این گفت و شنود ها زمانی مطرح می‌گردد که این دو جریان سیاسی-نظامی در دوره های متمادی باهم تنش‌های نظامی و لفظی زیای داشته است. در آخرین مورد که تنش‌ها میان عطا محمد نور سرپرست ولایت بلخ و ارگ ریاست جمهوری بالا گرفته‌بود. هر یک از جناح دفاع نموده و اذعان عمومی را به تشویش انداخته بود.

این تصویر حاوی دو مطلب است:
یک: سیاست دوست و دشمن دایمی ندارد بلکه بر اساس منافع باهم در تنش و یا در همکاری هستند.
دو: سیاست در افغانستان بیشتر براساس منافع نخبگان گیره خورده است، مردم و اقوام ابزاری برای تحقق اهداف و منافع نخبگان است.
پ ن 1: گفتمان‌ها، گفتگوها و مذاکره از معقل ترین روش های سیاست ورزی می باشد که زمینه پویایی و توسعه را در جامعه میسر می سازد.
پ ن 2: کاش گروه‌های طالبان و حقانی نیز خواست‌ها و نظریات متضاد و متعارض شان را در میزهای مذاکره و گفت‌و‌شنود مطرح نماید.