در سال های اخیر متاسفانه قتل عام هزاره ها و شیعه ها از حسینیه ها گرفته تا مساجد و محافل گوناگون که محل تجمع هزاره ها بودند و حتی شاه راها به صورت  هدفمند ادامه داشته است و معلوم شده است که دولت یا نمی خواهد و یا نمی تواند امنیت هزاره ها و شیعیان را تامین کند.

دنیا و مردم افغانستان بخصوص دولت مردان و گردانندگان افغانستان خوب می دانند که هزاره ها تنها مردمی است که بدون کوچکترین توقع و کسب امتیازات ویژه در تصاحب مراکز مهم قدرت، فقط به دنبال امنیت، دمکراسی، علم و مدنیت است در عین حال؛ نتنها کوچکترین توجهی به این خواست معقول و مشروع هزاره ها نمی کنند بلکه در ترویج این فرهنگ شایسته با آنها به مقابله بر می خیزند؛

در حادثه غم انگیز برچی که حدود 60 نفر شهید و حدود160 نفر زخمی شدند سکوت معنادار نهادهای دولتی و دیگر ارگانهای فعال سیاسی ملی، موضع گریهای منعطف نطاقان رسانه های جمعی، دست به دست هم داده ابراز رضایت نمودند گویا پروسه سیاسی مدنی که هزاره ها در آن پیشقدم باشند را تحمل پذیر نمی دانند!
شاید حتی طیف گردانندگان و صاحبان قدرت در افغانستان به مدنیت و دمکراسی باور مند نباشند و آنچه می گویند فقط شعار است و بس.
پس باید خود مردم دست به کار شوند.

به این صورت که باید رهبران ما دست به دست هم بدهند به دور از هرگونه سیاسی بازی فقط بخاطر خدا و مردم رنجدیده یک برنامه جامع امنیتی برای هزاره ها به دولت پشنهاد کنند که در آن خود مردم بتوانند در مقابل این خفاشان وحشی از خودشان محافظت کنند.

در این طرح دولت باید یک ارگان نظامی ویژه از هزاره ها را به رسمیت بشناسد اعم از گروپ های مسلح و گروپ های استخباراتی که در سراسر افغانستان تمام تجمعات بزرگ و کوچک هزاره ها را پو شش دهند در غیر این صورت هر روز شاهد قتل و کشتار و انتحار هزاره ها در سراسر افغانستان خواهیم بود.

هزاره کشی سیستماتیک و هدفمند در این سالها برای جلو گیری از مشارکت و تاثیر گذاری هزاره ها در آینده افغانستان  کمتر از قتل عامهای عبدالرمان در قرن 19 نیست.
یعنی علاوه بر کشتارهای هدفمند هزاره ها هر گروهی که بخواهد در بازی ها و معادلات سیاسی، ملی، منطقوی و بین المللی خود را مطرح بسازد، با کشتار هزاره ها قدرتش را به رخ رقیبانش به نمایش می گیرد.

به جای فحش ها و حرکتهای احساساتی و نا معقول بهتر است از رهبران بخواهیم با اتحاد خود دولت را متقاعد کنند که برای حفظ جان هزاره ها امکانات گروپ های استخباراتی و نظامی را برای خود مردم به صورت رسمی فراهم کنند.

«اگر فرد فرد کوچی جواز حمل سلاح را داشته باشند چرا ما با این همه تهدید وانتحار  انفجار نداشته باشیم».

اگر جواز رسمی حمل سلاح برای نهادهای نظامی استخباراتی هزاره ها فراهم نشود هر روز هر روز و هر روز باید نظاره گری ناله های دلخراش مردم ستمدیده هزاره و شیعه باشیم.