار نداشت، چرا که بلد نبود که چطور آنرا بفروشد؛ وقتى که هوتلداران تقاضاى زیاد لبنیات را کردند، او فکر کرد که باید خودش لبنیات را مستقیم به مهمانان بفروشد.
این زن گفت که هوتلداران، لبنیات را ارزان میگرفتند؛ اما او حالا لبنیات را به قیمت خوب میفروشد و عاید خوب به دست مى آورد.
وى افزود: "خدارا شکر اس، هر روز تا پنجصد افغانى از فروش دوغ، ماس و قیماغ فایده میکنم."
مادرمهدى که خانوادۀ شش نفرى دارد و شوهرش در زمینهاى دیگران دهقانى میکند، افزود که در گذشته وضعیت اقتصادى شان خوب نبود؛ اما حالا اقتصاد شان از طریق مالدارى و فروش لبنیات بهتر شده است.
به گفتۀ این زن، بعضى شب ها مهمانخانۀ خود را براى مهمانان نیز به کرایه میدهد و در بدل کرایه هر شب پنجصد افغانى دیگر هم به دست مى آورد.
وى با بیان اینکه پسرش "مهدی 12 ساله"براى آوردن توریستان به مهمانخانه، در اطراف پارک رفته است، گفتکه قبلاً در بندامیر کسی خانۀ خود را به کرایه نمیداد و حالا رواج شده است؛ صدها خانه را مردم این منطقه برای توریستان به کرایه میدهند.
یک خانواده که از کابل براى تفریح به بند امیر رفته، سُفرۀ رنگارنگ از گوشت بره، دوغ، ماست و چند نوع میوه را در یک مهمانخانه پهن کرده بودند.
محمد قیوم فرزند این خانواده به پژواک گفت: "در کابل از دست خاک و گرد و بیروبار، نفس آدم گرفته میشود، خواستیم اینجا بیاییم تا کمى راحت شویم."
وی افزود که از قریۀ همجوار دوغ، ماست و چکه خریدارى نموده و برای فامیل خود آورده است؛ این لبنیات نسبت به جاهاى دیگر لذیذ، گوارا و واقعاً خوشمزه است.
نامبرده گفت که قراراست یکهفته دراینجا بمانند تا کمی تفریح کنند و از هوای پاک بند امیر لذت ببرند.
دراین محل باستانى، 18هوتل کوچک و بزرگ نیز وجود دارد و بازار هوتلداران نیز گرم است.
سید کاظم که از قریۀ خاکده بند امیرآمده بود، گفت که شش کیلو قیماق با خود آورده و هر کیلو را 500 افغانی، به هوتلداران به فروش رسانده است.
وی افزود که قبلاً قیماق تهیه نمى کردند، چرا که کسى آنقدر نمى خرید؛ اما حالا بازار خوب دارد.
محمد عوض باشنده درۀ فولادى مرکز بامیان که در بند امیر از دوسال بدینسو هوتل ساخته است، گفت که گرچه هوتلش کوچک است؛ اما کار و غریبى خوب دارد.
این هوتلدار گفت که حالا خیمه و اتاق هم براى مهمانان درست کرده است و روزانه پنج تا شش هزار افغانى عاید میکند؛ درحالیکه سال گذشته خیمه و اتاق نداشتند و عوایدش از یک و نیم هزار تجاوز نمى کرد.
به گفتۀ وى، هشت خیمه برافراشته است که آنرا شبانه در بدل پنجصد افغانى به کرایه میدهد.
بند امیر، در ولسوالی یکاولنگ و در حدود 72 کیلومترى شمالغرب مرکز بامیان واقع است.
محمد نبی مبارز شاروال ولسوالی یکاولنگ گفت که اگرچه تا حال عواید هوتلداران و بیش از 30 غرفه و600فامیل را که در این منطقه مستقیماً از آمدن توریست ها مفاد میبرند، سروی نکرده اند؛ اما همۀ شاغلین راضی به نظر میرسند.
مبارز، تسهیلات در بند امیر را یکى از عوامل علاقمندى توریستان و رشد اقتصاد مردم منطقه عنوان کرد و علاوه نمود که هوتلداران، سه الی پنج اتاق رابه کرایه میدهند و توریستانى که با فامیل می آیند، آنرا کرایه میکنند.
از بند امیر، توریستان خارجی نیز با علاقه دیدن میکنند؛ تیمى از داکتران فرانسوی که از ولایت غور به بند امیر آمده بودند، دوشب را درآنجا خیمه زده بودند.
یکی از این داکتران به پژواک گفت آنان در ولسوالی لعل سرجنگل غور وظیفه دارند و همه ساله دو الى سه بار به بند امیر می آیند و تفریح میکنند.
همچنین تمام خارجی هایی که به بامیان می آیند، حد اقل یک روز را در فضای طبیعی بند امیر میگذرانند.
محمد ابراهیم اکبری رییس اطلاعات و فرهنگ بامیان گفت که همه ساله از ماه سوم بهار تا آخر تابستان، بند امیر میزبان مردم از نقاط مختلف کشور بوده؛ اما امسال شمار آنان بیشتر شده است.
