دولت افغانستان که چندان شباهتی به دولت ندارد با جان مردم مظلوم این کشور بازی می کند.
کشته شدن مردم از دید این دولت مانند کشته شدن مورچه های است که زیر پا لگد مال می شوند. به ویژه در زمان حکومت اشرف غنی پدیده انتحاری و کشته شدن مردم بی گناه به اوج خود رسیده است. بالاخص از زمانی که آقای حکمتیار به بهانه ایجاد صلح به دولت پیوسته است انتحاری و تهاجم دشمنان مضاعف گردیده است.
دولت هیچ عکس العمل بازدارنده در قبال این پدیده شوم از خود نشان نمی دهد  و تنها به محکوم کردن و تقبیح حوادث بسنده می کند و سپس برخی از سران به عیادت مجروحان  این حواث می روند.
جوانان کشور پیوسته از بی کفایتی این دولت یا به احتمال قوی از سوی خود دولت جان خود را از دست داده و خانواده های بی شماری بی سر پرست می شوند.
حوادث تلخ متعددی  که در سایه این دولت اتفاق افتاده، در هر کشوری دیگر اگر اتفاق می افتاد بی کفایتی و ناکار آمدی دولت از سوی مردم و مجالس به تصویب می رسید.
بی کفایتی این دولت بسیار روشن تر از آن است که نیازی به شواهد و دلیل داشته باشد. فاجعه و کشتارها به وسیله انتحاری در مناطق امن شهرکابل و شهرهای دیگر، رها کردن مناطق متعدد در سراسر افغانستان به دشمنان، وجود پایگاه های نظامی دشمنان در سراسر کشور در مرآی و منظر دولت، موشک باران مناطق شرق کشور از سوی پاکستان و سکوت دولت در برابر آن از اموری است که صلاحیت این دولت را برای دولت داری زیر سوال می برد. فاجعه دردناک  قول اردوی 209 شاهین ، فاجعه شفاخانه چهار صدو بستر،  فاجعه هولناک زنبق و بلافاصله کشتار مردم در نماز جنازه ، کشتار مردم در دهمزنگ ،  کشتار مردم در مسجد ولی عصر خیر خانه ، کشتار مردم در مسجد الزهرای برچی ، کشتار مردم در مدرسه باقرالعلوم کشتار مردم در موسسه فرهنگی تبیان و کشتار مردم در چندین مسجد هرات ، ننگرهار و غور و .... برای هیج دولتی قابل توجیه نیست.
همچنین فجایعی که در پسته های اردوی ملی و پولیس کشور در شهرهای مختلف کشور به دلیل عدم همکاری دولت اتفاق افتاده و می افتد و در نتیجه مردم بی گناه در معرض هلاکت قرار می گیرند و مهمات و اموال دولتی به دست دشمن می افتد چیزی نیست که قابل چشم پوشی باشد. از سقوط دو بار شهر قندوز، حادثه تلخ میرزاولنگ و حوادث ناگواری که در ولایت هلمند، فاریاب، بدخشان، جلال آباد، غزنی و... پیوسته اتفاق می افتد خم به ابروی دولت نمی آید.
اینک این بار در هوتل اینترکانتیننتال که امن ترین منطقه در شهر کابل بود، دشمنان با اسلحه و مهمات زیادی به راحتی وبدون هیچ مانعی وارد آن شده و فاجعه می آفریند ، باز دولت اشرف غنی از کنار آن گذشته که گویا هیچ اتفاقی نیافتاده است. وزیر داخله و گارنیزیون به صراحت می گویند که اصلا خبر نداشته امنیت این هوتل به شرکت خصوصی سپرده شده است. مسئول امنیتی شرکتی که امنیت آن را به دوش دارد نیز می گوید که مهمات و اسلحه مدت ها پیش وارد هوتل شده و در زمان او چنین کاری انجام نگرفته است. حالا مقصر کیست خدا می داند و دولت هم هیچ تصمیمی برای پیدا کردن مقصر ندارد.