وى گفت که حالا بصورت تقریبی، روزهای پنجشنبه و جمعه بین یک تا دو هزارتن به بند امیر سفر میکنند که افزایش دوبرابر را به مقایسۀ سال گذشته نشان میدهد.
اکبرى، علل افزایش تعداد بازدید کننده ها را ترمیم و قیرریزى سرک کابل- بامیان از طریق ولایت پروان و اعلام بند امیر به عنوان اولین پارک ملی کشورعنوان کرد و افزود که قبلاً این سرک، خامه و صعب العبور بود و مردم آنقدر به رفتن بند امیر علاقه نمى گرفتند.
براى فراهم آورى تسهیلات به سیاحان، وزارت زراعت، کار اعمار کمپلکس را که شامل پخته کارى پیاده روها و ترمیم زیارت بند امیر مى گردد، دو ماه قبل آغاز نموده است.
این کمپلکس دارای مرکز آموزشی، آمریت پارک، مهمانخانه، دفاتر معلومات، امنیت، برج ارتفاعی، پارکینگ وسایط، اتاق جنراتور و تحویلخانه بوده و کار آن به هزینۀ 700 هزار دالر از بودجۀ وزارت زراعت، در ظرف یکسال تکمیل میشود.
شاروال یکاولنگ گفت هوتل هایی که بصورت غیرمعیاری ساخته شده و زیبایی بندامیر را از بین برده بود، توسط شاروالی تخریب گردیده و در ساحۀ دیگری برای صاحبان آن، جاى درنظر گرفته شده که به زیبای این ساحه کمک کرده است.
اما سیاحان میگویندکه از جملۀ بیش از 70 کیلو متر سرک مرکز بامیان منتهى به بند امیر ،صرف 40 کیلو متر آن در یکسال گذشته قیر شده و بقیه، خامه و براى عبور و مرور موتر ها نامساعد است.
آنها مى خواهند که بقیۀ این سرک نیز قیر شود، تا تسهیلات بیشتر مواصلاتى به مردم فراهم گردد.
بندامیر، دارای هفت بند طبیعی تا یکصد متر عمق، به رنگ لاجوردی در دل کوههای خشک قرار گرفته که نمای طبیعی آن، هر بیننده را به خود جذب میکند.
همچنین ماهی های رنگارنگ بزرگ و کوچک و صخره هاى آهکى آن، بر زیبایی این بند افزوده است.
عمق این بندهای آبی که در سال 1352 توسط آب بازان آلمانی اندازه گرفته شده، تا به 90 متر میرسد.
این بندها به نام هاى ذوالفقار، هیبت، پودینه، قنبر، غلامان، بربر و پنیرک یادشده و نظر به معلومات "محمد"آمر دفتر پارک ملیبند امیر؛ این بندها از 90 تا 496 هکتار مساحت دارند.
وى علاوه کرد که بند قنبر به اثر عوامل طبیعی، 105 سال قبل تخریب شده، که فعلاً آب کمی در آن موجود است؛ اما بندهای دیگر همچنان پر از آب اند.
آمر دفتر بند امیر افزود توریستانى که امسال از بند امیر دیدن کرده اند، در ردیف اول از ولایات دایکندی، هرات، غور و پروان و در ردیف دوم از ولایات بلخ، سرپل، کندز، غزنی، میدان وردگ، سمنگان و کابل بوده اند.
اما وی گفت که کمترین توریست را از ولایت کابل داشته اند و نسبت به سال قبل، بیش از نصف کاهش داشته است.
در بند امیر 20 نفر از طرف کمیته پارک ملی، به عنوان محافظ استخدام شده و در صورتى که برای توریستان کدام مشکلی پیش آید، این محافظین آنان را کمک میکنند. یک پوستۀ امنیتی نیز مسوولیت تامین امنیت را در منطقه به عهده دارد.
شاروال یکاولنگ گفت که کمیته بند امیر، بخاطر جذب توریستان بیشتر؛ قیمت تکت را از هرموتر 50 افغانی تصویب کرده تا توریستان رضایت داشته باشند.
وی علاوه کرد که عواید بند امیر، سالانه 150 هزار افغانى به سکتور خصوصى به اجاره داده شده است.
گفتنى است که عواید توریزم بامیان، از ناحیۀ سفر سیاحان داخلى و خارجى در سال 2010 میلادى به400 هزار دالر میرسید که دو برابر نسبت به سال گذشتۀ آن بود.
این عواید، از بازدید آبده های تاریخی مانند بندامیر، مجسمه های تخریب شدۀ بودا، شهرهای غلغله، ضحاک، نگین شهر، چهل برج، مغاره های دره فولادی، درۀ اژدر، و حوض های بابا به دست آمده بود.
شمار سیاحانى که در سال گذشتۀ میلادى به بامیان سفرکرده بودند، به بیش از41 هزار داخلی و حدود 600 تن خارجی میرسید، که نسبت به سال 2009 میلادى دو برابر افزایش را نشان میداد.